‏ Deuteronomy 32

Мусаның айдымы

1«Эй, асман, гулак гой, Мен сөзләйин.
Эй, земин, айдянларымы эшит.
2Таглыматым ягыш дей ягсын,
сөзлерим чыг дей дүшсүн.
Ягсын от үстүне чисңейән ягмыр дей,
майсаларың үстүне инйән чабга дей!
3Чүнки Реббиң адыны җар эдерин.
Бейикдиги үчин Худайымызы өвүң!
4Ол Гаядыр, ишлери кәмилдир,
бүтин ёллары хакдыр.
Вадасында дурян Худайдыр.
Догры хем адылдыр.
5Бу азгын хем терс несил Оңа хыянат этди.
Языгыңыз себәпли инди сиз Онуң чагалары дәлсиңиз.
6Эй, акмак хем надан халк,
шумы Реббе җогабыңыз?
Сизи ярадып, беркарар эден,
Ол – Атамыз дәлми?
7Өтен гүнлери яда салың,
гечен несиллере назар айлаң.
Атаңыздан сораң, айдып берсин,
яшулуларыңыз гүррүң берсин.
8Мүлк пайланда өзге халклара,
олары айры-айры бөлүп чыканда,
чәк чекди олара Бейик Худай,
ылахы барлыкларың ▼

▼Ылахы барлыкларың – кәбир голязмаларда ысрайылларың.

санына гөрә.
9Өз халкыдыр Реббиң пайы,
өз пайы үчин Якубы мирас алды Ол.
10Ол Якубы гурак бир юртдан тапды,
гүвләп ятан чөлден тапды.
Онуң гайгы-аладасыны этди,
гөзүниң гөреҗи дей горап саклады.
11Чагаларының үстүне ганат герйән бүргүт дей,
хөвүртгесинден олара учмагы өвретди.
Ганатыны герип, олары тутды,
ганаты билен олары дашады.
12Оңа ёл гөркезен еке-тәк Реб болды,
онуң билен болмады кесеки худай.
13Реб оны ер йүзүниң белентлигинде гездирди,
мейдан өнүми билен нахарлады.
Гаядан акан бал билен,
чакмак дашдан чыкан зейтун ягы билен бакды.
14Сыгыр ягыдыр гойнуң сүйди билен,
семиз гоч-гузулар билен,
Башан юрдуң өкүзлеридир эркеҗи билен,
иң сайлама бугдай билен бакды.
Үзүмден эдилен гырмызы шерапдан ичирди.
15Йөне Ешурун ▼

▼Ешурун – бу Ысрайылың бейлеки ады.

семреди, депмәге башлады.
Гарныны яг алып агырлашды.
Өзүни ярадан Худайындан йүз өвүрди,
рет этди Халасгәр Гаясыны.
16Кесеки худайлар билен Оны габандырдылар,
неҗис затлар билен гахарыны гетирдилер.
17Олар Худая дәл-де, җынлара,
танамаян худайларына,
ата-бабаларының горкмадык худайларына,
яңы пейда болан худайлара гурбан кесдилер.
18Сен өзүңи ярадан Гаяны унутдың,
дүнйә индерен Худайы ятдан чыкардың.
19Муны гөрен Реббиң олара гахары гелди,
оларың огул-гызларыны рет этди.
20Ол дийди: „Гизләйин олардан йүзүми,
соңуны гөрейин оларың.
Чүнки бидерек несилдир олар,
бивепа перзентлердир.
21Олар худай болмадыклар билен Мени габандырдылар,
бош бутлар билен гахарымы гетирдилер.
Мен хем миллет болмадыклар билен олары габандырарын,
акмак бир халк билен оларың гахарыны гетирерин.
22Чүнки от болуп туташар Мениң газабым,
өлүлер дүнйәсиниң дүйбүне ченли янар.
Ери ныгматлары билен биле ювудар ол от,
дагларың бинядыны якып күл эдер.
23Башларына белалар индерерин,
окларымы олара гаршы атарын.
24Говруп барян гытлык,
якян хассалык,
гыргын ёк эдер олары.
Иберйән йыртыҗы хайванларым олара агыз салар,
ерде сүйренйән йыланлар зәхерин пүркер.
25Йигит я-да гыз болсун,
эмйән көрпе я чал гоҗа, пархы ёк,
дашарда гылыч хеләк эдер,
ичерде олары горкы өлдүрер.
26Ынсанлар арасындан олары дагатмакды,
олар хакдакы ятламаны өчүрип ташламакды пикирим.
27Эмма душманың өҗүкмегинден чекиндим,
чүнки душман ялңыш дүшүнмесин,
‘Булары эден Реб дәл экен,
бизиң элимиз рүстем экен’ диймесин.
28Ысрайыл бир акылсыз халкдыр,
оларда хич хили дүшүнҗе ёкдур.
29Дана болсадылар, муңа дүшүнердилер,
соңуның нәме болҗагыны өңүнден аңардылар.
30Ысрайылы Гаясы сатмадык болса,
Реб олары эле бермедик болса,
нәдип бир душман олаң мүңүсини ковар,
ики киши он мүңүсини гачырар?
31Чүнки бизиң Гаямыз ялы дәл олаң гаясы,
душманымызың өзи хем билйәр муны.
32Душманың үзүм чыбыгы Содом чыбыгындан,
Гомора багларындандыр.
Үзүмлери зәхер-закгун,
салкымлары аҗыдыр.
33Шераплары йылан зәхеридир,
кепҗебашың өлдүрйән авусыдыр.
34Мениң янымда сакланмаярмы булар,
хазыналарымда мөхүрленен дәлми нәме?
35Өч Мениңкидир, җезаландырҗак Мендирин,
чүнки аякларының тайян вагты гелер.
Душманларың хеләк болҗак гүни якындыр,
җеза гүни гаты голайдыр“.
36Шейдип, Өз халкыны Реб аклар,
Ол гулда хем, эркинде хем
ысгын-мыдар ёкдугыны гөренде,
Өз бенделерине рехим-шепагат эдер.
37Соңра Ол диер: „Ханы, буларың худайлары ниреде?
Ханы оларың бил баглан гаясы?
38Гурбанлыкларың ягыны иен,
гуйлан шерапларыны ичен
шол худайларыңыз ниреде?
Гой, туруп, сизе көмек этсин олар,
болсунлар-да сизиң пенакәриңиз!
39Инди гөрүң, еке-тәк Худай Мендирин.
Менден башга худай ёкдур!
Өлдүрйән-де Мендирин, дирелдйән-де.
Яралаян-да Мендирин, сагалдян-да,
гутулҗак ёкдур Мениң элимден.
40Элими гөге галдырып,
ант ичйәрин: Мен эбеди дири!
41Мен ловурдаян гылыҗымы чархлап,
хөкүм этмек үчин элиме алсам,
душманларымдан ар аларын,
Мени йигренйәнлең җезасыны берерин.
42Өленлериң хем есирлериң ганындан,
узын сачлы душманларың ганындан
окларымы серхош эдерин,
гылыҗымы этден дойрарын“.
43Онуң халкы билен шатланың, эй, халклар!
Чүнки Ол гулларының ганының өҗүни алар.
Душманларындан арыны алар,
Өз халкының юрдуны пәкләр,
олары гүнәсинден саплар».

44Муса Ешува билен гелип, бу айдымың әхли сөзлерини халка эшитдирип окап берди. 45Муса бу сөзлери тутуш Ысрайыла окап беренден соң, 46олара шейле дийди: «Бу гүнки мениң сизе айдан сөзлеримиң әхлисини йүрегиңизде саклаң. Чагаларыңыза буйруң, гой, олар бу Кануның әхли сөзлерини ыхлас билен ерине етирсинлер. 47Булар сизиң үчин бош сөзлер дәл-де, эйсем сизиң дурмушыңыздыр. Иордандан гечип, мүлк эдинҗек юрдуңызда шу айдыланлар билен сиз узак өмүр сүрерсиңиз».

Муса Кенган юрдуны гөрйәр

48Реб шол гүн Муса шейле дийди: 49«Мовап юрдундакы Ерихоның гаршысындакы Абарым дагларының бири болан Небо дагына чык. Ысрайыллара мүлк эдилип берилҗек Кенган юрдуны гөр. 50Агаң Харуның Хор дагында өлүп, өз халкына говшушы ялы, сен хем шол чыкан дагыңда өлүп, ата-бабаларыңа говшарсың. 51Чүнки икиңиз хем Син чөлүнде, Кадеш галасының голайындакы Мериба чешмесинде, ысрайылларың өңүнде Маңа дөнүклик этдиңиз. Ысрайылларың арасында сиз Мениң мукаддеслигими ыкрар этмедиңиз. 52Шонуң үчин хем, ол ери сен диңе узакдан гөрерсиң, йөне Мениң ысрайыллара берҗек ериме гирмерсиң».