‏ Isaiah 51

Гелҗеге умыт

1Реб шейле диййәр:
«Эй, догрулыгы ызарлаянлар,
эй, Ребби агтарянлар,
Маңа гулак гоюң!
Кесилип алнан гаяңыза,
газылып чыкарылан чукурыңыза середиң.
2Атаңыз Ыбрайыма,
өзүңизи догран Сара назар айлаң;
Ыбрайымы чагыранымда, ол екеди,
эмма Мен оны ялкадым, көпелтдим».
3Реб Сиона,
онуң әхли харабаларына теселли берер,
онуң чөлүни Эрем дей эдер,
Реббиң багы дей эдер онуң сәхрасыны;
шатлык ве бегенч,
шүкүр ве айдым сеси эшидилер ондан.

4«Мени диңле, эй, халкым,
Маңа гулак гой, эй, миллетим!
Менден бир канун чыкар;
адалатым халклара нур болар.
5Азат этмек үчин тиз чыкарын,
Мен халас этмәге ёла дүшдүм,
голларым халклара хөкүм эдер,
адалар Маңа интизардырлар,
гудратыма умыт баглаярлар.
6Гөзлериңизи гөклере дикиң,
ашага, ере середиң;
гөклер түссе кимин йитип гидер,
ер йүзи эшик кимин тозар;
онда яшаянлар хем чыбын дек өлерлер,
эмма Мен ынсанлары бакы халас эдерин,
олары азат эдерин.
7Эй, догрулыгы билйәнлер,
канунымы йүрегинде саклаянлар,
Мени диңләң!
Ынсанларың язгармаларындан горкмаң,
оларың сөгүнчлеринден хедер этмәң.
8Гүе олары эшик кимин иер,
олары йүң кимин иер гүе;
Мен болса сизи элмыдама азат эдерин,
асырлар бойы сизи халас эдерин».
9Оян, эй, Реббиң голы, оян,
гудраты гейин!
Гадым гүнлердәки дек,
овалкы несиллердәки дек оян!
Рахаб аждарханы парчалан,
парран дешен Сен дәлмидиң?
10Деңзи, улы чуңлугың
сувларыны гурадан,
азат эдиленлер гечсин дийип,
деңзиң чуң ерлерини
ёла өврен Сен дәлмидиң?
11Реббиң азат эденлери доланарлар,
айдым айдып, Сиона гелерлер,
башларында эбеди шатлык болар,
бегенч хем шатлык тапарлар олар,
гам-гусса хем нала ёк болар.

12«Сизе гөвүнлик берйән Мендирин,
нәме үчин өлүмли ынсандан,
от кимин солян
адам оглундан горкярсыңыз?
13Сизи ярадан, гөклери яйрадан,
ериң дүйбүни тутан
Ребби унутдыңыз.
Сизи ёк этмек ниетинде болан
зулумкәриң газабындан узаклы гүн горкярсыңыз.
Ханы, зулумкәриң газабы ниреде?
14Есирлер басым азат эдилер,
өлмез, габра инмез олар,
чөреклери кемлик этмез.
15Толкунлары увласын дийип, деңзи чайкаян
Худайыңыз Реб Мендирин».
Онуң ады Хөкмүрован Ребдир.
16«Сөзлерими агзыңа салдым,
сени элимиң көлегесинде гизледим;
гөклери беркарар этдим,
ериң дүйбүни тутдум,
Сиона: „Сен Мениң халкымсың“дийдим».

Реббиң газап кәсеси

17Оян, эй, Иерусалим оян, аяга гал!
Реббиң газап кәсесини Онуң элинден ичдиң,
серхошлык кәсесини
башыңа чекдиң.
18Өз догран әхли огулларының ичинде
Иерусалиме ёл гөркезйәни ёк;
экләп-саклан әхли огулларының арасында
элинден тутуп, оңа голдав берйәни ёк.
19Башыңа бу ики бела:
харабачылык ве вейранчылык,
ачлык ве гылыч гелди.
Ким саңа дуйгудашлык билдирер?
Саңа нәдип гөвүнлик берейин?
20Огулларың тапдан дүшүп,
хер көчәниң башында ятырлар,
тора дүшен даг кейиги ялы болуп;
Реббиң газабындан,
Худайың кәйинҗинден пүрепүр олар.
21Мунуң үчин, эй, азап чекен,
чакырсыз серхош болан халк, муны эшит!
22Таңры Реббиңиз,
Өз халкыны гораян Худайыңыз шейле диййәр:
«Ине, Мен серхош эдйән кәсәни элиңден алдым,
Мениң газап кәсәмден
мундан бейләк ичмерсиң.
23Бу кәсәни сүтемкәрлериңиң элине берерин,
Олар саңа:
„Үстүңден гечеримиз ялы, ерде йүзин ят“дийди.
Сенем олар гечер ялы
ер кимин, ёл кимин этдиң аркаңы».