‏ 2 Chronicles 20

Ехошапат моваплылары ве аммонлылары еңйәр

1Мундан соң моваплылар ве аммонлылар мегунылар билен бирликде Ехошападың гаршысына сөвеше чыкдылар. 2Ехошапада шейле хабар гелди: «Деңзиң аңырсындан, Эдомдан бир улы мәхелле сениң гаршыңа гелйәр. Олар эййәм Хасесон Тамардадыр». Бу ере Эйнгеди-де дийилйәр. 3Ехошапат горкуп, Ребби агтармагы йүрегине дүвди. Ол бүтин Яхудада агыз беклемеклиги ыглан этди. 4Яхуда халкы Ребден медет дилемек үчин йыгнанышып, Яхуданың хемме шәхерлеринден Реббе ялбармага гелдилер.

5Ехошапат Реббиң өйүнде, тәзе ховлының өңүнде Яхуда ве Иерусалим җемагатының өңүнде дуруп, шейле дийди: 6«Аталарымызың Худайы, я Реб! Гөкдәки Худай Сен дәлмисиң? Бүтин миллетлериң патышалыкларының үстүнден хөкүм сүрйән Сенсиң. Гүйч, гудрат Сениң элиңдедир, хич ким Саңа гаршы дуруп билмез. 7Эй, бизиң Худайымыз, Сен бу юрдуң илатыны Өз халкың Ысрайылың өңүнден ковуп чыкарып, юрды достуң Ыбрайымың несиллерине эбедилик бердиң. 8Олар юртда месген тутдулар, ол ерде Сениң адыңа мукаддес өй бина эдип, шейле дийдилер: 9„Башымыздан бетбагтчылык инсе, ягны гылыч җезасы, гыргын кесели я-да ачлык гелсе, биз шу мукаддес ерде, Сениң хузурыңда дурарыс, чүнки Сениң адың шу мукаддес ердедир. Башымыза гелен бетбагтчылык зерарлы Саңа перят этсек, Сен бизи эшидерсиң ве халас эдерсиң“. 10– 11Ине, инди аммонлылар, моваплылар ве Сегир дагының илаты, бизе мирас берен юрдуңдан бизи ковуп чыкармакчы болярлар. Мүсүрден чыкып гелйәркәлер, ысрайыл халкына Сен бу миллетлериң үстүне чозуп гирмәге ёл бермедиң, ысрайыллар хем ызына дөнүп, олары ёк этмедилер. 12Эй, Худайымыз, Сен оларың үстүнден хөкүм чыкар! Бизе гаршы гелйән бу бейик гошуна гаршы чыкмага бизде гүйч-кувват ёк. Биз нәме этҗегимизи билемзок, гөзүмизи Саңа дикйәрис».

13Яхуда эркеклериң бары өз яш чагаҗыклары, аяллары ве огуллары билен Реббиң хузурында дурдулар. 14Онсоң халкың арасындан Асафың неслинден болан левилерден Яхазыялың үстүне Реббиң Рухы инди. Яхазыял Закаряның оглы, Бенаяның агтыгы, Егиелиң човлугы ве Матаняның ювлугыды. 15Яхазыял шейле дийди: «Эй, яхуда халкы, Иерусалимиң илаты, патыша Ехошапат, гулак асың! Реб сизе шейле диййәр: „Сиз бу бейик гошундан горкмаң, хедер этмәң, чүнки уруш сизиңки дәлдир, Худайыңкыдыр. 16Эртир оларың үстүне хүҗүм эдиң. Олар Зиз депесине чыкарлар. Сиз олары Ерубел чөлүниң өңүсырасында, дерәниң аңры башында тапарсыңыз. 17Бу сөвешде сизе сөвешмек герек дәлдир. Эй, яхуда ве Иерусалим халкы, нызама дуруң-да, гарашың, Реббиң сизе берҗек еңшини гөрүң“. Горкмаң, хедер этмәң. Эртир сиз оларың гаршысына чыкың. Реб сиз билен болар».

18Ехошапат йүзүни ере берип сежде этди, тутуш яхуда ве Иерусалим халкы-да Реббиң өңүнде йүзин дүшүп, Оңа сежде этдилер. 19Левилер, кохатлар ве коралар белент оваз билен Ысрайыл Худайы Реббе өвги айтмак үчин дик дурдулар.

20Олар эртеси ирден туруп, Текова чөлүне тарап гитдилер. Олар ёла рована боланларында, Ехошапат дуруп, шейле дийди: «Эй, яхуда ве Иерусалим илаты, маңа гулак асың! Худайыңыз Реббе ынаның, шонда берк дурарсыңыз. Реббиң пыгамберлерине ынаның, шонда ишиңиз шовуна болар». 21Ехошапат халк билен маслахатлашандан соң, Реббиң шанлы хузурында нагма хем өвги айдарлары ялы айдымчылар белледи. Айдымчылар гошуның өңүнден гидип барышларына: «Реббе шүкүр эдиң, чүнки Онуң сөйгүси бакыдыр» дийдилер.

22Олар айдым айдып, алкышламага башлан батларына, Реб Яхуданың гаршысына гелен аммонлылара, моваплылара ве Сегир дагының илатына гаршы дузак гурды, олары довла салды. 23Чүнки аммонлылар ве моваплылар Сегир дагының илатына хүҗүм эдип, олары бүтинлей ёк эдипдилер. Сегир дагының илатының соңуна чыкандан соң, аммонлылар ве моваплылар бири-бирлерини гырмага башладылар.

24Яхуда халкы чөлдәки гөзегчилик диңине геленде, улы гошуна тарап серетдилер, маслыклар ерде пытрап ятырдылар. Гачып гутулан адам ёкды. 25Ехошапат билен онуң адамлары оларың олҗасыны алмага геленлеринде, олар уммасыз көп маллар, харытлар, эгин-эшиклер ве гымматбаха затлар тапдылар. Олар гөтерип әкидерден көп олҗа алдылар, олар олҗа гаты көп боландыгы үчин, оны үч гүнләп топладылар. 26Дөрдүнҗи гүн олар Берака дересине йыгнанып, шол ерде Ребби алкышладылар. (Шонуң үчин-де бу дере шу гүне ченли хем Берака ▼

▼Берака – бу сөз алкыш диймеги аңладяр.

дересидир.) 27Онсоң яхуда ве Иерусалим халкы Ехошападың баштутанлыгында шатлык билен Иерусалиме доланып гелдилер, чүнки Реб олара душманларының үстүнден еңиш газандырыпды. 28Олар Иерусалимдәки Реббиң өйүне арфадыр лиралар ве сурнайлар чалып гелдилер. 29Реббиң Ысрайылың душманларының гаршысына эден сөвеши барада эшиденлеринде, әхли юртларың патышалыкларына Реббиң горкусы инди. 30Ехошападың юрды асудалыкда болды, чүнки Худай олара хемме тарапдан асудалык берипди.

31Шейдип, Ехошапат Яхуда патышалык этди. Ехошапат патыша боланда отуз бәш яшындады. Ол йигрими бәш йыл Иерусалимде патышалык этди, онуң эҗесиниң ады Азубады. Ол Шилхиниң гызыды. 32Ехошапат Реббиң назарында догры ишлерини эдип, какасы Асаның ёлларындан йөрәп, ондан чыкмады. 33Эмма Яхудадакы сеждегәхлер энтек хем долы айрылманды. Халк энтек хем йүрегини ата-бабаларының Худайына багламанды. 34Ехошападың башдан-аяк эден әхли ишлери барада Хананының оглы Ехувың ишлеринде – Ысрайыл патышаларының тарых китабында языландыр.

35Өмрүниң ахырында Яхуданың патышасы Ехошапат пис ишлери эден Ысрайыл патышасы Ахазя гошулды. 36Ехошапат Таршыша гидйән гәмилери ясамак үчин Ахазя гошулды. Олар гәмилери Эсёнгеберде ясадылар. 37Онсоң Марешадан болан Додавахуның оглы Элигезер Ехошапада гаршы пыгамберлик эдип: «Ахазя гошуландыгың үчин Реб сениң ясан задыңы ёк эдер» дийди. Гәмилер чагшап, олар Таршыша гидип билмедилер.