‏ Ezekiel 7

Ысрайыл халкының соңкы гүнлери

1Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 2«Эй, ынсан оглы! Хөкмүрован Реб Ысрайыл юрдуна шейле диййәр: „Соңы гелди!
Юрдуң дөрт күнҗегиниң соңы гелди!
3Ине, сизиң соңуңыз гелди!
Мен сизиң үстүңизден газабымы индерерин.
Өз тутан ёлларыңыза лайыклыкда
үстүңизден хөкүм чыкарарын,
әхли неҗис ишлериңизи өз башыңыза гетирерин.
4Араңызда неҗис ишлер эдйәндигиңиз үчин,
Мен сизи өз ёлларыңыза гөрә җезаландырарын.
Гөзүм гайгырмаз, хайпым гелмез.

Онсоң сиз Мениң Ребдигими билерсиңиз“».

5Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Бетбагтлык! Ине, өң гөрлүп-эшидилмедик бетбагтлык гелйәр!
6Соңуңыз гелди; хава, соңуңыз гелди!
Ол сизиң гаршыңыза оянды; ине, гелйәр!
7Нобат сизе етди, эй, юрдуң илаты!
Вагт гелди, ол гүн якынлашды.
Дагларда шовхунлы байрамчылык
дерегине ховсала гүни гелди.
8Инди Мен газабымы басым үстүңизе дөкерин,
сизе болан гахарымы тамамларын.
Өз тутан ёлларыңыза лайыклыкда хөкүм чыкарарын,
әхли неҗис ишлериңизи өз башыңыза гетирерин.
9Араңызда неҗис ишлер эдйәндигиңиз үчин,
өз тутан ёлларыңыза гөрә җезаландырарын.
Гөзүм гайгырмаз, хайпым гелмез.

Шонда өзүңизи җезаландыраның Мен-Ребдигими билерсиңиз. 10Ине, ол гүн! Ине, ол гүн етип гелйәр!
Нобатыңыз етди, таяк гунчалады,
текепбирлик гүлледи.
11Зулум гүйҗәп, хеләкчилик таягына өврүлди.
Олардан хич зат галмаз,
оларың болчулыгындан,
байлыгындан зат галмаз,
араларында шан-шөхратлылык болмаз.
12Вагт гелди, ол гүн голайлашды;
мүшдери шатланмасын, сатыҗы яс тутмасын,
чүнки газап әхли җемагатың үстүнден инйәр.

13Бу аянлык онуң әхли җемагатына дегишлидиги үчин сатыҗы дирикә, сатан ерини ызына алмаз. Языклы хер бир адамың яшайшы берк болмаз. 14Сурнай чалынды, әхли зат тайяр;
йөне хич ким сөвеше гитмейәр,
чүнки газабым әхли җемагатың үстүндедир.
15Дашарда гылыч, ичерде мерги ве ачлык бар;
шәхериң дашындакылар гылычдан өлерлер;
ичиндәкилер ачлыкдан ве мергиден хеләк боларлар.
16Аман галанларың әхлиси гачып,
өз этмишлери зерарлы
дере гөгерчинлери кимин
дагларда ахы-нала чекерлер.
17Хич кимиң голунда кувват галмаз,
әхли кишиниң дызлары титрәр.
18Олар җул геерлер,
олары ховсала гаплар.
Хеммәниң йүзи утанчлы болар,
әхли башларың сачы сырылар.
19Күмүшлери көчелере ташланар,
алтынлары мурдар хасапланар.

Алтын-күмүш олара гүнә этдирйән бүдреме дашына өврүлди. Шонуң үчин Реббиң газап гүнүнде олары алтын-күмүшлери халас этмез, ачлыкдан гутармаз я-да гарынларыны доюрмаз. 20Олар Мениң өйүмиң шай-сеплериниң гөзеллиги билен өзлерини гопбамсы тутдулар ве олардан неҗис бутлары ве йигренҗи затлары ясадылар. Шонуң үчин хем Мен бу шай-сеплери олар үчин мурдар зада өвүрдим. 21Мен оны олҗа хөкмүнде гелмишеклериң элине,
талаң хөкмүнде дүнйәдәки ярамазларың элине берерин,
оны мурдар эдерлер.
22Олардан йүз өвренимде,
олар Мениң хазынамы харларлар,
талаңчылар гирип, оны харларлар.
23Зынҗырлар яса!
Юрт ганлы җенаятдан,
шәхер зорлукдан долы.
24Ысрайылларың өйлерини эеләр ялы,
Мен миллетлериң иң яманыны гетирерин.
Мен гүйчлүлериң текепбирлигиниң соңуна чыкарын,
оларың мукаддес ерлери мурдар болар.
25Горкы гапланда,
олар парахатчылык агтарарлар,
йөне тапмазлар.
26Бетбагтлык үстүне бетбагтлык гелер,
эрбет хабар үстүне эрбет хабар чыкар.
Пыгамберден бош ере аянлык тама эдерлер;
руханы канун өвретмез,
яшулы өвүт бермез.
27Патыша яс тутар,
хөкүмдары алҗыраңңылык гаплар,
юрдуң халкының горкудан эллери титрәр.
Мен оларың тутан ёлларына гөрә хасаплашарын,
өз хөкүмлерине лайыклыкда хөкүм чыкарарын.

Онсоң олар Мениң Ребдигими билерлер».