‏ 2 Samuel 1

Шавулың өлди хабары

1Шавул өленден соң, амалеклери еңип, доланып гелен Давут ики гүн Зиклагда галды. 2Үчүнҗи гүн дийленде Шавулың дүшелгесинден якасыны йыртып, башындан гум совран бир адам Давудың янына гелди. Ол Давудың өңүнде ере йүзин дүшүп тагзым этди. 3Давут ондан: «Ниреден гелйәрсиң?» дийип сорады. Ол: «Мен Ысрайыл дүшелгесинден гачып гайтдым» дийди. 4Давут оңа: «Айт, нәме болды?» дийди. Ол: «Гошун еңлип гачды, адамларың көпүси гырылды. Шавул билен онуң оглы Ёнатан хем өлди» дийди. 5Давут бу хабары гетирен яш йигитден: «Шавул билен онуң оглы Ёнатаның өленини ниреден билйәң?» дийип сорады. 6Яш йигит Давуда шейле җогап берди: «Эдил шол вагт мен Гилбога дагындадым. Мен Шавулың найзасына сөенип дураныны, душманың сөвеш арабаларының ве олары сүрйән эсгерлериң болса оңа голайлашып баряндыкларыны гөрдүм. 7Шавул еңсесине середенде мени гөрүп, янына чагырды. Мен: „Нәме агам?“дийдим. 8Ол: „Сен ким?“дийип сорады. „Мен амалек тиресинден“дийип җогап бердим. 9Соңра ол маңа: „Гел-де, мени өлдүр, чүнки энтек ичимде җаным болса-да, аҗалым гөрнүп дур“дийди. 10Менем бардым-да, оны өлдүрдим. Себәби мен онуң инди дири галмаҗакдыгына гөз етирипдим. Башындакы тәҗи билен элиндәки билезигини җенабыма алып гайтдым, ине, олар җенабым». 11Муны эшиден Давут якасыны тутуп, гейимлерини йыртды, онуң янындакылар хем шейтдилер. 12Олар гылычдан гечирилен Шавул үчин, онуң оглы Ёнатан үчин, Реббиң гошуны ве ысрайыл халкы үчин агшама ченли агыз бекләп, яс тутуп аглашдылар. 13Давут хабар гетирен яш йигитден: «Сен нирели?» дийип сорады. Ол: «Мен гелмишек бир амалегиң оглы» дийип җогап берди. 14Давут оңа: «Горкман, Реббиң сечип-сайлан адамыны өлдүрмәге нәдип милт этдиң?» дийди. 15Соңра Давут яш йигитлериң бирини янына чагырып: «Гел, шуны өлдүр!» дийди. Йигит оны уруп өлдүрди. 16Давут амалеге: «Дөкен ганың өз башыңа барсын. Чүнки сен Реббиң сечип-сайлан адамыны өлдүрендигиңе өз дилиң билен шаятлык этдиң» дийди.

17Шавул ве онуң оглы Ёнатан үчин, Давут шу агыны айтды. 18(Давут бу «Пейкам айдымыны» яхуда халкына өвренмеги буюрды. Бу Догручыллык китабында языландыр.) Ол шейле дийди: 19«Эй, Ысрайыл, шөхратың дем-дүйтсүз ятыр депелериңде!
Герчеклер нәдип ере язылды?!
20Гатлылара айтмаң муны,
Ашкелоның көчелеринде яймаң.
Ёгсам пилиштлилериң гызлары җошар,
сүннетсизлериң гызлары хешелле какар.
21Эй, Гилбога даглары!
Үстүңизе чыг-да, ыгал-да дүшмесин!
Сизден хасыл өнмесин!
Чүнки герчегиң галканы,
Шавулың гайдып ягланмаҗак галканы
сизиң үстүңизде сынды.

22Ёнатаның яйы сова гечмезди
өлдүриленлериң тенинден,
Шавулың гылыҗы бош гечмезди
герчеклериң яйындан.

23Сөйгүлиди, эзизди
Шавул билен Ёнатан.
Дириликде, өлүмде олар җыда дүшмеди.
Чаласындылар бүргүтден,
гүйчлүдилер арсландан.

24Эй, Ысрайыл гызлары,
аглаң, Шавул үчин аглаң!
Ал-элван гейдирен үчин,
гейимиңизи зер билен нагышлан үчин аглаң!

25Герчеклер нәдип ере язылды җең мейданында!
Ёнатан дем-дүйтсүз ятыр депәңде.

26Сениң үчин халым теңдир, эй, Ёнатан доган!
Җуда эзиз болупдың маңа.
Зенан сөйгүсинден-де
артыкды сөйгиң маңа.

27Герчеклер нәдип ере язылды?!
Ок-яраглар дөвүлди!»