Amos 6
Ысрайыл вейран эдилйәр
1Дат гүнүңизе, эй, Сионда ▼▼Сион – бу Иерусалим шәхериниң бейлеки ады. Сөзлүге серет.
асуда яшаянлар,Самария дагында ховпсуз отуранлар,
ысрайыл халкының йүз тутмага барян
иң бейик миллетиң мешхур адамлары!
2Калне шәхерине гечип гөрүң,
ол ерден бейик Хамада гидиң.
Онсоң пилиштлилериң Гат шәхерине барың,
олар ики патышалыгыңыздан говумыка?
Тутян мейданлары сизиңкиден гиңмикә?
3Эй, сиз бела гүнүни узак сайып,
зорлук тагтыны якынлашдыранлар!
4Халыңыза вай, эй, пил сүңкүнден хашамланан чарпаяда ятанлар,
дүшеклериниң үстүнде меймирәнлер,
сүрүден сайлама гузулары,
бага бакылан гөлелери иййәнлер!
5Өзлерини Давут ялы сайып,
саз гуралларыны ойлап тапянлар,
арфаның овазына айдым айдянлар,
6шакәседен шерап ичйәнлер,
үстлерине иң оңат атыр сепйәнлер,
Юсубың вейранчылыгына яс тутмаянлар,
халыңыза вай!
7Мунуң үчин олар илкинҗи болуп есир эдип әкидилер,
күрсүде гайшарянларың мейлиси тамамланар.
8Хөкмүрован Реб Өзүнден ант ичип, шейле диййәр:
«Якубың гедемлигини неҗис сайярын,
онуң галаларыны йигренйәрин,
ичиндәки әхли зады билен биле
шәхери душман элине берерин».
Муны Хөкмүрован Бейик Худай айдяндыр.
9Бир өйде он адам галан болса, олар-да өлер. 10Оларың бириниң гарындашы өз көмекчиси билен хоссарының җеседини өйден дашары чыкарып якмак үчин гелер. Ол көмекчисинден: «Башга-да җесет бармы?» дийип соранда, «Ёк» дийип җогап берер. Онсоң гарындашы: «Сем бол! Реббиң ады агзалмасын» диер. 11Ине, Реб шейле буюряр:
«Улы җайлар тоза,
кичи җайлар күле дөнсүн.
12Атлар гаяның үстүнде чапармы?
Өкүзлер билен ол ерде ер сүрлерми?
Эмма сиз адалаты зәхере,
догрулык мивесини аҗылыга өвүрдиңиз.
13Сиз Лодебарда ▼
▼Лодебар – еврейче бу ат хич зат диймеги аңладяр.
пуч зада шатланып: „Карнайымы ▼▼Карнайым – бу сөз ики шах диймеги аңладяр. Шах гүйҗүң нышаныдыр.
өз гүйҗүмиз билен басып алмадыкмы нәме?“диййәрсиңиз.14Шонуң үчин, эй, ысрайыл халкы,
саңа гаршы бир миллети аяга галдырҗак.
Олар Лебохаматдан
Араба дүзлүгине ченли сени эзерлер».
Муны Реб Хөкмүрован Худай айдяндыр.
Copyright information for
TukCyr16