‏ Amos 5

Тоба этмәге чагырыш

1Эй, ысрайыл халкы, сен хакдакы айтҗак
бу агы сөзүме гулак ас.
2Ысрайыл гызы йыкылды,
инди ол хич хачан галмаз,
өз топрагында сүйнүп ятыр,
хич ким оңа ярдам бермез.
3Шонуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр:
«Бир шәхерден Ысрайыл үчин сөвеше чыкан
мүң адамдан йүз адам аман галар,
бейлеки биринден диңе йүзден онусы аман галар».
4Реб ысрайыл халкына шейле диййәр:
«Мени агтарың, шонда яшарсыңыз!
5Эмма Мени Бейтелден агтармаң,
Гилгала гирмәң,
Беершеба гечмәң,
чүнки Гилгал хөкман сүргүн эдилер ▼

▼Еврейче Гилгал ве сүргүн эдилер диен сөзлериң айдылышы меңзешдир.

,
Бейтел хем хич зат болуп галар».
6Ребби агтарың, шонда яшарсыңыз,
ёгсам Ол Юсуп неслине гаршы от кимин ловлар,
Бейтелде янгыны сөндүрмәге хич ким тапылмаз.
7Адалаты аҗылыга өвренлер!
Догручыллыгы ере чаланлар!
8Үлкер, Орион йылдызларыны ярадан,
түм гараңкылыгы даң сәхере өврен,
гүндизи гиҗә өврен,
деңиз сувларыны чагырып,
олары ер йүзүне дөкен Олдур.
Онуң ады Ребдир.
9Ол гүйчлүлери шол бада хеләк эдер,
галаларыны-да вейран эдер.
10Олар казыетде паш эдйәни йигренйәрлер,
хакыкаты сөзлейәни әсгермезлик эдйәрлер.
11Гарыбың элинден бугдай хем саман хакыны
зорлук билен аланыңыз үчин,
дашдан ёнулан җайлар гурсаңыз-да,
сиз оларда яшамарсыңыз,
гөзел үзүм багларыны отуртсаңыз-да,
оларың шерабыны ичмерсиңиз.
12Чүнки Мен этмишиңизиң көпдүгини,
гүнәлериңизиң чөкдердигини билйәрин.
Догручыла эзъет берип, пара алярсыңыз,
казыетде мәтәҗи бош гайтарярсыңыз.
13Шонуң үчин акыллы ынсан
шейле пурсатда үмсүм болар,
чүнки бу бир эрбет замандыр.

14Яманлыгы дәл-де, ягшылыгы агтарың,
шонда сиз яшарсыңыз.
Эдил сизиң өз айдышыңыз ялы
Реб Хөкмүрован Худай сизиң билен болар.
15Яманлыгы йигренип, ягшылыгы сөйүң,
казыетде адалаты беркарар эдиң.
Белки шонда Реб Хөкмүрован Худай
Юсубың аман галанларына мерхемет эдер.

16Хөкмүрован Худай – Хөкмүрован Реб шейле диййәр:
«Бүтин мейданчаларда дады-перят эдерлер,
көчелерде „Вай, вай гүнүмизе!“дийшерлер.
Чагырарлар дайханы матам тутмага,
ясчылары – яс айдымыны айтмага.
17Тутуш үзүм багларыңызда перят эдерлер,
чүнки сизиң араңыздан Мен гечерин».

Муны Реб айдяндыр.

Реббиң гүни

18Дат гүнүңизе, Реббиң гүнүни күйсейәнлер!
Нәме үчин сиз Реббиң гүнүне зарсыңыз?
Ол гүн айдыңлык дәл-де, гараңкылыкдыр.
19Ол гүн бир кишиниң арсландан гачып,
ая душ гелши киминдир.
Өйүне гелип, элини дивара сөйәнде,
оны йыланың чакышы киминдир.
20Реббиң гүни ягтылык дәл-де, гараңкылык дәлмидир?
Ол хич бир ышыксыз түм гараңкылык дәлмидир?

21Мен байрамларыңызы йигренйәрин, әсгермейәрин,
мукаддес йыгнанышыкларыңызы асла халамаярын.
22Хатда якма гурбанлыгыңыздыр галла садакаңызы хөдүр этсеңиз-де,
Мен олары кабул этмерин.
Семиз малларыңыздан саламатлык гурбанлыгыңызы берсеңиз-де,
Мен олара бакмарын.
23Янымдан нагмаларың овазыны айрың!
Мен арфаларыңызың сазыны диңлемерин.
24Гой, адалатлык деря кимин җошсун,
догручыллык бакы чешме ялы аксын.

25Эй, ысрайыл халкы, Маңа чөлде кырк йыллап
гурбанлыклар ве садакалар хөдүрледиңизми?

26Сиз патышаңыз Сакуды ве йылдыз худайыңыз Киюны –
өзүңиз үчин ясан бутларыңызы гөтерип гездиңиз.

27Мунуң үчин сизи Дамаскың аңырсына сүргүн эдерин.

Муны Реб айдяндыр.
Онуң ады Хөкмүрован Худайдыр.