Daniel 9
Даныел халк үчин дилег эдйәр
1Аслы мадай болан Ксерксиң оглы Дарюшың патышалыгының биринҗи йылыды. Ол бабыллыларың үстүнден патыша гойлупды. 2Онуң шалыгының биринҗи йылында мен Даныел Мукаддес Язгылара сер салдым. Мен олардан Реббиң Ермея пыгамбере иберен сөзүне гөрә, Иерусалимиң етмиш йыллап харабачылыга өврүлип ятҗакдыгына дүшүндим. 3Онсоң мен йүзүми Таңры Худая тарап өвүрдим. Агыз бекләп, җул гейнип, күл үстүнде отурып, дилег этдим, Оны агтарып ялбардым. 4Мен Худайым Реббе дилег этдим ве тоба эдип, шейле дийдим: «Эй, Таңры, Сени сөййәнлере, буйрукларыны берҗай эдйәнлере әхтини ве бакы сөйгүсини саклаян бейик ве хайбатлы Худай! 5Сениң буйрукларыңдан ве хөкүмлериңден йүз өврүп, гүнә газандык, азгынлык этдик, эрбетлик эдип, Сениң гаршыңа баш галдырдык. 6Биз патышаларымыза, хан-беглеримизе, ата-бабаларымыза ве юрдуң әхли халкына Сениң адыңдан геплән гулларың пыгамберлере гулак асмадык. 7Я Реб, Сенде адалат бар, эмма биз бу гүнки гүн хем йүзүгарадырыс! Бу яхуда халкына, Иерусалимиң илатына, Саңа гаршы эден дөнүклиги себәпли әхли юртлара даргадан халкыңа, якыну-узакда болан бүтин ысрайыллара дегишлидир. 8Я Реб, патышаларымызың, хан-беглеримизиң, ата-бабаларымызың йүзүни утанч гапландыр, себәби биз Саңа гаршы гүнә этдик. 9Рехимдарлык ве гечиримлилик Таңры Худайымыза махсусдыр, чүнки биз Онуң гаршысына баш галдырдык. 10Худайымыз Реббиң сөзүне гулак асмадык, Онуң гуллары болан пыгамберлер аркалы бизе берен канунлары билен йөремедик. 11Бүтин Ысрайыл Сениң кануныңы бозуп азды ве Сениң сөзүңе гулак асмакдан боюн гачырды. Шейдип, Худайың гулы Мусаның канунында язылан нәлет башымыздан инди ве касам ерине етди. Себәби биз Саңа гаршы гүнә этдик. 12Башымыздан әпет бела-бетерлер индерҗекдиги барада Онуң бизе ве үстүмизден хөкүм сүрйән баштутанларымыза айдан сөзлери берҗай болды. Иерусалимиң башына инен бела гөгүң астындакы хич бир шәхериң үстүнден хич хачан инмәнди. 13Эдил Мусаның канунында язылышы ялы, бу белаларың әхлиси бизиң башымыздан инди. Эмма биз этмишлеримизден эл чекип, Худайымыз Ребден мәхир-мухаббет дилемедик, Онуң хакыкатына питива этмедик. 14Шонуң үчин Реб бу белаларың аматлы пурсадыны пейләп, олары бизиң башымыздан индерди. Чүнки Худайымыз Реб әхли эдйән ишлеринде адылдыр. Биз болса Онуң сөзүне боюн болмадык. 15Эй, Таңры Худайымыз, Сен Өз халкыңы гудратлы голуң билен Мүсүрден чыкардың. Бу гүнки ялы Өз адыңы-да шөхратландырдың! Биз болса гүнә газандык, эрбетлик этдик. 16Эй, Таңры, әхли адалатлы ишлериңе гөрә, гахар-газабыңы Өз шәхериң Иерусалимден, мукаддес дагыңдан сов. Бизиң гүнәлеримиз ве ата-бабаларымызың языгы себәпли Иерусалим ве Сениң халкың даш-төверегимиздәки әхли халклара масгара болды. 17Эй, Худайымыз, шоңа гөрә инди Өз гулуңың дилегини ве налышыны диңле! Өз хатыраң үчин, эй, Таңрым, вейран болан мукаддес өйүңе Өз нуруңы сач. 18Эй, Худайым, диңле ве эшит! Гөзлериңи ачып, бизиң вейранчылыгымыза ве Сениң адың дакылан шәхере серет. Бизиң догручылдыгымыз себәпли дәл-де, эйсем Сениң бейик рехимдарлыгың себәпли өз налышларымызы Сениң хузурыңа гетирдик. 19Я Реб, эшит! Багышла, я Реб! Я Реб, диңле ве амала ашыр! Өз хатыраң үчин, эй, Худайым гиҗикдирме! Чүнки шәхер ве халк Сениң адыңы гөтерйәндир!»Җебрайыл етмиш едийыллык хакда дүшүндирйәр
20Мен дилег эдип, өз гүнәми ве халкым Ысрайылың гүнәсини боюн алып, Худайымың мукаддес дагы үчин Худайым Реббиң хузурында налышларымы аян эдип дурдум. 21Шонда агшам гурбанлык берилйән вагты мен энтек дилег эдип дуркам, өңки гөрнүшимде гөрен адамым Җебрайыл чалтлык билен учуп, яныма гелди. 22Ол маңа шейле дүшүндирди: «Даныел, мен саңа акыл-пайхас ве дүшүнҗе бермек үчин гелдим. 23Сениң налышыңың илки башында шейле буйрук чыкды. Мен хем оны саңа аян этмәге гелдим, чүнки сен җуда сөйүлйәнсиң. Инди болса буйруга гулак гой ве бу гөрнүше дүшүн: 24Җенаятчылыгы ёк эдип, гүнәлериң соңуна чыкмак үчин, этмишлерден сапланмак ве эбеди догручыллыгы беркарар этмек үчин, велилиги хем пыгамберлиги мөхүрлемек ве иң мукаддеси сечип-сайламак үчин сениң халкыңа ве мукаддес шәхериңе едийыллык етмиш мөхлет карар эдилди. 25Шуны билип гой ве дүшүн: Иерусалими тәзеден дикелтмек үчин чыкан буйрукдан тә сечип-сайланҗак хөкүмдарың дөврүне ченли еди едийыллык гечер. Алтмыш ики едийыллыгың ичинде Иерусалимде мейданчалар ве гарымлар ене-де тәзеден гурлар. Эмма бу хем мушакгатлы заманда болар. 26Алтмыш ики едийыллыкдан соң сечип-сайланан хеләк болар ве ондан хич зат галмаз. Гелҗек хөкүмдарың гошуны бу шәхери ве мукаддес өйи вейран эдер. Онуң соңы тупанлы болар, ахырына ченли уруш болар. Вейранчылык болҗагы карар эдилендир. 27Хөкүмдар көплер билен бир хепделик берк әхт баглашар. Ярым хепдеден соң болса гурбанлык ве садака бермесини гояр. Эдилен карар онуң башындан инйәнчә, бу вейран эдиҗи хөкүмдар ыбадатхананың ичинде вейранчылык гетирйән йигренҗи зады дикер».
Copyright information for
TukCyr16