‏ Ezekiel 24

Гайнаян газан

1Сүргүнде болян вагтымызың докузынҗы йылының онунҗы айының онуна маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2«Эй, ынсан оглы! Өзүңе шу гүнүң, хут шу гүнүң сенесини язып гой. Бабыл патышасы хут шу гүн Иерусалими габамага башлады. 3Питнечи халка бир тымсал айдып, Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Газан атар, газан атар-да, ичине сув гуй. 4Эт бөлеклерини, ягны бут ве дөшүң оңат бөлеклерини онуң ичине ат. Оны сайлама омачалардан долдур. 5Сүриниң иң сайламасындан ал. Газаның ашагындакы одунлары үйшүр, газаны мазалы гайнат, ичиндәки омачалар бишсин“».

6Мунуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Ганхор шәхериң халына вай! Кесмек тутан, кесмегинден арассаланмадык бу газаның халына вай! Сайламаздан эти газандан бөлек-бөлек эдип чыкарып зыңың. 7Шәхериң ганы онуң ортасындадыр; ол оны ялаңач гаяның үстүне дөкди; оны гум билен өртер ялы ере дөкмеди. 8Мен хем газабымы туташдырып, өч алар ялы онуң ганыны ялаңач гаяның үстүне дөкдүм, онуң үсти өртүлмез». 9Мунуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Ганхор шәхериң халына вай! Мен-де одун үйшмегини хас белент эдерин. 10Одунлары үйшүр, оды туташдыр, эти говуҗа бишир, чорбаны гайнат, гой, омачалар-да янып көйсүн! 11Онсоң бош газаны онуң көзлериниң үстүнде гой. Шейдип, ол гызар, миси янар, пислиги ичинде эрәп, кесмеги айрылар. 12Онуң бар зәхмети бидерек болды, галың кесмеги ондан айрылмаяр; кесмегиң айрылмагына хатда от хем ярдам этмез. 13Хаясызлыгың сени харам этди. Мен сени тәмизлеҗек болдум, эмма сен тәмизленмек ислемедиң. Саңа гаршы туташан газабым ятышянча, сен харамлыгыңдан тәмизленмерсиң. 14Муны Мен-Реб айтдым, бу берҗай болар, Мен оны эдерин. Җезаңы гечмерин, гайгырмарын ве хайпым гелмез. Өз тутан ёлларыңа ве ишлериңе лайыклыкда саңа хөкүм чыкарылар». Муны Хөкмүрован Реб диййәр.

Эзекиел пыгамбериң аялы өлйәр

15Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 16«Эй, ынсан оглы! Ине, Мен гөзлериңе иң гымматлы болан кишини бир зарбада сенден аларын, йөне сен зейренме, аглама, гөзяш дөкме. 17Дымып ах чек; өлиң үчин яс тутма; селләңи гей, чарыгыңы гей, сакгалыңы өртме; яс чөрегини ийме».

18Шейлеликде, мен даңдан халка бу сөзлери айтдым; агшам болса аялым өлди. Эртеси даңдан мен әхли зады өзүме буйрулышы ялы берҗай этдим.

19Халк маңа: «Сениң эдйән бу затларыңың бизе нәме дахылы бар? Муны бизе айтҗак дәлми?» дийди. 20Онсоң мен олара өзүме Реббиң сөзүниң гелендигини айтдым: 21«Ысрайыл халкына Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Мен гүйҗүңизиң буйсанҗы, гөзүңизиң арзувлаяны, җаныңызың мәхреми болан мукаддес өйүми харлатмакчы. Галдырып гайдан огул-гызларыңыз гылычдан өлерлер“.

22„Сиз-де мениң эдишим ялы эдерсиңиз; сакгалыңызы өртмерсиңиз ве яс чөрегини иймерсиңиз. 23Селләңиз башыңызда, чарыгыңыз аягыңызда болар. Яс тутмарсыңыз, агламарсыңыз, эмма этмишлериңиз зерарлы гурап ёк боларсыңыз, бири-бириңиз үчин ах чекерсиңиз“.

24„Эзекиел сизиң үчин бир аламат болар, ол нәме эден болса, сизем шоны эдерсиңиз. Бу хадысалар йүзе чыканда, сиз Мениң Хөкмүрован Ребдигими билерсиңиз“».

25– 26«Эй, ынсан оглы! Мен оларың гүйҗүни, гөзеллик шатлыгыны, гөз гуванҗыны, җанларының перваз урян задыны, огул-гызларыны олардан алан гүнүм бу беладан гачып гутулан бири гелип, муны саңа хабар берер. 27Шол гүн беладан гачып гутулан адам билен геплешмек үчин саңа тәзеден дил битер, сен гепләрсиң, гайдып дилиң тутулмаз. Сен олар үчин бир аламат боларсың, онсоң олар Мениң Ребдигими билерлер».