Isaiah 8
Ишаяның оглы халк үчин аламатдыр
1Реб маңа: «Бир улы тагта ал-да, айдың гөрүнйән харплар билен онуң йүзүне „Махер-шалал-хашбаз“ ▼▼Махер-шалал-хашбаз – бу сөзлер талаңа окдурылян, олҗа алмага ховлугян диймеги аңладяр.
дийип яз. 2Мен Урыя руханы билен Яберекяның оглы Закаряны Өзүме ынамлы шаятлар хөкмүнде чагырарын» дийди. 3Онсоң мен пыгамбер аял билен ятдым. Ол гөврели болуп, бир огул догурды. Реб маңа: «Адына Махер-шалал-хашбаз дак. 4Чага „кака“, „эҗе“диймеги өвренмезден өң, Дамаскың ве Самарияның байлыгыны Ашур патышасы олҗа алар» дийди. 5Реб ене сөзүни довам эдип: 6«Бу халк хаял акян Шилова сувуны рет этди, оларың Ресиниң хем Ремаляның оглундан көңүллери шат болды. 7Шонуң үчин Реб Евфрат дерясының гүйчли сил сувларыны, Ашур патышасыны ве онуң шөхратыны бу халкың үстүне гетирер. Ол онуң әхли җарларындан ашып, бүтин кенарларына долар. 8Ол җошуп, Яхуда гечер ве оны-да басар; юрдуң богазына етер. Яйылан ганатларының герими юрдуң әхли чәклерине етер, эй, Иманувел». 9Эй, миллетлер, гидиң, уршуң, йөне сиз гырларсыңыз! Гулак гоюң, эй, узакдакы әхли юртлар! Биллериңизи гушаң, йөне горкуң! Биллериңизи гушаң, йөне сиз гырларсыңыз! 10Биле маслахат гечирерсиңиз, йөне ол баша бармаз; сөз сөзләрсиңиз, йөне ол амала ашмаз, чүнки Худай бизиң билендир. Реббиң дуйдурышы
11Реббиң гүйчли эли үстүмдекә, Ол маңа бу халкың ёлундан йөремезлиги дуйдурып, шейле дийди: 12«Бу халкың дилдүвшүк диййән хер задына дилдүвшүк диймәң, оларың горкян затларындан горкмаң, хедер этмәң. 13Хөкмүрован Ребби, диңе Оны мукаддес сайың; Ондан горкуң, Ондан хедер эдиң! 14Ол мукаддес өй болар, эмма Ол Ысрайылың ики патышалыгына бүдреме дашы, йыкян гая, Иерусалимиң илатына дузак ве тор болар. 15Оларың көпүси бүдрәп, йыкылар, юмрулар, дузага дүшүрилип, тутулар». 16Шәгиртлеримиң арасында шаятлыгы багла, кануны мөхүрле. 17Мен Якубың несиллеринден йүзүни гизлейән Реббе интизар, Оңа умыт багларын. 18Ине, мен ве Реббиң маңа берен чагалары, Сион дагында месген тутян Хөкмүрован Реббиң Ысрайылдакы аламатлары ве нышаныдыр. 19– 20Халк сизе шейле дийсе: «Пышырдаян ве самырдаян рух чагырянлара ве җадыгөйлере йүз тутуң; халк өвүт-несихат үчин өз худайларына, дирилериң адындан өлүлере йүз тутмалы дәлми нәме?» Шейле диййәнлер даң шапагыны гөрмезлер! 21– 22Олар мушакгат хем ачлык ичинде юртда ыкмандалык эдерлер; ач галанларында газапланып, өз патышаларыны ве худайларыны нәлетләрлер. Гөге-де, юрда-да бакарлар, эмма диңе хасрат, гараңкылык ве элхенч түмлүк гөрерлер. Олар түмлүге ковларлар.
Copyright information for
TukCyr16