‏ Isaiah 44

Ысрайыллар Худайың сайлан халкыдыр

1«Эмма инди, эй, бендәм Якуп,
сайлан Ысрайылым, гулак гой!
2Сени ярадан, ятгыда сизе шекил берен
Мен Реб геплейәрин.
Горкма, эй, бендәм Якуп,
ягны сайланым Ешурун!
3Мен сувсуз топрага сувлар дөкерин,
гуры ерлере чешмелер акдырарын;
несиллериңиң үстүне Рухумы,
перзентлериңиң үстүне берекедими дөкерин.
4Олар гөк яйладакы отлар кимин,
акар сувлар якасындакы
сөвүтлер кимин бой аларлар.
5Бири: „Мен Реббиңки“диер,
бейлекиси өз адына Якуп дакар,
ене бири: „Реббиңки“дийип язар элине,
өзүни Ысрайыл дийип атландырар».
6Ысрайылың Патышасы ве Пенакәри Реб,
Хөкмүрован Реб шейле диййәр:
«Мен илкинҗи ве ахыркыдырын,
Менден башга худай ёкдур.
7Маңа меңзейән бармы? Ол аян этсин,
гадымы халкы беркарар эделим бәри
болуп геченлери айдып берсин ол;
гелҗек затлары ыглан этсин,
инди болҗак затлары хабар берсин.
8Горкмаң, эйменмәң,
Саңа овалдан айтмадыммы,
билдирмедимми нәме?
Сиз Мениң шаятларым!
Худай бармы Менден башга?
Башга Гая ёкдур,
хич бирини билмейәрин».

Бутпаразлыга гаршы пыгамберлик

9Бут ясаянларың бары бидерекдир,
олара яраян затлар пейдасыздыр,
оларың шаятлары не гөрйәр, не-де зат билйәр.
Утанҗа галдырылар олар.
10Дерде яравсыз худайы,
я гуйма буты ким ясаяр?
11Ине, онуң әхли ёлдашлары утандырылар,
хүнәрментлериң өзлери адамлардыр.
Әхлиси йыгнанышып, әхлиси биле дурсунлар;
довла дүшер олар, утанҗа галар.
12Демирчи гуралыны алып,
онуң билен көзде ишлейәр;
ол бута чекич билен шекил берйәр,
гүйчли голы билен онуң үстүнде ишлейәр.
Ол аҗыгып, гүйчден гачяр;
сувсузлыкдан меҗалсыз боляр.
13Агач уссасы йүп билен өлчейәр,
галам билен беллик эдйәр,
төрпи билен шекил берйәр,
исгене билен беллейәр.
Бутханада гоймак үчин
буты адам шекилли ясаяр,
ынсан гөзеллигине гөрә ясаяр.
14Ол кедр агачларыны кесйәр,
серви ве дуб агачларыны аляр.
Токайың агачларындан бирини сайлаяр,
дагдан агаҗыны отурдяр, ягыш оны өсдүрйәр.
15Агач ынсана одун боляр,
ол гетирен одуны билен хем йылыняр,
одуны якып, чөрек биширйәр.
Шейле хем өзүне бир таңры ясап,
ыбадат эдйәр оңа,
бут ясап, сежде эдйәр оңа.
16Одунларың ярысыны якып,
одуң үстүнде кебап биширйәр,
ондан ийип дойяр.
Ол йылнып, шейле диййәр:
«Ине, йылындым,
алавың ховруны дуйдум!»
17Галанындан болса бир таңры ясаяр,
өзүне бут ясап, сежде эдйәр оңа,
ыбадат эдйәр, дилег эдип, шейле диййәр:
«Мени халас эт, мениң таңрымсың сен!»
18Олар хич зат билмейәрлер, дүшүнмейәрлер,
чүнки гөрмесинлер дийип гөзлери,
дүшүнмесинлер дийип йүреклери багланды.
19Хич ким ойланып гөрмейәр,
«Одуның ярысыны якдым,
көзүне чөрек биширдим,
этден кебап эдип ийдим,
инди галанындан йигренҗи зат ясайынмы?
Бир бөлек агаҗа сежде эдейинми?»
диер ялы акыл-пайхас ёк.
20Күли хөрек эдинйәрлер
алданан калплары азашдыряр олары,
җанларыны халас эдип билмейәрлер,
«Саг элимдәки зат ялан дәлми?» дийип билмейәрлер.

Реб – Ярадан ве Халасгәр

21«Булары ятла, эй, Якуп,
эй, Ысрайыл, сен мениң бендәмсиң;
сиз мениң бендәмсиңиз, Мен яратдым сизи,
эй, Ысрайыл, Мен сени унутмарын.
22Языкларыңызы булут кимин,
гүнәлериңизи думан кимин айрарын.
Маңа долан, чүнки Мен сизи ызыңыза алдым».
23Айдым айдың, эй, гөклер,
чүнки муны Реб этди;
гыгырышың, эй, ериң чуңлуклары;
эй, даглар, җеңңел ве ондакы агачлар
шатлыкдан айдым айдың,
чүнки Якубы Реб азат этди,
Ысрайылда Өзүни шөхратландырды.

24Сизе ятгыда шекил берен Пенакәриңиз
Реб шейле диййәр:
«Әхли зады ярадан,
гөклери еке Өзи яйрадан,
ялңыз Өзи ери язан,
25галп пыгамберлериң аламатларыны пуҗа чыкарян,
палчылары акмак эдйән,
акылдарлара зарба берип,
билйәнлерини самсыклыга өвүрйән,
26бендесиниң сөзүни тассыклаян,
илчилериниң айданларыны амала ашырян,
Иерусалиме: „Илатлы боларсың!“,
Яхуда шәхерлерине: „Булар тәзеден гурлар,
харабаларыңы дикелдерин!“диййән,
27чуңлуга: „Гура,
деряларыңы гурадарын“диййән,
28Куреше: „Мениң чопанымдыр,
бар максатларымы ол амала ашырар“,
Иерусалиме: „Тәзеден гурлар“,
ыбадатхана: „Дүйбүң тутулар“»
диййән Реб Мендирин.