‏ Deuteronomy 12

Диңе бир ерде сежде этмек хакында

1Ата-бабаларыңызың Худайы Реббиң сизе эелемәге берен юрдунда бүтин өмрүңизиң довамында ыхлас билен берҗай этмели парзларыңыз ве хөкүмлериңиз шулардыр: 2сизиң ковуп чыкарҗак миллетлериңизиң өз худайларына хызмат эдйән бейик дагларының депесиндәки, байырлыклардакы ве гүр япраклы хер бир агаҗың астындакы әхли ерлерини йыкып юмруң. 3Оларың гурбанлык сыпаларыны юмруп ташлаң, дикме дашларыны дөвүп, Ашера бутларыны ода якың. Оларың худайларының бутларыны парчалап, оларың адыны ол ерден ёк эдиң. 4Сиз Худайыңыз Реббе бу миллетлериң ёлы билен сежде этмели дәлсиңиз. 5Эмма Худайыңыз Реб әхли тирелериң арасында Өзүне ыбадат эдилмеги үчин ер сайлар ве сиз шол ери гөзләп тапарсыңыз. Сиз ол ере барың, 6ве өзүңизиң якма гурбанлыкларыңызы, мал садакаларыңызы, хасылыңызың ондан бирини, үвреме садакаларыңызы, айдан садакаларыңызы, мейлетин садакаларыңызы ве мал-гараларыңыздыр доварларыңызың илкинҗи эркек гузланларыны элтиң. 7Ол ерде сиз Худайыңыз Реббиң хузурында өз хоҗалыгыңыз билен билеликде ийип-ичип, Худайыңыз Реббиң сизиң әхли ишлериңизе берекет берени үчин шатланың. 8Бу гүн бизиң бу ердәки херекет эдишимиз ялы, херекет этмели дәлсиңиз. Бизиң хеммәмиз өз ислегимизе гөрә херекет эдйәрис. 9Чүнки сиз энтек Худайыңыз Реббиң саламатлык ве мүлк берҗек ерине барып етмедиңиз. 10Иордандан гечип, Худайыңыз Реббиң сизе мүлк берҗек еринде яшаныңызда, даш-төверегиңиздәки әхли душманларыңыздан Реб сизе парахатчылык алып берер ве сиз ховпсуз яшарсыңыз. 11Шонда сиз Худайыңыз Реббиң Өзүне ыбадат этмек үчин сайлаҗак ерине мениң буйран әхли затларымы: якма гурбанлыкларыңызы, мал садакаларыңызы, хасылыңызың ондан бирини, үвреме садакаларыңызы, Реббе гөвнүңизден чыкарып айдан садакаларыңызы гетириң. 12Сиз огул-гызларыңыз, гул-гырнакларыңыз билен Худайыңыз Реббиң хузурында шатланып байрам эдиң. Бу байрамчылыга араңызда яшаян левилери хем чагырың, себәби оларың ер пайы я мүлки ёкдур. 13Сересап болуң, якма гурбанлыкларыңызы ислән ериңизде берип йөрмәң. 14Сиз оны тирелериңизиң ичинде диңе Реббиң сайлаҗак еринде бериң. Сиз ол ерде якма гурбанлыкларыңызы берип, мениң буюрян әхли затларымы ерине етирерсиңиз.

15Муңа гарамаздан, Худайыңыз Реббиң берен берекедине гөрә, яшаян ериңизде ислән вагтыңыз мал өлдүрип, этини ийип билерсиңиз. Ол кейик болсун я-да сугун, пархы ёк, ондан харам адам хем, тәмиз адам хем ийип билер. 16Эмма сиз ол малы ганы билен иймели дәлсиңиз. Онуң ганыны сув дөкен ялы эдип, ере дөкүң.

17Галаларыңызда хич бириңиз дәнәңизиң, шерабыңызың ве ягыңызың ондан бирини, мал-гараларыңыздыр доварларыңызың илкинҗи эркек гузланларыны, гөвнүңизден чыкарып айдан садакаларыңызы, мейлетин ве үвреме садакаларыңызы иймели дәлсиңиз. 18Булары Худайыңыз Реббиң хузурында, ягны Онуң сайлаҗак еринде огул-гызларыңыз, гул-гырнакларыңыз билен ве галаларыңызда яшаян левилер билен биле ийиң. Өз эден әхли ишлериңиз үчин Худайыңыз Реббиң хузурында шатланың. 19Ол ерде левилери әсгермезлик этмекден өмүрбойы әгә болуң.

20Худайыңыз Реб Өзүниң сөз берши ялы, сизиң ерлериңизи гиңелденде, сениң эт иесиң гелип: „Мен эт ийҗек“дийсең, сен ислән вагтың эт ийип билерсиң. 21Худайыңыз Реббиң Өзүне ыбадат этмек үчин сайлаҗак ери сизден даш болса, мениң буйрушым ялы, Реббиң сизе берен мал-гараларыдыр доварларындан союң. Сиз олары галаларыңызда ислән вагтыңыз ийип билерсиңиз. 22Шейле хем, ол кейик болсун я-да сугун, пархы ёк, ондан харам адам хем, тәмиз адам хем ийип билер. 23Эмма гаты сересап болуң, эти ганы билен иймели дәлсиңиз, чүнки ган җандыр. Сиз ганы эт билен иймели дәлсиңиз. 24Эти ганы билен иймәң, онуң ганыны сув дөкен ялы эдип, ере дөкүң. 25Эти ганы билен иймәң, шонда сизден соңкы чагаларыңыз хем, сизиң өзүңиз хем говы гүнлер гөрерсиңиз, себәби сиз Реббиң назарында догры ишлери эдйәрсиңиз.

26Сиз багыш эден затларыңызы ве айдан садакаларыңызы Реббиң сайлаҗак ерине гетириң. 27Якма гурбанлыкларыңызың ганыны хем, этини хем Худайыңыз Реббиң гурбанлык сыпасына гетириң. Башга берйән гурбанлыкларыңызың ганыны хем Худайыңыз Реббиң гурбанлык сыпасына дөкүң, йөне оларың этини ийип билерсиңиз.

28Мениң сизе бу гүнки буюрян бу сөзлеримиң әхлисине гулак гоюп, берҗай эдиң, шонда сизден соңкы чагаларыңыз хем, сизиң өзүңиз хем говы гүнлер гөрерсиңиз. Себәби сиз Худайыңыз Реббиң назарында говы ве догры ишлер эдйәрсиңиз.

Бутлара сыгынмаклыга гаршы дуйдурыш

29Худайыңыз Реб сизиң эелеҗек ериңиздәки халклары сизиң өңүңизден ёк эденде ве олары ковуп чыкарып, ерине өзүңиз орнашаныңызда 30әгә болуң. Олар сизиң өңүңизден ёк эдиленден соң хем, оларың болшы ялы дузага дүшәймәң. „Бу халклар худайларына нәдип сежде эдйәрлер? Биз хем шейле эдерис“дийип, оларың худайларына дегишли сораглар бермәң. 31Сиз Худайыңыз Реббе мунуң ялы сежде этмәң, себәби олар өз худайларына Реббиң йигренйән неҗис ишлериниң әхлисини эдйәрлер. Олар хатда худайларына өз огулларыдыр гызларыны ода якярлар. 32Мениң буйранларымың әхлисини ыхлас билен ерине етирмелисиңиз. Оларың үстүне хич зат гошмаң хем, олардан хич зат айырмаң хем.