Isaiah 47
Бабыл шәхериниң сынмагы
1«Эй, бойы етен Бабыл гызы,ашак дүш-де, тоза чөк!
Эй, кесетлер гызы,
ерде отур, тагтың ёкдур!
Нәзик, мылайым,
дийилмез инди саңа.
2Дегирмен дашларыны ал-да, ун үве,
айыр япынҗаңы, лыбасыңы чыкар,
дерялардан геч, балдырларыңы ялаңачла-да.
3Ялаңачлыгың аян болар,
айбың ачылар.
Өч аларын Мен,
хич кими аямарын».
4Пенакәримиз Ысрайылың Мукаддесидир,
Хөкмүрован Ребдир ады.
5«Эй, Бабыл гызы,
үмсүм отур, түмлүге гит!
Саңа „патышалыкларың
меликеси“дийилмез инди.
6Халкыма гахарландым,
мирасымы харлап,
сениң элиңе бердим;
сен олара рехим этмедиң;
хатда гоҗалара-да
агыр боюнтырык атдың.
7Сен: „Мен эбеди мелике боларын“дийдиң,
булара үнс бермедиң,
нәме болҗагыны ойланмадың».
8Эй, эшрети сөййән,
ховпсузлыкда яшап, ичинден:
«Диңе мен, менден башга ёк,
дул отурмарын,
перзент йитгисини гөрмерин» диййән
сен муңа гулак гой инди!
9Буларың икиси-де бир гүнде,
дуйдансыз башыңа гелер:
перзентлериңден айрыларсың, дул галарсың.
Гөзбагчылар көпем болса,
җадыгөйлериң болам болса,
буларың бары башыңа гелер.
10Өз пислигиңе бил багладың;
сен: «Мени хич ким гөрмейәр» дийдиң.
Пайхасың ве билимиң сени азашдырды,
ичиңден: «Диңе мен,
менден башга ёк» дийдиң.
11Мунуң үчин башыңа бела гелер,
җадыгөйлик билен халас эдип билмерсиң;
башыңа бетбагтчылык инер,
өңүни алып билмерсиң сен онуң;
дуйдансыз үстүңе гелер
осламаян вейранчылыгың.
12Яшлыгыңдан бәри угрунда җан чекен
җадыгөйлериңдир гөзбагчыларың билен гал,
белки, олардан пейда гөрерсиң,
белки, олар билен горкузарсың!
13Маслахатчыларың көплүгинден яңа ядадың.
Гой, мүнечҗимлер, хер ай үчин
тәлейнама дүзйәнлер,
өр турсунлар-да,
башыңа гелҗек затлардан сени гутарсынлар инди.
14Ине, олар сыпал киминдирлер,
от олары яндыряр;
җанларыны ялның гүйҗүнден
халас эдип билмейәрлер.
Бу от не чоюнара көз,
не-де алав болар башында отурара.
15Ине, биле зәхмет чекишенлер,
яшлыгыңдан сениң билен
иш салшанлар нәхили болуп чыкярлар;
өз ёлуна рованадыр оларың херси,
халас эден болмаз сени.
Copyright information for
TukCyr16