Ezekiel 20
Ысрайылың дөнүклиги
1Сүргүнде болян вагтымызың единҗи йылының бәшинҗи айының онуна Ысрайыл яшулуларындан бирнәчеси Ребден маслахат сорамак үчин гелип, мениң гаршымда отурды. 2Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 3«Эй, ынсан оглы! Ысрайыл яшулулары билен геплеш ве олара Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Сиз Менден маслахат сорамага гелдиңизми? Өз барлыгымдан ант ичйәрин, Мен сизе Өзүме маслахат салдыртмарын. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 4Олары хөкүм эт, эй, ынсан оглы, олары хөкүм эт! Олара ата-бабаларының неҗис ишлерини айдып бер“». 5Олара Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: «Ысрайылы сайлан гүнүм Якубың неслине касам эден гүнүмдир ве Мүсүр юрдунда Өзүми олара аян эдип: „Худайыңыз Реб Мендирин!“дийип ант ичен гүнүмдир. 6Хава, шол гүн Мен олары Мүсүр юрдундан чыкарып, олар үчин гөзлән юрдума, әхли юртлардан гөзел болан сүйт ве бал акян юрда гетирҗекдигиме сөз бердим. 7Онсоң Мен олара: „Хер ким гөз дикйән неҗис затларыны ташласын, өзүңизи Мүсүр бутлары билен харам этмәң; Худайыңыз Реб Мендирин“дийдим. 8Йөне олар Мениң гаршыма гозгалаң туруздылар, Мени диңлемек ислемедилер; оларың хич бири гөзлерине якымлы гөрүнйән неҗис затларыны ташламады, Мүсүр бутларыны-да терк этмеди. Онсоң Мен гахар-газабымы Мүсүрде оларың башындан индерҗекдигими айтдым. 9Йөне оларың арасында яшаян миллетлериң гөзүниң алнында адыма ыснат гетирмезлик үчин, Өз адымың хатырасына херекет этдим. Мен ол миллетлериң гөзүниң алнында ысрайыл халкыны Мүсүрден чыкармак билен, Өзүми олара аян этдим. 10Шейлеликде, олары Мүсүр юрдундан чыкарып, чөле гетирдим. 11Мен олара парзларымы ве хөкүмлерими бердим. Бу хөкүмлери берҗай эден хер бир адам яшар. 12Олары мукаддес халк эден Мениң Ребдигими билсинлер дийип, Өзүм билен оларың арасында аламат болар ялы, мукаддес Сабат гүнлерими хем олар үчин белледим. 13Йөне ысрайыл халкы чөлде Мениң гаршыма гозгалаң турузды. Мениң парзларымы, хөкүмлерими берҗай эден адам аман галса-да, олар канунларымы ерине етирмедилер. Хөкүмлерими рет этдилер, мукаддес Сабат гүнүмиң канунларыны бүтинлей харладылар. Онсоң Мен чөлде гахар-газабымы башларындан индерип, олары ёк этҗекдигими айтдым. 14Эмма ысрайыллары Мүсүрден чыкарандыгымы гөрен миллетлериң гөзүниң алнында адыма ыснат гелмесин дийип, Өз адымың хатырасына херекет этдим. 15Олары өзлерине берҗек иң гөзел юрдума, сүйт ве бал акян юрда гетирмеҗекдигиме чөлде ант ичдим. 16Оларың йүреги бутларының ызына эерендиги үчин, Мениң хөкүмлерими рет этдилер, парзларымы берҗай этмедилер ве мукаддес Сабат гүнүмиң канунларыны харладылар. 17Йөне Мениң ене-де олара йүрегим авады, олары хеләк этмедим, чөлде оларың соңуна чыкмадым. 18Чөлде оларың перзентлерине шейле дийдим: „Ата-бабаларыңызың парзларына эермәң, хөкүмлерини берҗай этмәң, өзүңизи оларың бутлары билен харам этмәң. 19Худайыңыз Реб Мендирин. Мениң парзларымы тутуң, хөкүмлерими долы берҗай эдиң, олары ерине етириң. 20Мукаддес Сабат гүнүмиң канунларыны ерине етириң. Худайыңыз Мениң Ребдигими билмегиңиз үчин, бу Мениң билен сизиң араңызда аламат болар“. 21Йөне перзентлер Мениң гаршыма гозгалаң туруздылар; Мениң парзларымы долы берҗай этмедилер, булары ерине етирен адам аман галса-да, хөкүмлерими рет этдилер, мукаддес Сабат гүнүмиң канунларыны харладылар. Онсоң Мен чөлде гахар-газабымы башларындан индерип, олары ёк этҗекдигими айтдым. 22Муңа гарамаздан, ысрайыллары Мүсүрден чыкаранымы гөрен миллетлериң назарында адыма ыснат гелмесин дийип, ене элими ыза чекдим ве Өз адымың хатырасына херекет этдим. 23Мундан башга-да, Мен олары миллетлер арасына пытрадып, башга юртлара даргатҗакдыгыма чөлде ант ичдим. 24Оларың гөзлери ата-бабаларының бутларының ызындадыгы үчин, хөкүмлерими ерине етирмедилер, парзларымы рет этдилер ве мукаддес Сабат гүнүмиң канунларыны харладылар. 25Мунуң үчин Мен олара ягшы болмадык парзлары ве ерине етирен адам аман галмаз ялы хөкүмлери бердим. 26Олары өзлериниң гетирен гурбанлыклары билен харама чыкардым, илкинҗи доглан чаганы от үсти билен гурбан этмәге ёл бердим. Шейдип, Мен олара ховп салдым ве Өзүмиң Ребдигими билсинлер дийдим». 27Мунуң үчин, эй, ынсан оглы, ысрайыл халкы билен геплеш ве олара Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: «Ата-бабаларыңыз дөнүклик этмек билен бирликде Маңа дил-де етирдилер. 28Мен олары вада берен юрдума гетиренимде, олар хер бир гөрен бейик байырлыкда, хер бир гүр япраклы агаҗың астында гурбанлыкларыны хөдүрледилер. Ол ерде Мениң гахарымы гетирйән садакаларыны, хошбой ыслы түтетгилерини ве ичги садакаларыны хөдүр этдилер». 29Онсоң Мен олардан: «Сизиң бу гидйән сеждегәхиңиз нәхили ер?» дийип сорадым. Шонуң үчин хем бу ерлере шу гүне ченли хем сеждегәхлер ▼▼Сеждегәхлер – еврейче гидип ве сеждегәхиңиз сөзлериң айдылышы меңзешдир.
дийилйәр. 30Муңа гөрә ысрайыл халкына Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: «Нәме үчин сиз өзүңизи ата-бабаларыңызың ёл-йөрелгелери билен харам эдип, оларың йигренҗи затлары билен зынахорлык эдйәрсиңиз? 31Сиз бу гүне ченли огулларыңызы отда гурбанлык хөкмүнде хөдүр эдип, әхли бутларыңыз билен өзүңизи харам эдйәрсиңиз. Шундан соң, эй, ысрайыл халкы, Мен сизе Өзүме маслахат салдырарынмы? Өз барлыгымдан ант ичйәрин, – Хөкмүрован Реб диййәр – Мен сизе маслахат бермерин. 32Сиз: „Агаҗа ве даша сыгынып, биз-де бейлеки миллетлер ялы, башга юртлардакы тайпалар ялы боларыс“диййәрсиңиз, эмма акылыңызда айлаян бу затларыңыз амала ашмаз. 33Өз барлыгымдан ант ичйәрин, – Хөкмүрован Реб диййәр – Мен гүйч-гудратым ве гахар-газабым билен үстүңизден хөкүм сүрерин. 34Гүйч-гудратым хем гахар-газабым билен сизи халкларың арасындан чыкарарын ве даргадылан юртларыңыздан ызыңыза йыгнарын. 35Онсоң сизи халкларың чөлүне гетирип, йүзбе-йүзлешип, сизе хөкүм чыкарарын. 36Мүсүр чөлүнде ата-бабаларыңыза нәхили хөкүм чыкаран болсам, сизе хем шейле хөкүм чыкарарын. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 37Мен сизи гөзден гечирип, әхте боюн болмага меҗбур эдерин. 38Питнечилери ве Мениң гаршыма җенаят эденлери сизиң араңыздан айрарын, олары гелмишек болуп яшаян юртларындан чыкарарын, йөне олар Ысрайыл юрдуна гирмезлер. Шонда сиз Мениң Ребдигими билерсиңиз». 39«Эй, ысрайыл халкы, Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Мени диңлемеҗек болсаңыз, гидиң, мундан бейләк хер ким өз бутларына гуллук этсин; йөне садакаларыңыздыр бутларыңыз билен Мениң мукаддес адыма ыснат гетирмәң. 40Ысрайыл халкы, юртдакыларың әхлиси Маңа мукаддес дагымда, Ысрайылың белент дагында гуллук эдер. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. Мен олардан шол ерде разы боларын. Мен әхли мукаддес затларыңыз билен бирликде садакаларыңызы ве гымматлы совгатларыңызы шол ерде талап эдерин. 41Сизи халкларың арасындан чыкарып, даргадылан юртларыңыздан йыгнанымда, сизи хошбой ыс хөкмүнде кабул эдерин ве миллетлериң гөзлериниң алнында Өз мукаддеслигими ыкрар эдерин. 42Сизи ата-бабаларыңыза бермеклиге ант ичен юрдума, Ысрайыл юрдуна гетиренимде, сиз Мениң Ребдигими билерсиңиз. 43Онсоң сиз эрбет ёлларыңызы, өзүңизи харам эден әхли ишлериңизи ол ерде ятларсыңыз ве эден әхли писликлериңизден яңа өзүңизи йигренерсиңиз. 44Эй, ысрайыл халкы! Мен сизиң өз тутан ёлларыңыза ве ярамаз ишлериңизе гөрә дәл-де, Өз адымың хатырасына херекет эденимде, сиз Мениң Ребдигими билерсиңиз“». Муны Хөкмүрован Реб диййәр. Негеп токайы хакындакы пыгамберлик
45Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 46«Эй, ынсан оглы! Йүзүңи Теймана өвүр-де, Дарома вагыз эт, Негеп токайына гаршы пыгамберлик эт. 47Оңа Реббиң сөзүни эшит, Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Ине, Мен ичиңде от туташдырарын, ол сендәки хер бир өсүп отуран агаҗы хем, гуран агаҗы хем көйдүрер. Ловлаян ялын сөндүрилмез ве гүнортадан демиргазыга ченли әхли йүзлер онуң билен бирликде янар. 48Әхли адамзат оды Мен-Реббиң туташдырандыгымы гөрер; от сөндүрилмез“». 49Онсоң мен: «Вах, Хөкмүрован Реббим! Олар мен хакда „Ай, ол өзүнден тослап тапяр-лай!“дийишйәрлер» дийдим.
Copyright information for
TukCyr16