‏ Ezekiel 36

Реб Ысрайыла берекет берйәр

1Сен, эй, ынсан оглы, Ысрайыл даглары хакда пыгамберлик эдип, шейле дий: «Эй, Ысрайыл даглары, Реббиң сөзүни эшидиң. 2Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Душман сиз хакда: ‘Хейҗанелек! Инди гадымы белентликлер-де бизиң мүлкүмиз болды!’ диййәр“». 3Шонуң үчин пыгамберлик эт-де, шейле дий: «Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Сизи харабачылыга өврүп, хер тарапдан вейран этдилер. Шейдип, сиз миллетлериң галындысына мүлк болдуңыз, агза-диле дүшүп, иле гүррүң болдуңыз“». 4Шонуң үчин хем, эй, Ысрайыл даглары, Хөкмүрован Реббиң сөзүни эшидиң. Хөкмүрован Реб даглара ве депелере, җүлгелере ве дерелере, даш-төверекдәки башга миллетлере талаң ве гүлки болан харабалыклара, терк эдилен галалара шейле диййәндир: 5«Шонуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Башга миллетлере, эсасан хем бүтин Эдома гаршы гызгын гахарым билен гепледим. Олар өрүлере талаң салҗак болуп, йүрек шатлыгы ве чуңңур йигренч билен Мениң юрдумы өзлерине мүлк эдиндилер“». 6Шонуң үчин Ысрайыл юрды хакда пыгамберлик эт, даглара ве депелере, җүлгелере ве дерелере Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: «Сиз миллетлериң гыҗалатыны чекендигиңиз үчин, Мен габанҗаңлык газабымда гепледим». 7Шонуң үчин Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Мен элими галдырып ант ичйәрин, төверегиңиздәки әхли миллетлер-де берен гыҗалатлары зерарлы өзлери эҗир чекерлер. 8Эй, Ысрайыл даглары, сиз шахалар чыкарып, халкым Ысрайыла миве берерсиңиз, чүнки оларың өз юрдуна доланмалы вагты голайлады. 9Мен сизиң тарапыңызы тутярын ве сизе тарап өврүлйәрин; сиз беҗерилип экилерсиңиз. 10Мен сизиң илатыңызы, тутуш ысрайыл халкыны, оларың хеммесини көпелдерин, галалар илатлы болар, харабалар абатланар. 11Мен юрдуңыздакы ынсанларың ве хайванларың саныны көпелдерин. Олар өрңәп көпелерлер. Озалкыңыз ялы юрдуңызы адамлардан долдурарын ве сизе өңкүден-де артык ягшылык эдерин; онсоң сиз Мениң Ребдигими билерсиңиз. 12Депәңизде ынсанлары халкым Ысрайылы гездирерин; олар сизи мүлк эдинерлер, сиз оларың мирасы боларсыңыз. Гайдып олары өз чагаларындан махрум этмерсиңиз».

13Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Олар саңа: „Сен адам ийиҗи, миллетини өз чагаларындан махрум эден бир юрт“дийдилер. 14Шонуң үчин сен мундан бу яна адам иймерсиң, гайдып миллетиңи өз чагаларындан махрум этмерсиң. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 15Инди хич хачан миллетлериң гыҗалатыны саңа эшитдирмерин; сен гайдып халкларың кемситмелерини чекмерсиң ве өз миллетлериң бүдремегине себәп болмарсың». Муны Хөкмүрован Реб диййәр.

16Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 17«Эй, ынсан оглы! Ысрайыл халкы өз юрдунда месген тутан вагты, эрбет ёл-йөрелгелери ве ишлери билен оны харам этди; Мениң өңүмде оларың ёл-йөрелгелери айбашылы аялың харамлыгы киминди. 18Шейлеликде, юрда ган чайкандыклары ве өз ясан бутлары билен оны харам эдендиклери үчин, Мен оларың үстүне гызгын газабымы дөкдүм. 19Мен олары миллетлериң арасына даргатдым, олар кесеки юртлара даргадылдылар; өз тутан ёлларына ве ишлерине гөрә олара хөкүм чыкардым. 20Олар миллетлериң арасында, хер бир баран ерлеринде Мениң мукаддес адыма ыснат гетирдилер. Олар хакда „Булар Реббиң халкы дәлми нәме? Онда нәме үчин олар Онуң юрдундан чыкарылдылар?“дийилди. 21Ысрайыл халкының гелип, миллетлериң арасында мукаддес адыма ыснат гетирендиклерине хайпым гелди».

22Мунуң үчин ысрайыл халкына Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: «Эй, ысрайыл халкы, Мен муны сизиң хатыраңыза дәл-де, сизиң миллетлериң арасына гидип, ыснат гетирен Өз мукаддес адымың хатырасына эдйәрин. 23Миллетлериң арасында ыснат гетирилен, оларың арасында сизиң ыснат гетирен бейик адымың мукаддесдигини гөркезерин. Мен олара сизиң үстүңиз билен мукаддеслигими гөркезенимде, миллетлер Мениң Ребдигими билерлер. Муны Хөкмүрован Реб диййәр. 24Мен сизи миллетлериң арасындан ызыңыза аларын, әхли юртлардан йыгнап, өз юрдуңыза гетирерин. 25Онсоң үстүңизе тәмиз сувдан сеперин, сиз тәмиз боларсыңыз; сизи әхли харамлыгыңыздан, әхли бутларыңыздан тәмизләрин. 26Сизе тәзе йүрек берерин, ичиңизе тәзе рух саларын. Дашдан болан йүреги гөврәңизден чыкарып, сизе этден болан йүрек берерин. 27Парзларымы берҗай эдериңиз ялы, Мен сизи рухум билен долдурарын; онсоң хөкүмлерими долы ерине етирерсиңиз. 28Ата-бабаларыңыза берен юрдумда месген тутарсыңыз. Сиз Мениң халкым боларсыңыз, Мен-де сизиң Худайыңыз боларын. 29Сизи әхли харамлыгыңыздан халас эдерин. Мен галла эмр эдип, оны көпелдерин, сизе гайдып ачлык чекдирмерин. 30Гайдып сиз миллетлериң арасында ачлык рысвалыгыны чекмезиңиз ялы, агаҗың мивесини ве мейданың хасылыны көпелдерин. 31Онсоң эрбет ёлларыңызы, пис ишлериңизи ятлап, этмишлериңизден ве неҗис ишлериңизден яңа өзүңизи йигренерсиңиз. 32Мен муны сизиң хатыраңыза этмейәрин – Хөкмүрован Реб диййәр – муны билип гоюң. Эй, ысрайыл халкы, тутан ёлларыңыздан утаның, йүзүңиз гызарсын!»

33Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Сизи әхли этмишлериңизден тәмизлән гүнүм галалары илатлы эдерин, вейран болуп ятан харабалары абатларын. 34Өтегчилериң гөзлериниң алнында хараба болуп ятан чола юрт беҗерилер. 35Шонда олар шейле диерлер: „Бей-бә! Озал чоларып галан юрт Эрем багы ялы болупдыр-ов! Хараба болуп, вейран эдилен гала дикелдилип, илатлы ере өврүлипдир!“диерлер. 36Онсоң төверегиңизде галан миллетлер йыкыланы дикелдйәниң, чола ерлери экинзарлыга өвүрйәниң Мен-Ребдигими билерлер. Муны Мен-Реб айтдым ве хөкман ерине етирерин».

37Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Мен ысрайыл халкының Өзүмден ене ярдам дилемегине гулак гоюп, олар үчин шуны этҗек: олары гоюн сүрүси кимин көпелтҗек. 38Байрамчылыкларда Иерусалим гурбанлык сүрүси билен нәче долы болса, вейран эдилен галалар-да адамлардан шонча долы болар. Шонда олар Мениң Ребдигими билерлер».