‏ 2 Samuel 3

1Шавулың адамлары билен Давудың адамларының арасындакы уруш узага чекди. Давут гитдигисайы гүйчленйәрди, Шавулыңкылар болса барха эҗизлейәрдилер.

Давудың Хебронда доглан огуллары

2Ине, шулар Давудың Хебронда доглан огулларыдыр: онуң новбахар оглы йизрегелли Ахыногамдан болан Амнонды. 3Икинҗиси кармелли Набалың дул галан аялы Абыгайылдан болан Килапды, үчүнҗиси Гешур патышасы Талмайың гызы Магакадан болан Абшаломды. 4Дөрдүнҗиси Хагытдан болан Адоныяды, бәшинҗиси Абыталдан болан Шепатяды. 5Алтынҗы оглы Эгладан болан Йитрегамды. Давудың бу огулларының хеммеси Хебронда догулдылар.

Абнер Давуда гошуляр

6Шавул билен Давудың ковум-гарындашларының арасындакы уруш довам эдйәрди. Шавулың ковумындан Абнер барха гүйчленйәрди. 7Шавулың Риспа атлы бир гырнагы барды. Риспаның атасына Ая диййәрдилер. Бир гүн Ышбошет Абнере: «Нәме үчин какамың гырнагы билен ятдың?» дийди. 8Ышбошедиң сөзлерине Абнериң җуда гахары гелип, оңа шейле дийди: «Нәме сен мени Яхуданың тарапына гечен бир көпек хасаплаяңмы? Мен бу гүнки гүне ченли атаң Шавулың неслине, онуң доганларына, дост-ярларына вепалы болуп, сени Давудың элине дүшмекден саклап гездим. Шу аял себәпли бу гүн сен маңа гара йөңкеҗек болярмың? 9– 10Реб Шавулың элинден патышалыгы алҗакдыгына, Дандан Беершеба ченли узалян Ысрайылда хем Яхудада Давудың патышалыгыны беркарар этҗекдигине ант ичди. Инди ол хакда айдыланы ерине етирмесем, гой, Худай маңа-да шоны, хатда онданам бетерини гөркезсин». 11Ышбошет Абнерден горкансоң, оңа җогап гайтарып билмеди.

12Абнер Хебронда отуран Давуда чапар иберип: «Юрт кимиңки? Гел, әхт баглашалы, тутуш Ысрайылың сениң тарапыңа гечмегине менем голдав берейин» дийди. 13Давут: «Боляр, мен сениң билен әхт эдишейин, йөне бир шерт билен: мениң билен гөрме-гөрше гелениңде, Шавулың гызы Микалы-да гетирерсиң, эгер гетирмесең, мени гөрмерсиң» дийди. 14Соңра Давут: «Йүз пилиштлиниң пүрчүгини берип алан аялым Микалы өзүме гайтарып бер» диен хабар билен Шавулың оглы Ышбошеде чапар гөндерди. 15Ышбошет адам иберип, Микалы онуң адамсы Палтыелден ызына алды. Палтыел Лайышың оглуды. 16Адамсы ёлбойы аглап-эңрәп, Микалы Бахурыма ченли угратды. Абнер «Өйүңе гайт!» диенсоң, Палтыел ызына доланды.

17Абнер ысрайыл яшулуларына шейле сөзлер билен йүзленди: «Көп вагтдан бәри сиз Давудың өзүңизе патыша болмагыны ислейәрсиңиз. 18Инди ислегиңизи амала ашырың, себәби Реб: „Мен Өз халкым Ысрайылы гулум Давудың үсти билен пилиштлилерден хем онуң әхли душманларындан халас эдерин“дийип, Давуда айдыпды». 19Абнер бенямин тиреси билен хем геплешди. Соңра әхли ысрайылларың хем-де беняминлериң ислегини Давуда етирмек үчин, ол Хеброна гитди.

Абнериң өлүми

20Абнер йигрими адам билен биле Хеброна Давудың янына барды. Давут олар үчин мейлис гурады. 21Абнер Давуда: «Мен гидейин-де, тутуш Ысрайылы ша хезретлериниң янына йыгнайын. Сениң өз гөвүн ислегиңе гөрә шалык сүрмегиң үчин, гой, олар сениң билен әхт баглашсынлар» дийди. Давут Абнери гойберди, ол саг-саламат чыкып гитди. 22Ёвап Давудың адамлары билен талаңчылыкдан яңыҗа гайдып гелипди. Олар көп олҗа алыпдылар. Эмма Абнер Хебронда – Давудың янында дәлди, Давут оны гойберипди, ол саг-саламат чыкып гайдыпды. 23Ёвап тутуш гошун билен биле гелди. Нериң оглы Абнериң патышаның янына гелендигини, патышаның оны гойберендигини, онуңам саг-саламат чыкып гидендигини Ёваба хабар бердилер. 24Ёвап патышаның янына барып: «Эден задың нәме?! Өз аягы билен яныңа гелен Абнери нәме үчин гойбердиң? 25Сен Нериң оглы Абнери танаяң ахырын! Ол сени алдамак үчин, нирә гидип-гелйәниңи, нәме иш эдйәниңи билмек үчин гелендир» дийди. 26Ёвап Давудың янындан чыкансоң, Абнериң ызындан чапарлар иберди ве оны Сира гуюсындан ызына гетиртди. Эмма Давут мундан бихабарды. 27Абнер Хеброна гайдып геленде, Ёвап онуң билен икичәк геплешҗек болян киши болуп, оны дервезәниң ич тарапына чекди-де, ичине уруп өлдүрди. Шейдип, Абнер Ёвабың доганы Асахелиң ганына галандыгы үчин өлдүрилди. 28Давут бу хабары эшидип: «Өзүмем, патышалыгымам Нериң оглы Абнериң ганы үчин Реббиң өңүнде хич вагт гүнәкәр болмарыс. 29Гүнә, гой, Ёвабың хем онуң неслиниң бойнуна дүшсүн. Ёвабың неслиниң арасында ириң йыгнаян яралы, пис ачан я-да голтугы пишекли, гылычдан өлйән я-да нана зар адамлар, гой, хемише болсун дурсун» дийди. 30Шейдип, Ёвап ве онуң доганы Абышай Гибгонда болан урушда өз доганлары Асахели өлдүрен Абнериң җанына каст этдилер.

31Давут Ёвап билен онуң янындакы әхли халка: «Якаңызы йыртып, җул гейниң-де, Абнериң ясыны тутуң» дийди. Давут патыша онуң табыдының ызындан йөреди. 32Абнери Хебронда җайладылар. Онуң губрының башында патыша сес эдип аглады, тутуш халк-да оңа гошулды. 33Патыша Абнер үчин агы айтды: «Акмакларча өлмели дәлдиң, Абнер!
34Голларың баглы дәлди,
аякларың гандаллы дәлди!
Эмма залымларың голуна дүшен бири кимин хеләк болдуң!»

Абнер үчин тутуш халк ене-де аглады. 35Соңра әхли халк Давудың янына гелип, Гүн батмаздан өң бир затлар гарбанмагы теклип этдилер. Эмма Давут: «Эгер Гүн яшянча чөрек ийсем я-да башга бир зат датсам, Худай маңа-да шоны, хатда ондан-да бетерини гөркезсин» дийип ант ичди. 36Тутуш халк Давудың бу болшуны гөрүп, оны макуллады. Патышаның эдйән әхли ишинден хошал болшы ялы, халк бу гезек хем ондан хошал болды. 37Нериң оглы Абнериң өлүминде Давудың элиниң ёкдугына тутуш гошун ве әхли ысрайыл халкы шол гүн гөз етирди. 38Патыша адамларына йүзленип: «Бу гүн Ысрайылың бир бегиниң, бир бейик адамының өлендигини билйәңизми? 39Худайың башыма яг гуйлуп сайлан патышасы болсамам, менде бу гүн гүйч-гурбат ёк. Серуяның огуллары менден хас гүйчли. Яманлык эдениң өзүне-де Реб яманлык гөркезсин» дийди.