‏ Ecclesiastes 7

Даналарың маслахаты

1Ягшы ат хошбой ыслы ягдан, өлүм гүни доглуш гүнүнден говудыр. 2Яс өйүне гитмек той өйүне гитмекден говудыр. Чүнки хер кесиң ахыры өлүмдир; яшаянлар муны ятда сакласынлар. 3Гусса гүлкүден ягшыдыр, чүнки йүзүң гамгын болмагындан йүрек говуланяндыр. 4Акыллының йүреги яс өйүндедир; акылсызың йүреги болса хезиллик өйүндедир.

5Биакылың айдымындан акыллының кәйинҗи ягшыдыр. 6Догрудан-да, акылсызың гүлкүси газаның астында янян яндагың шатырдысы ялыдыр. Бу-да бидерек. 7Харам газанч акыллыны акылындан азашдыряр, пара йүреги аздыряр.

8«Өңүм геленден соңум гелсин» дийлендир; сабырлы текепбирден говудыр. 9Тизгахар болма, чүнки гахар акылсызларың гурсагында орнашяр. 10«Нәме үчин гечен гүнлер бу гүнден говуды?» дийип сорама, чүнки бу совалы пайхас билен сорамаярсың.

11Даналык мирас кимин говудыр; дүнйәде яшаянлар үчин хайырлыдыр. 12Даналыгың саясы пулуң саясы киминдир. Билимиң бәхбиди будур: даналык оңа эе боланлара яшайыш берйәр.

13Худайың ишине серет; Онуң эгрелденини ким догралдып билйәр? 14Ягшы гүнде шат бол, гара гүнде муны ятла: ынсан өзүнден соң нәме болҗагыны билмесин дийип, Худай ягшылыгы-да, бетбагтлыгы-да яратды.

Нетиҗесиз дурмуш

15Нетиҗесиз өмрүмде бар зады гөрдүм: догры адам догрулыгында ёк боляр, пис адам пислигинде өмрүни узалдяр. 16Өте догры болма, өте акылдарлык этме. Нәме үчин өзүңи хеләк этҗек? 17Гаты эрбет болма, акмагам болма. Нәме үчин өз вагтыңдан өң өлмели? 18Бу дуйдурышларың бирине япышып, бейлекисинден эл чекмезлигиң говудыр, чүнки Худайдан горкян адам булары тутар.

19Пайхас дана адамы шәхердәки он хөкүмдардан хас гүйчли эдйәндир.

20Догрусы, ер йүзүнде диңе ягшылык эдип, хич бир гүнә этмейән догры адам ёк.

21Адамларың диййән хер сөзүне үнс берме, ёгсам хызматкәриң саңа эдйән гаргышыны эшидерсиң. 22Сениң хем башгалара телим гезек гаргандыгыңы калбың билйәндир.

23Буларың барыны пайхас билен сынадым; «Дана боларын» дийдим. Эмма ол менден узакды. 24Узак, гаты чуң болан зады ким тапып билер? 25Мен акылдарлыгы, сорагларымың җогабыны билмәге, агтарып тапмага, пислигиң акмаклыкдыгыны, акмаклыгың телбеликдигини билмәге йүрегими гөнүкдирдим.

26Дузак кимин, йүреги гапандыр тор кимин, эллери зынҗыр кимин болан аялы өлүмден аҗы гөрдүм. Худайы хошал эдйән адам ол аялдан гачып гутуляр, йөне гүнәкәр онуң элине дүшйәр.

27Ине, Вагызчы шейле диййәр: «Сорагларымың җогабыны тапмак үчин бир-бирден санап чыкдым; 28йүрегим өвран-өвран агтарды, йөне мен тапмадым. Мүң кишиниң арасындан бир догры адамы тапдым, йөне оларың әхлисиниң арасындан бир догры аялы-да тапмадым. 29Ине, мен муны билдим: Худай ынсаны догры эдип яратды, йөне олар көп тосламалар ойлап тапдылар».