‏ Jeremiah 1

1Булар бенямин топрагындакы Анатот обасында яшаян руханыларың бири болан Хилкияның оглы Ермеяның сөзлеридир. 2Амон оглы Ёшыяның Яхудада патышалыгының он үчүнҗи йылында Ермея Реббиң сөзи аян болды. 3Ёшыяның оглы Ехоякымың дөврүнден, онуң бейлеки оглы Сидкияның шалыгының он биринҗи йылының бәшинҗи айына ченли, ягны Иерусалим халкының есир эдилип әкидилен вагтына ченли Ермея Реббиң сөзүниң гелмеги довам этди.

Реб Ермеяны чагыряр

4Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: 5«Мен сени энеңиң гөвресинде
шекил бермезимден өң танадым.
Энеден догулмазыңдан өң
сени Өзүме багыш этдим,
миллетлере пыгамбер белледим».

6Шонда мен: «Вах, Хөкмүрован Реббим! Мен дүзүвли геплемәни-де оңарамок. Мен энтек яш оглан ахыры» дийдим. 7Эмма Реб маңа шейле дийди: «Сен өзүңе яш оглан дийме.
Кимиң янына иберсем, гидерсиң;
нәме буюрсам, шоны айдарсың.
8Олардан горкма,
сени халас этмек үчин
Мен сениң билендирин».

Муны Реб айдяндыр.

9Соңра Реб элини узадып, агзыма дегирди ве маңа шейле дийди: «Ине, Мен сөзлерими сениң агзыңа салдым.
10Бу гүн Мен саңа миллетлери хем шалыклары
согруп ташламагы ве йыкмагы,
ёк этмеги ве ер билен егсан этмеги,
гурмагы ве бина этмеги табшырярын».

11Маңа Реббиң шу сөзи аян болды: «Ермея, сен нәме гөрйәрсиң?» дийип сорады. Мен: «Бадам агаҗының шахасыны гөрйәрин» дийдим. 12Онсоң Реб маңа: «Догры гөрдүң, чүнки Мен хер бир сөзүмиң амала ашмагына гөзегчилик эдйәрин
Гөзегчилик эдйәрин – еврейче бадам ве гөзегчилик эдйәрин сөзлериң айдылышы меңзешдир. Бу сөз ойнатмадыр.
» дийди.
13Маңа ене Реббиң сөзи гелип, Ол: «Нәме гөрйәрсиң?» дийип сорады. Мен: «Демиргазыкда биз тарапа гышарып гайнап дуран газаны гөрйәрин» дийип җогап бердим. 14Реб маңа шейле дийди: «Юрдуң әхли илатының үстүне демиргазыкдан бетбагтлык инер. 15Ине, Мен демиргазыкдакы әхли миллетлери чагырярын, муны Мен – Реб айдяндырын. Оларың патышаларының әхлиси гелип, өзлериниң тагтыны Иерусалим дервезелериниң гирелгесинде, онуң даш-төверегиндәки диварларының ве Яхуданың әхли шәхерлериниң гаршысында гурарлар. 16Оларың Менден йүз өврүп эден әхли писликлери үчин, башга худайлара садакалар берип, өз эллериниң ясан ишлерине сежде эдендиклери үчин, Мен оларың гаршысына Өз хөкүмими ыглан эдерин. 17Эмма сен велин, билиңи берк гуша. Тур-да, буюрян әхли затларымы олара айт. Олардан горкма, ёгсам Мен-де сени оларың гөзүниң алнында горка саларын. 18Ине, бу гүн Мен сени тутуш юрдуң гаршысына – Яхуда патышаларына, онуң ёлбашчыларына, руханыларына, юрдуң халкына гаршы берк гала, демир сүтүн ве бүрүнч дивар этдим. 19Олар сениң гаршыңа сөвешерлер, эмма сенден үстүн чыкмазлар. Чүнки сени халас этмек үчин Мен сениң билендирин». Муны Реб айдяндыр.
Copyright information for TukCyr16