‏ Isaiah 41

Реб Ысрайыла медет берйәр

1«Эй, адалар, Мениң хузурымда дымың,
халклар тәзеден гүйч топласынлар,
олар якына гелип, геплесинлер;
хөкүм үчин биле топланалың.
2Гүндогардан догры адамы аяга галдыран ким?
Оны хызматына чагыран ким?
Миллетлери онуң элине берйәр,
патышалары аяк астында эзйәр,
олары гылыҗы билен тозана,
соврулан самана өвүрйәр яйы билен.
3Ковалаяр олары,
саг-аман гечйәр
аяк басмадык ёдасындан.
4Башдан несиллери чагырып,
булары эден, тамамлан ким?
Мен – Реб олар билен илкибашдан болдум,
ахырда хем олар билен болҗак Мендирин.
5Адалар муны гөрүп, горкярлар,
ериң аңры учлары титрешйәрлер,
олар якынлашып гелйәрлер.
6Херси бейлекисине көмек эдйәр,
бири-бирине: „Батыр бол!“диййәр.
7Хүнәрмент зергәри,
чекич билен текизлейән
сандала уряны рухландыряр.
Кебширлейиш хакда: „Бу говы болды“диййәр;
гозганмаз ялы чүй билен беркидйәр.
8Эмма сени, эй, бендәм Ысрайыл,
Өз сайланым Якуп,
достум Ыбрайымың несиллери,
9ериң аңры уҗундан топладым,
узак ерлерден чагырып:
„Сиз Мениң бендәмсиңиз,
Мен сизи сайладым, терк этмедим“дийдим.
10Горкмаң, сизиң билендирин Мен,
хедер этмәң, Худайыңыздырын Мен,
сизе гүйч берерин, ярдам эдерин,
садык саг голум билен сөйгет берерин.
11Сизе гаршы газапланянларың әхлиси
утандырылар, иле рысва эдилер.
Хич зат дек ёгалып гидерлер
сизе гаршы чыкянлар.
12Душманларыңызы
тапып билмерсиңиз
агтарарсыңыз-да,
хич затча болман ёгалып гидерлер
сизе гаршы чыкянлар.
13Худайыңыз Мен – Реб
саг элиңизден тутарын,
сизе: „Горкмаң, ярдам эдерин“
диййән Мендирин.
14Эй, ер гурчугы Якуп,
эй, Ысрайыл адамлары, горкмаң!
Сизе көмек эдерин.
Муны Мен – Реб,
Ысрайылың Мукаддеси, Пенакәриңиз айдяндыр.
15Ине, Мен сизи йити, тәзе, дишли
дөвек гуралы этдим;
сиз даглары дөверсиңиз, оврадарсыңыз,
байырлары саман чөпи кимин эдерсиңиз.
16Сиз олары соврарсыңыз,
шемал олары учурып әкидер,
харасат олары пытрадар.
Онсоң сиз Ребде шатланарсыңыз,
Ысрайылың Мукаддесинде шөхратланарсыңыз.
17Гарыплар, мәтәчлер сув агтарярлар,
йөне сув ёк;
тешнеликден кепейәр агызлары,
Мен – Реб олара җогап берерин,
Ысрайыл Худайы Мен олары терк этмерин.
18Мен ачык депелерден дерялар,
дерелериң ортасындан булаклар акдырарын;
чөли көле, гуры ери
сувлы чешмелере өврерин.
19Чөлде кедр, акация, мирт,
зейтун агачларыны отурдарын,
сервини, чынары, арчаны сәхрада биле дикерин.
20Онсоң хеммелер
муны Реббиң элиниң эдендигини,
Ысрайылың Мукаддесиниң ярадандыгыны
гөрерлер, билерлер,
акыл етирерлер, дүшүнерлер».

Бутлар бидерекдир

21Реб: «Даваңызы айдың» диййәр,
Якубың Патышасы: «Субутнамаңызы гетириң» диййәр.
22«Бутларыңызы гетириң,
гой, олар нәме болҗагыны айтсынлар,
ойланып, соңуны билеримиз ялы
гечмишде боланлары аян этсинлер,
я-да болҗак затлары бизе хабар берсинлер.
23Сизиң худайлардыгыңызы билеримиз ялы,
бизе мундан соң болҗак затлары билдириң;
горкуп, хедер эдеримиз ялы,
я ягшылык, я-да яманлык эдиң.
24Эмма сиз хич затсыңыз,
ишлериңиз-де бидерек;
сизи сайлан йигренҗидир.
25Мен демиргазыкдан бирини өҗүкдирдим,
ол гелйәр,
гүндогардан адымы тутуп чагырян бири.
Ол күйзегәриң тойны депелейши кимин
хөкүмдарлары палчык кимин депеләр.
26Биз билер ялы, ким муны башлангычдан ыглан этди?
„Ол мамла“диеримиз ялы, ким өңүнден хабар берди?
Хич ким хабар бермеди, хич ким җар этмеди,
хич ким сөзлериңизи эшитмеди.
27Илки Сиона: „Ине, олар!“дийип аян этдим,
Иерусалиме хабарчы ёлладым.
28Серетдим, йөне хич ким ёк,
араларында маслахатчы ёк,
сорагыма җогап берҗек ёк.
29Ине, оларың хеммеси галп,
ишлери хич затдыр,
бутлары бош елдир».