‏ 1 Samuel 30

Давут амалеклер билен урушяр

1Давут билен онуң адамларының Зиклага геленлерине үч гүн диенде, амалеклер Негеп чөлүне, ылайта-да Зиклаг галасының үстүне чозуш этдилер. Олар Зиклагы басып алдылар ве якып-яндырдылар. 2Амалеклер аяллары, яшу-гарры диймән ол ердәкилериң әхлисини есир алдылар, йөне хич кими өлдүрмән, янлары билен алып, өз ёлларына гитдилер. 3Давут адамлары билен гала геленде, олар онуң якып-яндырыландыгыны, аялларыдыр огул-гызларының болса есир эдилип әкидилендигини билдилер. 4Давут ве онуң янындакылар тә ысгындан гачянчалар мөңңүрип аглашдылар. 5Давудың ики аялы, ягны йизрегелли Ахыногам ве кармелли Набалың дул галан аялы Абыгайыл хем есир эдилип әкидилипди. 6Давудың халы теңди, чүнки халк оны дашламак ислейәрди. Себәби огул-гызларының есир алнанына адамларың җаны янярды. Эмма Давут өз Худайы Ребден гүйч алды. 7Ол Ахымелегиң оглы руханы Абятара: «Эфоды гетир» дийди. Абятар эфоды Давудың янына гетирди. 8Давут: «Мен бу галтаманларың ызындан ковмалымы? Мен оларың ызындан етип билеринми?» дийип, Реббе йүзленди. Реб оңа: «Оларың ызындан ков. Сен хөкман оларың ызындан етип, есирлери халас эдерсиң» дийип җогап берди. 9– 10Шунлукда, Давут янындакы алты йүз адамы билен билеликде ёла дүшди. Олар Бесор чайына гелдилер. Гурбатдан дүшен ики йүз адам чайдан гечип билмән, шол ерде галдылар. Эмма Давут дөрт йүз адам билен биле галтаманлары коваламагыны довам этдирди.

11Олар сәхралыкдан бир мүсүрлини тапдылар ве Давудың янына гетирдилер; оңа иймәге чөрек, ичмәге сув бердилер. 12Олар оңа бир гошавуч инҗир кишде билен ики гошавуч кишмиш-де бердилер. Ол булары иенден соң гурбуна гелди, чүнки ол үч гиҗе-гүндизләп хич зат ийип-ичмәнди. 13«Кимиң адамы боларсың, нирелисиң?» дийип, Давут ондан сорады. Ол: «Мен бир мүсүрли йигит, бир амалегиң гулы. Үч гүн мундан өң ярамадым, шонуң үчинем хоҗайыным мени ташлап гитди. 14Биз Негеп чөлүндәки керетлериң, Яхуданың бир бөлегиниң ве калеплериң үстүне чозуш этдик, шейле хем, Зиклагы якып-яндырдык» дийип җогап берди. 15Давут оңа: «Мени шол галтаманларың янына элтип билермиң?» дийди. Ол: «Эгер мени өлдүрмеҗекдигиңе я-да хоҗайынымың элине бермеҗекдигиңе ант ичсең әкидейин» дийди.

16Ол Давуды галтаманларың янына гетирди. Шол вагт олар ийип-ичип, танс эдип, чар тарапа яйрапдылар, чүнки олар пилиштлилериң хем яхудаларың юрдундан өрән көп олҗа алыпдылар. 17Давут даң агарандан тә агшама ченли олары гырды. Дүели гачан дөрт йүз йигитден башга екеҗе адам-да онуң элинден гутулып билмеди. 18Давут амалеклериң алан затларының әхлисини ве ики аялыны ызына гайдып алды. 19Овнугу-ири затларың әхлисини, огул-гызларыны, олҗа алнан затларың барыны Давут ызына гайтарып гетирди; әхли зат ербе-ерди. 20Давут башга-да овнук хем ири мал сүрүлерини эле салды. Олары бейлеки малларың өңүнден сүрүп: «Ине, бу Давудың олҗасы» диййәрдилер.

21Давут ысгындан гачып, өзи билен гидип билмән, Бесор чайында галан ики йүз адамың янына гелди. Олар Давуды хем онуң адамларыны гаршыламага чыкдылар. Голайлашанларында Давут олара салам берди. 22Шонда Давут билен биле геленлериң арасындакы пис хем ярамаз адамлар шейле дийдилер: «Бизден галандыклары үчин, олар олҗадан хич зат алмазлар. Олар диңе өз аяллары билен чагаларыны алсынлар-да гидиберсинлер». 23Эмма Давут олара шейле дийди: «Реббиң берен задыны бейле этмәлиң, гардашларым. Реб бизи горады ве үстүмизе чозан гаракчылары бизиң элимизе берди. 24Бу сөзүңизи диңлән тапылармыка? Сөвеше гиден билен гошларың янында галаның пайы дең болар; затлар дең пайлашылар». 25Шол гүнден бейләк Давут муны Ысрайыл үчин канун ве парз эдип гойды. Бу канун шу гүне ченли довам эдип гелйәр.

26Давут Зиклага гелип, «Ине, шу Реббиң душманларындан алнан олҗадан сизе совгат» дийип, өз достлары болан яхуда яшулуларына иберди. 27Шейле хем ол Бейтелдәки, Негеп чөлүнде Рамотдакы, Ятырдакы, 28Арогердәки, Сипмотдакы, Эштемовадакы, 29Ракалдакы, ерахмееллериң галаларындакы, кейнлериң галаларындакы, 30Хормадакы, Боргашандакы, Атакдакы, 31Хеброндакы өз адамлары билен баран ерлериниң әхлисинде яшаянлара олҗа алнан затлардан иберди.