‏ 2 Kings 17

Ысрайыл патышасы Хошея

1Яхуда патышасы Ахазың шалыгының он икинҗи йылында Эланың оглы Хошея Ысрайыла патыша болуп, Самарияда докуз йыл патышалык этди. 2Хошея Реббиң назарында йигренҗи ишлери этди, йөне ол өзүнден озалкы Ысрайыл патышалары ялы дәлди. 3Ашур патышасы Шалманесер Хошея гаршы хүҗүм этди. Хошея Шалманесере табын болуп, оңа салгыт төледи. 4Эмма Ашур патышасы Хошеяның дөнүклик эдйәнини гөрди, чүнки Хошея Мүсүр патышасы Сонуң янына чапарлар ёллапды хем-де ол хер йылкысы ялы Ашур патышасына төлемели салгыдыны төлемәнди. Шонуң үчин хем Ашур патышасы оны тутуп туссагхана салды.

Ысрайыллар есир эдилип әкидилйәр

5Соңра Ашур патышасы тутуш юрды эеләп, Самария барды ве үч йыллап онуң дашыны габады. 6Хошеяның шалыгының докузынҗы йылында Ашур патышасы Самарияны басып алып, ысрайыллары Ашура есир эдип әкитди ве олары Халада, Хабор дерясының якасындакы Гозанда ве Мадай галаларында ерлешдирди.

7Бу ысрайыл халкының өзүни Мүсүр патышасы фараоның голастындан азат эдип, Мүсүрден чыкаран Худайы Реббиң гаршысына гүнә эдендиги ве башга худайлара сежде эдендиги үчин шейле болды. 8Олар өз юртларындан Реббиң ковуп чыкаран миллетлериниң адатларына ве Ысрайыл патышаларының чыкаран адатларына эердилер. 9Ысрайыл халкы гизлинликде Худайы Реббиң гаршысына пис ишлери этди. Олар хемме ерде – иң кичи обадан тә улы гала ченли әхли ерде сеждегәхлери гурды. 10Олар хер бир бейик байырда хем-де гүр япраклы хер бир агаҗың астында дикме дашлары ве Ашера бутларыны дикдилер. 11Олар шол сеждегәхлерде Реббиң өз юртларындан ковуп чыкаран миллетлериниң эдиши ялы садакалар бердилер. Олар пис ишлери эдип, Реббиң гахарыны гетирдилер. 12Олар Реббиң: «Сиз бутлара сежде этмәң» дийип айдан сөзүне гулак асман, бутлара сежде этдилер. 13Эмма Реб шонда-да әхли пыгамберлер ве гөргүрлер аркалы ысрайыл ве яхуда халкларына дуйдурыш берип, шейле дийипди: «Сиз бу пис ёлларыңыздан дөнүң, аталарыңыза табшыран, гулларым пыгамберлер аркалы сизе ёллан кануныма гөрә Мениң табшырыкларымы ве парзларымы берҗай эдиң». 14Олар Реббе гулак асмадылар ве өз Худайы болан Реббе иман этмедик аталары ялы бойнуёгынлык этдилер. 15Олар Реббиң парзларыны, аталары билен эден әхтини, Онуң берен дуйдурышларыны рет этдилер. Олар дерексиз худайларың ызына эерип, өзлери хем дерексиз адамлар болдулар. Олар Реббиң: «Төверегиңиздәки миллетлер ялы яшамаң» дийип табшыран миллетлериниң ызларына эердилер. 16Олар Худайы Реббиң әхли табшырыкларындан йүз дөндердилер-де, өзлери үчин ики саны гуйма гөле бутуны ве Ашера бутуны ясап, асман җисимлерине сежде этдилер ве Багала гуллук этдилер. 17Олар огулларыны ве гызларыны отдан гечирдилер, палчылык ве җадыгөйлик билен мешгулландылар. Олар Реббиң назарында йигренҗи ишлере баш уруп, Онуң гахарыны гетирдилер. 18Реб Ысрайыла гаршы гахардан яңа ловлап, олары рет этди. Яхуда тиресинден башга екеҗе адам-да галмады.

19Яхуда халкы хем өз Худайы Реббиң табшырыкларыны берҗай этмеди, ол-да ысрайылларың адатларына эерди. 20Реб бүтин Ысрайыл несиллеринден йүз дөндерди. Ол олары җезаландырып, талаңчыларың элине берди. Шейдип, Реб оларың барыны Өз хузурындан ёк этди.

21Реб Ысрайылы Давудың несиллериниң элинден аландан соң, ысрайыллар Небадың оглы Яробгамы патыша этдилер. Яробгам ысрайыллары Реббиң ёлундан азашдырып, олара улы гүнәлер этдирди. 22– 23Ысрайыл халкы Яробгамың эден гүнәлерини гайталады. Реббиң Өз гуллары пыгамберлер аркалы айдышы ялы, ысрайыл халкыны хузурындан ёк эдйәнчә, олар гүнә этмекден эл чекмедилер. Шейдип, олар өз юртларындан Ашура сүргүн эдилдилер ве олар тә шу гүне ченли хем шол ердедирлер.

Ашурлылар Ысрайылда месген тутярлар

24Ашур патышасы Бабылдан, Кутдан, Авадан, Хаматдан ве Сепарвайымдан адамлары гетирип, олары ысрайылларың ерине Самарияның галаларында ерлешдирди. Олар Самарияны эеләп, онуң галаларында месген тутдулар. 25Бу дүрли миллетлериң халклары Самарияда илки орнашан вагтларында Реббе ыбадат этмедилер. Шонуң үчин хем Реб оларың арасына ёлбарслар иберди. Ёлбарслар оларың бирнәчесини өлдүрдилер. 26Онсоң Ашур патышасына шейле хабар берилди: «Сениң есир эдип, Самария шәхерлеринде ерлешдирен миллетлериң Ысрайыл Худайының адатларыны билмейәрлер. Шонуң үчин хем бу юрдуң Худайы оларың үстүне ёлбарслар иберди. Ёлбарслар-да олары өлдүрйәрлер». 27Онсоң Ашур патышасы шейле табшырык берди: «Самариядан сүргүн эдилип гетирилен руханыларың бирини бошадып, ызына ибериң. Гой, ол руханы гидип, Самарияда яшасын хем-де шол ерде яшаян миллетлере юрдуң Худайының хөкүмлерини өвретсин». 28Шейдип, Ашур патышасының Самариядан сүргүн эдилип гетирилен руханыларындан бири Самария гелип, Бейтелде яшады ве Самарияда яшаян миллетлере Реббе нәдип ыбадат этмелидигини өвретди.

29Эмма муңа гарамаздан, хер миллет өз худайларыны ясап, оларың херси өз яшаян галаларында самариялыларың дикен сеждегәхлеринде гойды. 30Бабыллылар Сукотбенот бутуны, кутлылар Нергал бутуны, хаматлылар Ашыма бутуны, 31авалылар Нибхаз ве Тартаг бутларыны ясадылар. Сепарвайымлылар Адраммелек ве Анаммелек бутлары үчин чагаларыны якма гурбанлык хөкмүнде хөдүрледилер. 32Олар сеждегәхлерде өзлери үчин гурбанлык хөдүрләр ялы, өз араларындакы дүрли миллетлерден болан руханылары белледилер, шейле хем олар Реббе ыбадат этдилер. 33Шейдип, олар хем Реббе, хем араларындан сүргүн эдилен миллетлериниң адатларына гөрә өз худайларына сежде этдилер. 34Олар шу гүне ченли хем өзлериниң озалкы адатларына эерип, Реббе сежде этмейәрлер. Реббиң Ысрайыл дийип атландыран Якубың несиллерине берен табшырыкларыны, кануныны, хөкүмлерини ве парзларыны берҗай этмейәрлер.

35Реб Якубың несиллери билен әхт эдип, олара шейле табшырык берипди: «Сиз кесеки худайлара сежде этмәң, оларың өңүнде дыза чөкүп, олара гуллугам этмәң, гурбанлыгам бермәң. 36Сизи бейик гудрат ве гүйч билен Мүсүр юрдундан чыкаран Реббе сежде эдиң, Онуң өңүнде дыза чөкүп, Оңа гурбанлык бериң. 37Реббиң сизиң үчин язан табшырыкларыны, кануныны, хөкүмлерини ве парзларыны сересаплык билен берҗай эдиң. Сиз кесеки худайлара сежде этмәң. 38Мениң сизиң билен эден әхтими унутмаң ве кесеки худайлара сежде этмәң. 39Сиз диңе Худайыңыз Реббе сежде эдиң. Реб сизи әхли душманларыңызың элинден гутарар». 40Эмма олар Реббиң сөзүне гулак асман, өзлериниң озалкы адатларына эердилер.

41Шейдип, бу миллетлер хем Реббе, хем оюлып ясалан бутларына сежде этдилер. Ата-бабалары нәме эден болсалар, огуллары-да, несиллери-де тә шу гүне ченли шоларың эденлерини гайталап гелйәрлер.