‏ Isaiah 40

Худайың халкы көшешдирилйәр

1Худайыңыз: «Теселли бериң,
халкыма теселли бериң» диййәр.
2Иерусалиме мылайым сөзлери айдың:
сөвеш мөхлетиниң гутарандыгыны,
языкларының гечилендигини,
гүнәлериниң җезасыны Реббиң элинден
ики эссе эдип аландыкларыны ыглан эдиң.
3Бир сес гыгыряр:
«Сәхрада Реббе ёл тайынлаң,
чөлде Худайымыз үчин ёда дүзләң.
4Әхли дерелер бейгелдилер,
әхли даглар ве депелер песелдилер,
аңңат ерлер текизленер,
бейикли-песли ерлер дүзлүге өврүлер.
5Шонда Реббиң шөхраты аян болар,
әхли ынсанлар оны бирликде гөрерлер,
муны айдян Ребдир».

6«Җар эт!» диййәр бир сес.
Мен: «Нәмәни җар этмели?» дийдим.
Әхли ынсанлар отлук киминдир,
оларың гөзеллиги мейдан гүли киминдир.
7Реб демини үфләнде,
от гураяр, гүл соляр.
Хакыкатдан хем, халк отлукдыр.
8От гураяр, гүл соляр,
эмма Худайымызың сөзи эбеди галяр.
9Эй, Сион, хош хабар,
бейик дага чык!
Эй, Иерусалим, хош хабар,
сесиңи батлы гаталт!
Сесиңи батландыр, горкма;
Яхуда шәхерлерине:
«Ине, Худайыңыз!» дийиң.
10Ине, Хөкмүрован Реб гүйҗи билен гелйәр,
Ол гудрат билен хөкүм сүрйәр,
байрагы янындадыр,
лайык хакы өңүндедир.
11Ол сүрүсини чопан кимин бакяр,
гузулары Өз элине аляр,
олары гөтерип, багрына басяр,
эне гоюнлара ёл гөркезйәр.

Реббе тай ёк

12Сувлары гошавуҗы билен,
гөклери гаршы билен өлчән ким?
Ериң тозуны өлчеге салан,
Байырлары терезиде,
даглары гапанда чекен ким?
13Реббиң Рухуна ким акыл етирди?
Ким Оңа маслахат берип билди?
14Акыл үчин Ол кимден маслахат сорады?
Адалат ёлуны Оңа өвреден ким?
Оңа билим берип,
пайхас ёлуны гөркезен ким?
15Ине, миллетлер ягыш дамҗасы кимин,
терезилердәки тоз кимин сайыляр,
Ол адалары тоз дейин әкидйәр.
16Ливан җеңңелиниң одуны етерлик болмаз,
маллары якма гурбанлыга азлык эдйәр.
17Әхли миллетлер Онуң өңүнде хич затдыр,
олары хич зат хасаплап, бошлукдан-да пес сайяр.
18Онда Худайы киме меңзедйәрсиңиз?
Хайсы меңзетмәни уланярсыңыз Онуң үчин?
19Бутумы? Оны бир хүнәрмент гуйяр,
зергәр оны алтына гаплаяр,
онуң үчин күмүш зынҗыр ясаяр.
20Бейле гурбанлыга гурбы чатмаян киши,
бир чүйремез агаҗы сайлаяр.
Мәкәм отурдылан бут ясатҗак болуп,
өкде уссаның гөзлегине чыкяр.
21Билмейәрмисиңиз? Эшитмедиңизми?
Сизе башдан айдылмадымы?
Дүнйә ярадыланы бәри дүшүнмедиңизми?
22Земин гүммезинде отурян Олдур,
ерде яшаянлар чекиртгелер киминдир,
гөклери перде кимин герип,
яшамак үчин чадыр кимин язян Олдур.
23Шазадалары хич эдйән,
дүнйәниң хөкүмдарларыны
пуҗа чыкарян Олдур.
24Олар экилип, сепилип,
балдаклары ере зордан көк уран дессине,
Реб демини үфлейәр, олар гураярлар,
харасат олары саман дек совуряр.

25«Мени киме меңзедерсиңиз?
Ким Маңа тай гелер?»
Муны Мукаддес Болан диййәр.
26Гөзлериңизи гөге тарап галдырың,
Булары ярадан ким?
Реб гөкдәки гошунлары
екеме-еке чыкаряр,
атларыны тутуп, чагыряр,
Онуң зор гүйҗүне,
бейик гудратына гөрә
оларың хич бири кемлик этмейәр.
27Нәме үчин, эй, Якуп, эй, Ысрайыл:
«Ёлум Реббе аян дәлдир,
Худайым хакыма дыкгат бермеди» диййәрсиңиз?
28Билмейәрсиңизми? Эшитмедиңизми?
Реб – эбеди Худай,
ериң әхли күнҗегиниң Ярадыҗысы.
Ол эҗизлейән я-да ядаян дәлдир,
Онуң дүшүнҗесине акыл етмез.
29Ол эҗизлери кувватландыряр,
меҗалсызларың гүйҗүни артдыряр,
30Хатда яшлар-да ысгындан гачып, ядаярлар,
яш йигитлер-де бүдрәп, йыкылярлар.
31Эмма Реббе умыт баглаянлар
тәзеден гүйч топларлар,
бүргүтлер дек ганат яйып беленде галарлар,
йүврерлер, йөне ядамазлар,
йөрәрлер, йөне ысгындан гачмазлар.