‏ 2 Chronicles 34

Яхуда патышасы Ёшыя

(2 Патышалар 22:1-2)

1Ёшыя патыша боланда секиз яшындады. Ол Иерусалимде отуз бир йыл патышалык этди. 2Ёшыя Реббиң назарында догры ишлери этди. Ол сага-сола совулман, атасы Давудың ёлларындан йөреди.

3Ёшыяның патышалыгының секизинҗи йылында, ол энтек яшка өз атасы Давудың Худайыны агтармага башлады. Патышалыгының он икинҗи йылында Ёшыя Яхуда билен Иерусалими сеждегәхлерден ве Ашера бутларындан, ойма ве гуйма бутларындан арассаламага башлады. 4Ёшыяның өңүнде Багал бутларының гурбанлык сыпаларыны йыкдылар; оларың ёкарсында болан якымлы ыслы түтетги якылян сыпалары юмурдылар; Ашера бутларыны, ойма ве гуйма бутларыны-да бөлек-бөлек эдип, күле өврүп, оны шу бутлара гурбанлык беренлериң габырларына сепеледилер. 5Шейле хем, Ёшыя руханыларың сүңклерини өз гурбанлык берилйән сыпаларында якып, Яхуданы ве Иерусалими арассалады. 6– 7Ёшыя Манаша, Эфрайым, Шимгон, хатда Нафтала ченли болан шәхерлердәки, оларың төвереклериндәки харабалыклардакы гурбанлык сыпаларыны йыкды. Ашера бутларыны ве бейлеки бутлары дөвүп күл этди, бүтин Ысрайылдакы якымлы ыслы түтетги якылян сыпалары йыкды. Соңра ол Иерусалиме доланып гелди.

Төврат тапыляр

(2 Патышалар 22:1-20)

8Патышалыгының он секизинҗи йылында юрды ве өйи арассаланларындан соң, Ёшыя патыша Асаляның оглы Шапаны, шәхер хәкими Магасеяны ве Ёвахазың оглы баш эмелдар Ёваны өзлериниң Худайы Реббиң өйүни беҗермәге иберди. 9Олар баш руханы Хилкияның янына гелип, Худайың өйүне гетирилен күмүшлери оңа бердилер. Дервезебан левилер бу күмүшлери гүнбатардакы манаша ве эфрайым халкларындан, галан әхли ысрайыл халкындан, бүтин яхудадан ве беняминден, Иерусалим илатындан йыгнапды. 10Олар күмши Реббиң өйүни дикелтмек ишине белленен гөзегчилериң ве Реббиң өйүни беҗерйән ишчилере бердилер. 11Олар күмши ёнулан дашлар, агачлар ве Яхуда патышаларының хараба эден җайлары үчин пүрслер сатын алмак үчин агач ве даш уссаларына бердилер. 12– 13Бу адамлар иши чын йүрекден ерине етирйәрдилер. Мерарының неслинден болан леви Яхат билен Абадя, Кохадың неслинден болан Закаря ве Мешуллам дагылар буларың үстүнден баштутанлыга белленипдилер. Саз гуралларына өкде болан бейлеки әхли левилер йүк дашаянлара ве дүрли хызматда ишлейәнлере баштутанлык этдилер. Мүрзелер, гөзегчилер ве дервезебанлар хем левилерденди.

14Реббиң өйүне гетирилен күмши чыкарып йөркәлер, руханы Хилкия Мусаның үсти билен берлен Төврады тапды. 15Баш руханы Хилкия Шапан мүрзә: «Мен Реббиң өйүнде Төврады тапдым» дийди. Хилкия китабы Шапана берди. 16– 17Онсоң Шапан мүрзе патышаның янына гелип, оңа китабы берди ве оңа: «Гулларың өзлерине табшырылан бар иши эдип йөрлер. Олар Реббиң өйүндәки бар күмши алып, оны өй ишине белленен баштутанларың ве ишчилериң элине берипдирлер» дийип, бар зады патыша хабар берди. 18Шапан мүрзе патыша: «Хилкия руханы маңа бир китап берди» дийди. Онсоң Шапан китабы алып, патыша сесли окап берди.

19Патыша Төврадың сөзлерини эшиденде, якасыны йыртды. 20Онсоң патыша Хилкия рухана, Шапаның оглы Ахыкама, Микаяның оглы Абдона, Шапан мүрзә ве патышаның хызматкәри Асая шейле табшырык берди: 21«Барың-да, мениң үчин Ысрайылда хем Яхудада галанлар үчин бу тапылан китапдакы айдылян сөзлер барада Ребден сораң, чүнки Реббиң бизе гаршы ловлаян газабы гаты гүйчлүдир. Бизиң аталарымыз бу китапда язылан әхли сөзлере гөрә Реббиң сөзүни берҗай этмедилер».

22Шейдип, Хилкия руханы ве патышаның онуң билен иберен адамлары Хулда атлы аял пыгамбериң янына гелип, оңа бу барада гүррүң бердилер. Хулда эшик сакчысы Хасраның агтыгы, Токадың оглы Шаллумың аялыды, ол Иерусалимиң тәзе бөлүминде яшаярды. 23Хулда олара: «Ысрайыл Худайы Реб сизи мениң яныма иберен адама шейле диййәр: 24„Мен Яхуда патышасының өңүнде окалан бу китапда язылан әхли лагнатлара гөрә, хөкман бу ериң ве бу ерде яшаянларың башындан бетбагтчылык индерерин. 25Оларың Мени терк эдип, башга худайлара якымлы ыслы түтетги якып, өз пис ишлери билен Мениң гахарымы гетирендиклери үчин, Мениң булара гаршы гахарым туташар, ол хич хачан сөнмез“. 26Эмма Ысрайыл Худайы Реб Өзүнден сорамак үчин шу ере ёллан Яхуда патышасына онуң эшиден сөзлери барада шейле диййәр: 27„Мениң бу ере ве онуң илатына гаршы айдан сөзлерими эшидениңден соң, сениң йүрегиң юмшады. Өзүңи Худайың өңүнде кичелтдиң, якаңы йыртып, хузурымда дады-перят этдиң. Шонуң үчин хем Мен сениң дилегиңи эшитдим. Муны Мен – Реб айдяндырын. 28Мен сени аталарың янына йыгнарын, сен-де асудалык билен өз габрыңа гирерсиң. Мениң бу ере гетирҗек бетбагтчылыгымы сен гөрмерсиң“». Олар бу хабары патыша етирдилер.

Ёшыя әхт эдйәр

(2 Патышалар 23:1-20)

29Онсоң Ёшыя патыша адам иберип, Яхуданың ве Иерусалимиң яшулуларының барыны өз янына йыгнады. 30Ёшыя патыша, тутуш яхуда халкы, Иерусалимиң бар илаты, руханылар, левилер, улудан-кичә әхли халк билен биле Реббиң өйүне гитдилер. Патыша Реббиң өйүнден тапылан Әхт китабындакы сөзлери олара сесли окап берди. 31Ёшыя патыша өз еринде дуруп, Реббиң табшырыкларыны, перманларыны, парзларыны бүтин калбы билен, бүтин җаны-тени билен берҗай эдип, Реббиң ызына эерҗекдигине хем-де шу китапда язылан әхт барада айдылан сөзлери берҗай этҗекдиги хакда Реббиң хузурында Онуң билен әхт эдишди. 32Ёшыя Иерусалимде ве Беняминде боланларың барына бу әхти саклаҗакдыклары барада касам этдирди. Иерусалимиң илаты Худайың, аталарының Худайының әхтине гөрә херекет этдилер. 33Ёшыя Ысрайыл топрагындакы ысрайыллара дегишли болан йигренҗи затларың барыны ёк эдип, Ысрайылда боланларың хеммесине өзлериниң Худайы Реббе ыбадат этмеклиги буюрды. Ёшыяның яшан дөврүнде олар аталарының Худайы Реббиң ёлуна эермекден дөнмедилер.