‏ Isaiah 57

1Догры адамлар өлүп гидйәрлер,
хич ким муңа үнс бермейәр.
Таква адамлар ёгалярлар,
муңа хич ким дүшүнмейәр,
догрулар бетбагтчылыкдан гутарыляр.
2Олар рахатлыга говушярлар;
догрулыкда гезйәнлер
өз ерлеринде дынч алярлар.
3Эмма сиз, эй, җадыгөйиң чагалары,
зынагәриң, кемчиниң зүрятлары,
голайрак гелиң!
4Кимиң үстүнден гүлйәрсиңиз?
Киме гаршы агыз ачып,
дилиңизи чыкарярсыңыз?
Сиз языклы чагалар дәлмисиңиз?
Яланчы несиллер дәлмисиңиз?
5Дуб агачларының арасында,
гүр япраклы агаҗың астында
бутлар билен зына гызышып,
дерелерде, гаяларың көвеклеринде
чагаларыңызы гурбан эдйән сиз дәлми эйсем?
6Деряның йылчыр дашларының арасындадыр пайыңыз,
несибәңиз шолардыр сизиң;
олара садака хөкмүнде шерап гуйярсыңыз,
галла садакасыны хөдүрлейәрсиңиз,
булардан соң сизи җезасыз галдырарынмы?
7Бейик, улы дагың үстүнде ерлешдирдиңиз дүшегиңизи,
гурбанлык хөдүр этмәге чыкдыңыз ол ере.
8Гапыларыңызың, сөелериңизиң арка тарапында
бутпаразчылыклы хейкеллер гойдуңыз.
Мени терк эдип, ялаңачланып,
дүшегиңизе гечдиңиз.
Оны гиңелтдиңиз;
әхт эдишдиңиз олар билен,
оларың дүшегини сөйдүңиз,
оларың ялаңач беденине серетдиңиз.
9Хошбой ыслы яг билен Молек худайың янына гитдиңиз,
атырларыңызы көпелтдиңиз;
узак ерлере ёлладыңыз илчилериңизи,
хатда өлүлер дүнйәсине индердиңиз.
10Узак ёллар сизи ядатды,
эмма: «Бу бидерек» диймедиңиз сиз.
Гүйҗүңизи гайтадан дикелдип,
тапдан дүшмедиңиз.

11Мени алдап, ятламазыңыз ялы,
йүрегиңизде Маңа ер бермезиңиз ялы,
кимден эймендиңиз, кимден горкдуңыз?
Узак вагтлап дымандыгым себәпли
Менден горкмаярсыңызмы сиз?
12Догрулыгыңызы, ишлериңизи аян эдерин,
непи дегмез буларың сизе.
13Перят эдениңизде,
топлан бутларыңыз сизи халас этсин,
олары ел сүпүрип әкидер,
шемал учурып әкидер олары.
Йөне Мени пена тутунян юрды мүлк эдинер,
Мениң мукаддес дагымы мирас алар.

Песгөвүнлилере теселли

14Ол диер: «Топрагы текизләп,
ёл тайынлаң,
халкымың ёлундакы пәсгелчиликлери айрың».
15Бейик хем белент Болан,
эбеди Яшаян,
ады Мукаддес Болан шейле диййәр:
«Мен бейик, мукаддес ерде яшаярын,
песгөвүнлилериң рухуны җанландырмак үчин,
эзиленлериң йүреклерини җанландырмак үчин,
эзиленлер ве кичигөвүнлилер билен биледирин.
16Мен хемише айыплап,
элмыдама гахарланмарын;
ёгсам ярадан ынсанымың рухы,
җаны тапдан дүшер.
17Нәхак газанч этмишлери үчин гахарланып,
олары җезаландырдым,
гахарландым, йүз өвүрдим;
эмма олар өз ислән ёлларындан гитдилер.
18Оларың ёлларыны гөрдүм,
йөне шонда-да олара шыпа берерин,
олара ве яс тутянлара ёл гөркезип,
теселли берерин.
19Диллеринде өвгини Мен яратдым,
узакдакылара-да, якындакылара-да рахатлык,
улы рахатлык берерин,
олара шыпа берерин».
20«Эмма пислер толкун атян деңиз ялыдыр,
олар асуда болуп билмейәрлер,
толкунлары лай ве хапа чыкаряр.
21Пислер үчин рахатлык ёкдур» диййәр Худайым Реб.