Eze 16 | TukCyr16 | STEP | Маңа Реббиң шу сөзи аян болды:

‏ Ezekiel 16

Бивепа Иерусалим

1 Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2 «Эй, ынсан оглы! Иерусалиме өз неҗис ишлерини билдир. 3 Хөкмүрован Реб Иерусалиме шейле диййәр дий: „Сениң аслың, доглан ериң Кенган юрдудыр. Сениң какаң амор, эҗең хет тиресиндендир. 4 Гөбегиң доглан гүнүң кесилмеди, арассаламак үчин сув билен ювулмадың, дуз билен сүртүлмедиң ве гундалмадың. 5 Хич кимиң хайпы гелип, саңа булардан бирини хем этмеди, рехим-шепагат гөркезмеди. Гайтам, дүнйә инен гүнүң сени йигренип, мейдана ташладылар. 6 Мен гапдалыңдан геченимде, сениң өз ганыңа булашып ятаныңы гөрүп: ‘Дири гал!’ дийдим ^{▼▼Сениң өз ганыңа булашып ятаныңы гөрүп: «Дири гал!» дийдим – кәбир голязмаларда бу сөзлер ики гезек гайталаняр.}. 7 Сени мейдан өсүмлиги кимин өсдүрдим, сен өсүп, кемала гелдиң, аңрыбаш гөзеллиге етдиң, гөвүслериң төзленип, сачың узын болды, йөне сен алаң-ачык ве ялаңачдың. 8 Онсоң ене гапдалыңдан гечип, саңа серетдим. Сениң түйс сөйги чагыңды; этегими үстүңе язып, ялаңачлыгыңы өртдүм. Саңа ант ичип, сениң билен әхт баглашдым, сен-де Мениңки болдуң. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 9 Сени сува дүшүрдим, ганыңы ювуп арассаладым ве зейтун ягыны чалдым. 10 Саңа кешдели эшиклер гейдирдим, аягыңа гайышдан чарык, башыңа непис матадан яглык даңып, гымматбаха гейимлер гейдирдим. 11 Сени шай-сеплер билен безедим, билегиңе билезиклер, бойнуңа зынҗыр дакдым. 12 Бурнуңа ысырга, гулакларыңа гулакхалкалар дакып, башыңа гөзеллик тәҗини гейдирдим. 13 Сен алтын-күмүш билен безелдиң, эшигиң непис зыгыр мата, гымматбахалы ве кешдели матады. Хөрегиңе оңат ун, бал ве яг ийдиң, оваданлыгыңың чени-чакы болман, ша аялының дереҗесине етдиң. 14 Оваданлыгың себәпли шөхратың миллетлериң арасына яйрады, саңа багышлан шөвкетим себәпли оваданлыгың кәмилди. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 15 Йөне сен оваданлыгыңа бил багладың, шөхратыңдан пейдаланып, зынагәрлик этдиң. Хер гечене көңүл бердиң, оваданлыгың онуңкы болды. 16 Сен непис гейимлериңден өзүңе овадан сеждегәхлер салып, оларың үстүнде зына этдиң, бейле зат өң болан дәлдир ве инди хем болмаз. 17 Мениң берен алтын-күмүш безег шайларымы алып, эркеклериң хейкеллерини ясандың ве олар билен зына этдиң. 18 Кешдели эшиклериңи алып, олара гейдирдиң. Мениң зейтун ягымы ве якымлы ыслы түтетгими оларың өңүнде гойдуң. 19 Саңа берен чөрегими, ийдирен оңат унумы, зейтун ягыны ве балы хошбой ыслар хөкмүнде оларың өңүнде гойдуң, хава, шейле этдиң. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 20 Мениң үчин догран огулларыңы ве гызларыңы алып, иймит хөкмүнде бутлара гурбан этдиң. Хамала, зынагәрлигиң аз ялыды! 21 Чагаларымы өлдүрдиң, олары ода якып, бутлара гурбан бердиң. 22 Әхли неҗис ишлериңде, зынагәрлигиңде яшлык гүнлериңи, алаң-ачык ве ялаңач болуп, ганыңа булашан вагтыңы ятламадың“». 23 – 24 Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Вай халыңа! Сениң халыңа вай! Әхли писликлериңден соң, хер бир ачык мейданчада өзүңе чадыр ве сеждегәх салдың. 25 Хер көчәниң башында сеждегәх гуруп, оваданлыгыңы харладың, хер бир өтегчә өзүңи хөдүрләп, зынагәрлигиңи артдырдың. 26 Даяв беденли гоңшуларың мүсүрлилер билен зынагәрлик этдиң ве Мениң гахарымы гетирмек үчин зынагәрлигиңи артдырдың. 27 Шонуң үчин хем, Мен саңа гаршы эл гөтердим, рысгалыңы кемелтдим ве сени өзүңи йигренйәнлере, сениң зынагәрлигиңден утанян пилиштли гызларың эркине бердим. 28 Сен ашурлылар билен-де зына этдиң, себәби сен доймаз-долмаздың, олар билен-де зына этдиң, шонда-да ганмадың. 29 Зынагәрлигиңи сөвдагәрлериң юрды болан бабыллыларың юрдуна ченли артдырдың; йөне мунуң билен-де доймадың.

30 Бу ишлериң әхлисини, утанчсыз лолының ишлерини эдениңде, йүрегиң нәхили меҗалсыз болды. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 31 Хер көчәниң башында сен өзүңе чадыр гурдуң, хер бир ачык мейданчада сеждегәх салдың. Сен бейлеки лолулар ялы болмадың, себәби музды әсгермедиң. 32 Сен зынагәр, әриниң ерине кесекилери кабул эдйән аялсың! 33 Әхли лолулара совгатлар берилйәр, сен болса әхли ойнашларыңа өзүң совгат берйәрсиң, зынагәрлигиң үчин хер тарапдан гелсинлер дийип пара берйәрсиң. 34 Зынагәрлигиңде бейлеки аяллара меңземейәрсиң, себәби зынагәрлик этмек үчин хич ким сениң ызыңа дүшмейәр. Саңа музд төленмән, өзүң олара музд төлейәрсиң, мунуң үчин бейлекилере меңземейәрсиң». 35 Мунуң үчин, эй, азгын аял, Реббиң сөзүни диңле: 36 «Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Сениң хаясызлыгың әшгәр болуп, ойнашларың ве әхли неҗис бутларың билен зына эдйәркәң, ялаңачлыгың үсти ачылды. Олара берен огулларыңың ганы үчин 37 кейпи-сапа эден әхли ойнашларыңы, әхли сөенлериңи бүтин йигрененлериң билен бирликде үйшүрерин. Олары тутушлайын гаршыңа үйшүрип, оларың өңүнде сени ялаңачларын. Шейдип, сениң тутуш ялаңачлыгыңы гөрерлер. 38 Мен саңа зына эден ве ган дөкен аяллара дегишли хөкүмлер чыкарарын. Өчли гахар-газабым ве габанҗаңлыгым билен сениң ганыңы акдырарын. 39 Сени оларың элине берерин, олар сениң чадырыңы йыкарлар, сеждегәхлериңи күл-пеекун эдерлер, эгниңден эшигиңи сыпырарлар, шай-сеплериңи алып, сени ялаңач ве алаң-ачык галдырарлар. 40 Олар җемагаты сениң гаршыңа күшгүрерлер, сени дашларлар, гылычдан гечирерлер. 41 Өйлериңи ода якып, көп аялларың гөзлериниң алнында саңа хөкүм чыкарарлар. Мен зынагәрлигиңи бес этдирерин, инди гайдып ойнашларыңа музд төлемерсиң. 42 Шейлеликде, саңа болан гахар-газабымы өчүрерин, саңа болан габанҗаңлыгым айрылар, онсоң Мен көшешерин ве мундан соң гахарланмарын. 43 Сен яшлык гүнлериңи ятламан, эден әхли херекетлериң билен Мени газапландырдың. Ине, Мен-де эден ишлериңи өз башыңдан индерерин“. Муны Хөкмүрован Реб диййәр.

„Нәме үчин сен әхли неҗис ишлериңиң үстүне бу хаясызлыгыңы-да гошдуң? 44 Ине, хеммелер сениң гаршыңа ‘Энесини гөр-де, гызыны ал’ диен накылы айдарлар. 45 Сен өз әрини ве оглуны кемсидйән энәниң гызысың, өз әрлерини ве огулларыны кемсидйән уяларың уясысың, сизиң эҗеңиз хетли, какаңыз болса аморлыды. 46 Гызлары билен бирликде сениң демиргазык тарапыңда яшаян улы уяң Самариядыр, гызлары билен сениң гүнорта тарапыңда месген тутан кичи уяң Содомдыр. 47 Сен оларың ёлларындан йөрәп, оларың неҗис ишлерини этмедиңми? Бу хем аз ялы, өз ёлларыңда олардан хем бетер бозулдың. 48 Өз барлыгымдан ант ичйәрин Хөкмүрован Реб диййәр уяң Содом өз гызлары билен сениң өзүңиң ве гызларыңың эденини этмеди. 49 Ине, сениң уяң Содомың этмиши шуды: онуң өзи-де, гызлары-да текепбирдилер, оларда бол нан ве долы рахатлык барды, эмма олар гарыбы ве мәтәҗи голдамады. 50 Олар өзлерине гувандылар ве Мениң гөзүмиң алнында неҗис ишлер этдилер. Шонуң үчин хем муны гөренимде, олары өңүмден сүпүрип ташладым. 51 Самария сениң эден гүнәлериңиң ярысыны-да этмеди, эмма неҗис ишлериңде сен олардан гечирдиң, эден әхли неҗис ишлериң билен уяларыңы акладың. 52 Сен-де утанҗыңың йүкүни чек. Неҗислик билен эден гүнәлериң уяларыңкыдан көпдүги себәпли олара еңил хөкүм чыкартдың. Олар сенден хас догры сайылдылар. Мунуң үчин утан ве өз утанҗыңың йүкүни чек, чүнки сен уяларыңы акладың. 53 Содомың, Самарияның ве оларың гызларының, олар билен бирликде сениң өңки абаданчылыгыңызы гайтарып берерин. 54 Шонда сен өз утанҗыңы чекерсиң, эден әхли ишлериңе утанып, олара теселли боларсың. 55 Сениң уяларың Содом ве Самария өз гызлары билен бирликде өңки ягдайларына дөненлеринде, сен хем гызларың билен өңки ягдайларыңа дөнерсиң. 56 Текепбир вагтыңда уяң Содомың адыны диле алмаярдың. 57 Инди болса сениң пислигиңиң үсти ачылды. Инди сен Эдом ^{▼▼Эдом – кәбир голязмаларда Сирия.}, пилишт гызлары ве сени йигренйән башга халклар тарапындан масгараланярсың. 58 Сен өз хаясызлыгың ве неҗис ишлериңиң җезасыны чекйәрсиң“». Муны Реб айдяндыр.

Бакы әхт

59 Хава, Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Сен эден әхтиңи бозуп, ичен антыңы харладың. Мен-де сени эдил өз эдишиң ялы эдерин. 60 Йөне яшлыгыңда сениң билен баглашан әхтими ятлап, сениң үчин бакы әхт беркарар эдерин. 61 Өзүңден улы ве кичи уяларыңы яныңа аланыңда, эден этмишлериңи ятлап утанарсың. Мен олары саңа гызлыга берерин, эмма бу сениң әхтиң боюнча дәлдир. 62 – 63 Мен сени әхли эден эрбет ишлериңден сапланымда, сен муны ятлап утанар ялы, утанҗыңдан яңа агзыңы ачмаз ялы, сениң билен әхтими беркарар эдерин, шонда сен Мениң Ребдигими билерсиң». Муны Хөкмүрован Реб диййәр.