‏ Ezekiel 21

Реббиң гылыҗы

1Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2«Эй, ынсан оглы! Йүзүңи Иерусалиме тарап өвүр-де, мукаддес ерлере гаршы вагыз эт, Ысрайыл юрды барада пыгамберлик эдип, 3оңа Реб шейле диййәр дий: „Ине, Мен саңа гаршыдырын, гылыҗымы гынындан чыкарып, ягшыны-да, яманы-да сенден кесип ташларын. 4Ягшыны-да, яманы-да сенден кесип ташламак үчин гүнортадан демиргазыга ченли әхли ынсана гаршы гылыҗымы гынындан чыкарарын. 5Шонда тутуш адамзат гылыҗыны гынындан чыкаран Реббиң Мендигими билер; инди гылыҗы гынына салмарын“». 6«Эй, ынсан оглы, ах чек, оларың гөзлериниң алнында йүрегиңи паралап, аҗы гөзяш дөк. 7Олар саңа: „Нәме бейле гам-гусса батяң?“диенлеринде, сен олара: „Гелен эрбет хабар зерарлы гама батярын. Муңа хер бир йүрек эрәр, әхли эллер говшар, хер бир рух тапдан дүшер, хер бир дыз эпилер. Ине, хабар гелйәр, ол амала ашар“дий». Муны Хөкмүрован Реб диййәр.

8Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 9«Эй, ынсан оглы! Пыгамберлик эт ве Реб шейле диййәр дий: „Гылыч! Гылыч!
ол йителдилди, чархланды!
10Бу өлдүрмек үчин йителдилди,
йылдырым кимин чаксын дийип чархланды.
Биз нәдип шатланып билерис?
Оглум, сен таягы ве теммини харладың ахырын.
11Гылыч уланмак үчин чархланмага берилди;
гылыч ганхорың элине берилсин
дийип йителдилди, чархланды.
12Эй, ынсан оглы! Перят эт, багыр!
Чүнки бу гылыч Мениң халкымың,
әхли Ысрайыл ёлбашчыларының үстүнден инйәр.
Ысрайыл ёлбашчылары Мениң халкым билен
бирликде гылычдан гечирилер;
мунуң үчин дөшүңи юмрукла.
13Бу бир сынагдыр; таяк әсгерилмесе, соңы нәме болар?“» Муны Хөкмүрован Реб диййәр.
14«Эй, ынсан оглы, пыгамберлик эт ве элиңи чарп.
Гой, гылыч ики, хатда үч гезек чапсын.
Бу өлдүрйән гылычдыр, көп санлы ынсанлары гыран,
олары хер яндан гуршан гылычдыр.
15Шейдип, оларың горкудан яңа йүреги бүкгүлдесин,
бүдремелери артсын дийип,
Мен әхли дервезелеринде
ховп салян гылыҗы гойдум.
Пах-пах, гылыч йылдырым кимин парлады,
гырмак үчин чыкарылды.
16Эй, гылыч, сагыңа чоз, солуңы чап,
угруң нирә болса, шоңа-да гит.
17Мен-де маңлайыма урарын,
гахар-газабым ятышар,
муны Мен-Реб дийдим».

18Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 19«Эй, ынсан оглы, Бабыл патышасының гылыҗы гелер ялы, өзүңе ики ёл белле, икиси-де бир юртдан чыксын. Гала барян ёлуң башында бир белги ясап гой. 20Аммонларың Раба галасына я-да Яхудадакы берк диварлы Иерусалиме гирер ялы, гылыч үчин ёл яса. 21Чүнки Бабыл патышасы ики ёлуң башында дуруп җогап агтаряр. Ол оклары силкелейәр ве бутлара маслахат салып, гурбанлык малының багрына середйәр. 22Онуң саг элинде Иерусалими гөркезйән пал бар. Онда дивар йыкян пүрслери ерлешдирмек, өлүм буйругыны бермек, сөвеш награларыны чекмек, дервезелери юмруҗы гураллары гоймак, беркитмелер ве дивара чыкмак үчин япгытлар гурмак барада айдыляр. 23Бабыл патышасына ант ичип, касам эденлериң назарында бу бош пал болар; эмма олар эле салнанда, пал булара языгы ятладар».

24Шонуң үчин хем Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Сиз җенаятларыңызың үстүни ачмак билен языгыңызы ятлатдыңыз. Әхли ишлериңизде гүнәлериңизи гөркезмек билен языгыңызы ятлатдыңыз. Шонуң үчин зорлук билен эле дүшерсиңиз. 25Эй, Ысрайылың дерексиз, пис хөкүмдары,
соңкы гүнүң якынлашды,
соңкы җеза гүнүң етип гелди!»
26Хөкмүрован Реб шейле диййәр:
«Селләңи айыр, тәҗиңи чыкар.
Инди бу бейле болмаз.
Пес болан бейгелер,
бейик болан песелер.
27Вейран! Вейран!
Шәхери вейран эдерин!
Хөкүм чыкарян гелйәнчә, бу баша бармаз.
Соңра Мен шәхери оңа берерин».

28«Сен болса, эй, ынсан оглы, пыгамберлик эт ве масгаралайҗы сөзлер айдян аммонлар барада Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Гылыч, гылыч! Өлдүрмек үчин гындан чыкарылды,
ювутсын ве йылдырым кимин чаксын дийип
йителдилип чархланды.
29Эй, аммон халкы, сен хакда
гөрүлйән гөрнүшлер бидерек,
атылян паллар яландыр.
Эй, гылыч, ол залым пислериң бойнуны чапып ташла,
чүнки оларың соңкы гүни гелди,
ахыркы җезасының вагты етди.
30Гылыҗы гыныңа сал!
Ярадылан ериңде,
догдук меканыңда
Мен саңа хөкүм чыкарарын.
31Үстүңизе гахарымы дөкүп,
газап одумы үфләрин,
сени өлдүрмәге забун
вагшыларың элине берерин.
32Сен ода одун боларсың.
Ганың тутуш юртда акар,
инди сен хич хачан ятланмарсың;
чүнки муны Мен-Реб айтдым“».