‏ Ezekiel 22

Иерусалимиң гүнәси

1Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2«Бу ганхор шәхери хөкүм эт, эй, ынсан оглы, оны хөкүм эт! Онсоң оңа өзүниң эден неҗис ишлерини айдып бер. 3Оңа Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Эй, өз ичинде ган дөкүп, вейранчылыгыны тайярлаян шәхер! Бутлар ясап, өзүни харам эдйән шәхер! 4Дөкен ганларың билен этмишли болдуң, ясан бутларың билен харам болдуң; гүнлериңиң соңуны якынлашдырдың, йылларыңың соңуна чыкдың. Шонуң үчин хем Мен сени миллетлериң өңүнде утанҗа, әхли юртларың өңүнде масгарачылыга сезевар эдерин. 5Эй, ады неҗис ве ичи говгадан долы шәхер, якындакылар-да, узакдакылар-да сени масгараларлар.

6Ине, ичиңде яшаян хер бир Ысрайыл ёлбашчысы өз гүйҗүниң чатдыгындан ган дөкйәр. 7Олар ата-энәни кемситдилер, сениң ичиңде гелмишеге сүтем этдилер, дул хатына ве етиме зулум этдилер. 8Сен Мениң мукаддес затларыма ве мукаддес Сабат гүнүмиң канунларына бипервай гарадың. 9Ган дөкмек үчин араңызда төхметчилер бар. Өз араңыздакылар дагларың үстүнде гурбанлык ийдилер ве хаясызлык этдилер. 10Оларың кәбири өз аталарының аялы билен ятды. Сениң ичиңде аял харамка намысына дегилди. 11Кимсе гоңшусының аялы билен неҗис иш этди; кимсе утанман өз гелни билен зына этди; кимсе өз аял уясының, өз атасының гызының намысына дегди. 12Ган дөкмек үчин сениң ичиңде пара алдылар; сен пейда ве гөтерим алдың, зорлук билен гоңшыңдан газанч этдиң ве Мени унутдың. Муны Хөкмүрован Реб айдяндыр.

13Ине, эден харам газанҗың ве өз ичиңде дөкен ганың үчин Мен элими элиме урарын. 14Сениң билен иш салшан гүнлеримде йүрегиң берк, эллериң гүйчли болармы? Муны Мен-Реб айтдым. Оны ерине хем етирерин. 15Мен сени миллетлериң арасына даргадарын, юртлара пытрадарын, харамлыгыңың соңуна чыкарын. 16Миллетлериң гөзүниң алнында өзүңи харам этмегиңи бес эдениңде Мениң Ребдигими билерсиң“».

17Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 18«Эй, ынсан оглы! Ысрайыл халкы Мениң үчин галынды болды; оларың бары бир көрүкде эредилен күмшүң галындысы бүрүнч, галайы, демир ве гуршун галындысы ялыдыр. 19Мунуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Барыңызың галынды боландыгыңыз үчин, Мен сизи Иерусалимиң ортасына йыгнарын. 20Эретмек үчин оды үфләп, күмши, бүрүнҗи, демри, гуршуны ве галайыны көрүге салышлары ялы, Мен-де сизи гахар-газабым билен шәхере салып эредерин. 21Сизи йыгнап, газап одумы үстүңизе үфләрин ве сиз шәхериң ичинде эрәрсиңиз. 22Күмшүң көрүкде эрейши ялы, сиз-де шәхериң ичинде эрәрсиңиз, онсоң гахар одуны үстүңизе дөкениң Мен-Ребдигими билерсиңиз“».

23Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 24«Эй, ынсан оглы! Оңа: „Сен газап гүни тәмизленмедик, үстүне ягыш ягмадык юртсуң!“дий. 25Онуң ичиндәки хөкүмдарлары ▼

▼Хөкүмдарлары – кәбир голязмаларда пыгамберлериң дилдүвшүги.

арлап авуны парчалаян арслан киминдир; олар адамлары ювутдылар, байлык ве мал-мүлк алдылар, өз ичинде дулларың саныны көпелтдилер. 26Онуң руханылары канунларымы басгыладылар, мукаддес затларымы харладылар; мукаддес зат билен йөнекей задың арасында парх гоймадылар, харамың ве халалың нәмедигини халка өвретмедилер, мукаддес Сабат гүнүмиң канунларына бипервай гарадылар; Мен оларың арасында әсгермезчилиге дучар болдум. 27Араларындакы ёлбашчылары харам газанч үчин ган дөкмекде, адам җаныны ёк этмекде авуны парчалаян гуртлар киминдир. 28Пыгамберлери бош гөрнүшлер гөрүп, яландан пал атып, бу этмишлериниң үстүне хек чалярлар. Мен-Реб айтмадык болсам хем, „Хөкмүрован Реб шейле диййәр“диййәрлер. 29Юрдуң халкы бири-бирини эзип, талаңчылык этди, гарыба ве мәтәҗе зулум этди, нәхак ере гелмишеге сүтем этди.

30Юрды хеләк этмезлигим үчин дивары тәзеден беҗерип, онуң гәдигинде юрт үчин өңүмде дуруп билҗек бир адам агтардым, йөне тапып билмедим. 31Шонуң үчин хем Мен оларың үстлерине газабымы дөкдүм, гахар одум билен олары якып ёк этдим. Эден ишлерини өз башларындан индердим». Муны Хөкмүрован Реб диййәр.