‏ Ezekiel 27

Сур галасы үчин айдылан агы

1Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2«Эй, ынсан оглы, Сур галасы хакда агы айт. 3Деңиз гирелгелеринде месген тутан ве хер бир кенарякасындакы халклар билен сөвда эден Сур галасына Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Эй, Сур, сен ‘Гөзеллик кәмиллиги мендирин!’ дийдиң. 4Сениң хөкүмдарлыгың бейик деңизлердедир; сени бина эденлер гөзеллигиңи аңрыбаш дереҗесине етирдилер. 5Сен Сенир дагының сервилеринден ясалан улы гәми ялыдың; саңа богалдак этмек үчин Ливандан кедр агаҗыны гетирдилер. 6Күреклериңи Башан дубларындан этдилер; тагталарыңы Кипр адасының серви агаҗындан ясап, пилиң диши билен безедилер. 7Мүсүрден гетирилен кешдели непис зыгыр маталар сениң елкениңди, олар саңа байдак болуп хызмат эдерди. Элиша кенарының мавы ве гырмызы матасы сениң япынҗаңды. 8Сидон ве Арват илаты сениң күрекчилериңди. Эй, Сур, сенде акылдарлар барды, олар сениң гәмичилериңди. 9Гебалың гаррылары ве акылдарлары сенде болуп, җайрыкларыңы суваярдылар. Харытларыңы алыш-чалыш этмек үчин әхли гәмилер деңизчилери билен сендедилер. 10Парс, Лут ве Пут сениң уршуҗыларыңды; олар галканлары билен демир тувулгаларыны диварыңдан асардылар; олар саңа шөхрат гетирердилер. 11Арватлылар ве хейлеклилер төверек-дашыңдакы диварларыңың, гамматлылар болса диңлериңиң үстүндедилер. Олар галканларыны диварларыңың төверек-дашындан асып, гөзеллигиңи аңрыбаша етирердилер. 12Байлыгыңың көпдүги үчин Таршыш сениң билен сөвда этди; харытларыңың дерегине күмүш, демир, галайы ве гуршун берерди. 13Яван, Тубал ве Мешек сениң сөвдагәрлериңдилер; олар харытларыңың дерегине гуллар ве бүрүнч гаплар берердилер. 14Тогарма халкы сениң харытларыңың дерегине ябылары, уруш атларыны ве гатырлары берерди. 15Деданлылар сениң сөвдагәриңдилер; көп кенарларың сөвда гатнашыгы сениң элиңдеди; олар сенден алан харытларының дерегине пилиң диши ве эбен агаҗы билен хасаплашардылар. 16Сөвдаңың көпдүги үчин Сирия сениң билен сөвда этди; олар сениң харытларыңың дерегине зүмеррет, гырмызы ве кешдели маталар, непис зыгыр мата, мерҗен ве якут берердилер. 17Яхуда билен Ысрайыл юрды сениң сөвдагәрлериңдилер; олар харытларыңың дерегине Миннит бугдайыны, ун, бал, яг ве мелхем берердилер. 18Сөвдаңың ве байлыгыңың көпдүги үчин Дамаск хем сениң билен сөвда этди; ол Хелбон шерабыны ве ак йүң гетирерди. 19Узал юрдундан гелен Дан ве Яван харытларыңың дерегине йүплүк берердилер; алыш-чалыш харытларыңың арасында болса ишленен демир, далчын ве хошбой ыслы гамыш барды. 20Дедан ат мүнмәге герекли болан эерлик аткечелери билен сөвда эдерди. 21Арабыстан ве бүтин Кедар хөкүмдарлары сениң иң гадырлы мүшдерилериңди; олар гузулар, гочлар ве эркечлер гетирип, сениң билен сөвда этдилер. 22Шебаның ве Рагаманың тәҗирлери сениң сөвдагәриңдилер; олар харытларыңың дерегине әхли атырларың сересини, хер хили гымматбаха дашлар ве алтын берердилер. 23Харан, Канне, Эден, Шеба тәҗирлери, Ашур ве Килмат сениң сөвдагәриңдилер. 24Олар сениң базарыңдакы харытларыңы сайлама затлар билен, мавы ве реңбе-рең кешдели маталар ве йүп билен берк даңлан реңкли халылар билен алыш-чалыш эдердилер. 25Сениң харытларыңың кервени Таршышың гәмилериди; сен долуп-дашып, деңизлер умманында агыр йүк билен йүкленердиң.

26Күрекчилериң сени ачык деңизлере алып чыкарлар, эмма гүндогар шемалы деңизлер умманында сени күл-пеекун эдер. 27Йыкылан гүнүң сениң байлыгың, харытларың, малларың, деңизчилериң, гәмичилериң, җайрыкларыңы суваянлар, харытларыңы алыш-чалыш эдйәнлер, сендәки әхли уршуҗылар ве ичиңдәки әхли җемагат деңизлер умманына гарк боларлар. 28Гәмичилериң ахы-наласындан өри мейданлар лерзана гелер. 29Әхли күрекчилер, деңизчилер ве әхли деңиз гәмичилери гәмилеринден дүшүп, гуры ерде дурарлар. 30Сеслерини гаталдып, сениң үчин перят эдерлер, башларындан гум соврарлар, күле тогаланарлар. 31Сениң үчин сачларыны сырып, җул гейнерлер, җанховлуна хасрат билен зар-зар аглап, дады-перят эдерлер. 32Сениң үчин агы айдып, яс тутарлар, ахы-нала чекип, шейле диерлер: ‘Деңиз ортасында Сур ялы
дым-дырс болан гала бармы?

33Харытларың деңизден чыканда, сен көп халклары доюрдың, байлыгың ве харытларың көплүги билен патышалары баятдың. 34Ине, деңизде, сувларың дүйбүнде күл-пеекун боланыңда, ичиңдәки харытларың ве әхли җемагатың өзүң билен биле гарк болды’. 35Кенарлардакы әхли илатлар саңа аңкарышдылар; патышалары гаты горкдулар, йүзлериниң реңки өчди. 36Халклар арасындакы тәҗирлер саңа сыкылык атдылар; сен элхенч ховпа учрап, эбедилик ёк боларсың“».