‏ Isaiah 42

Реббиң бендеси

1Ине, Мениң голдаян бендәм,
гөвнүхош болуп сайланым;
Рухумы оңа бердим,
ол миллетлере адалат гетирер.
2Ол гыгырмаз, сесини гаталтмаз,
сеси көчелерде асла яңланмаз.
3Енҗилен гамшы дөвмез,
түтейән пелтәни сөндүрмез,
садыклык билен адалат гетирер.
4Эҗизлемез, рухдан дүшмез ол,
ер йүзүнде адалаты беркидйәнчә,
адалар онуң канунына гарашарлар.
5Гөклери ярадып, олары герен,
ери ве ондакылары яян,
ондакы ынсанлара дем берен,
онда гезйәнлере җан берен Худай
шейле диййәр:
6«Мен – Реб сени догрулык билен чагырдым,
элиңден тутуп, горарын сени,
халка әхт хөкмүнде берерин сени,
Сени миллетлере нур эдерин.
7Көр гөзлери ачмак,
туссаглары туссаглыкдан,
зулматда отуранлары зындандан
азат этмек үчин сени халка әхт,
миллетлере нур эдерин.
8Мен Ребдирин. Бу Мениң адымдыр;
шөхратымы башга хич кесе,
өвгүлерими бутлара бермерин.
9Ине, өңки затлар амала ашды,
Мен тәзе затлары ыглан эдйәрин;
йүзе чыкмаздан өң
олары сизе аян эдйәрин».

Реббе өвги айдымы

10Эй, деңиз сыяхатчылары, деңзиң ичиндәкилер,
адалар ве онда яшаянлар,
Реббе тәзе айдым айдың,
ериң аңры уҗундан өвгүлер айдың!
11Чөл ве онуң шәхерлери,
кедарлыларың яшаян обалары
сесини гаталтсын!
Селаның илаты шатлыкдан айдым айтсын,
дагларың башындан гыгырышсынлар!
12Олар Ребби шөхратландырып,
адаларда Оңа өвгүлер айтсынлар.
13Реб пәлван дек өңе гидйәр,
уршуҗы кимин газабыны артдыряр,
гыгырып, сөвеш награсыны чекйәр,
душманларындан үстүндигини гөркезйәр.

Реб өз халкыны халас эдйәр

14Мен узак вагтлап дымдым,
үмсүм болуп, Өзүми сакладым;
инди догурян аял дек чыгырарын,
соҗап дем аларын.
15Даглары, байырлары вейран эдерин,
әхли өсүмликлерини гурадарын,
дерялары адалара өврерин,
ховданлары гурадарын.
16Көрлери билмейән ёлларындан әкидерин,
идерин таныш болмадык ёдаларындан,
өңлеринде гараңкылыгы ягтылыга,
чаркандаклы ерлери текиз ере өврерин.
Мендирин булары этҗек,
олары терк этмерин.
17Ойма бутлара бил баглап,
гуйма бутлара: «Худайларымыз сизсиңиз»
диййәнлер ызларына улы утанч билен дөндерилер.

Көр ве кер Ысрайыл

18Эй, керлер эшидиң!
Эй, көрлер, середиң, гөрүң!
19Бендәмден башга ким көр?
Ким ёллан хабарчым дек кер?
Ким Маңа багыш эдилен дек көр?
Я Реббиң бендеси кимин көр?
20Ол көп затлары гөрйәр,
эмма үнс бермейәр,
гулаклары ачык, йөне эшитмейәр.

21Өз догрулыгы зерарлы
кануныны бейгелтмек, шөхратландырмак
Реббе ярады.
22Эмма бу даган, таланан халкдыр.
Әхлиси говакларда дузага дүшен,
Туссагханаларда гизленен;
олар олҗа болдулар, халас эдйән ёк.
Таландылар, «Ызына гайтар!» диййән ёк.
23Араңызда муңа гулак гойҗак,
гелҗекде үнсли диңлеҗек бармы?
24Якубы талаңчылара,
Ысрайылы гаракчылара берен ким?
Бу гаршысына гүнә эден Реббимиз дәлмиди?
Олар Онуң ёлундан йөремек ислемедилер,
Онуң канунына гулак асмадылар.
25Мунуң үчин Ол ловлаян газабыны,
залым уршы үстлеринден индерди;
олары хемме тарапдан отлады,
эмма олар шонда-да дүшүнмедилер,
олары якды, йөне үнс бермедилер.