‏ Jeremiah 17

Яхуданың гүнәси

1«Яхуданың гүнәси демир галам билен язылды. Бу оларың йүреклериниң гатына, гурбанлык сыпаларының шахларына чакмак дашы билен оюлып язылды. 2Хер гүр япраклы агаҗың янындакы ве бейик байырдакы гурбанлык сыпалары, Ашера бутлары оларың чагаларының ядындадыр. 3Сениң байлыгыңы ве тутуш хазыналарыңы юрдуңда эден гүнәлериңиң төлеги хөкмүнде ▼

▼Гүнәлериңиң төлеги хөкмүнде – я-да гүнәлериң ве сеждегәхлериң себәпли.

олҗа эдип пайларын. 4Саңа берен мүлкүми өз гүнәң билен йитирдиң. Мен сени танамаян юрдуңда душманларыңа гул эдерин, чүнки сиз Мениң газабымы туташдырдыңыз, ол эбедилик ловлар».

Реббе бил багла!

5Реб шейле диййәр: «Ынсана бил баглан,
ынсаның гүйҗүне даянан,
йүреги Ребден дашлашан
адама нәлет болсун!
6Ол чөлдәки бир чалы ялыдыр,
ягшылык геленде оны гөрмез.
Гурак чөлде, илатсыз шорлукда яшар.
7Реббе бил баглан,
Реббе даянан адам нәхили багтлы!
8Ол сувуң якасында отурдылан агач киминдир,
чешмәниң боюнда көкүни яйрадар.
Ыссыдан горкян дәлдир,
япрагы хемише яшылдыр.
Йыл гурак геленде хем гайга батмаз,
миве бермекден асла галмаз».
9Ынсан йүреги әхли затдан хилегәрдир,
халыс ёлдан чыкандыр.
Оңа ким дүшүнип билер?
10«Мен-Реб хер ынсана тутан ёлуна,
эден ишлерине гөрә җеза бермек үчин,
ынсаның йүрегини барлаярын,
пикирлерини сынаярын».
11Харам байлык топлан өз гузламадык
юмуртгаларының үстүнде отуран кәкилик киминдир.
Өмри ярпы боланда, ол байлык элден гидер,
өмрүниң ахырында болса ол акмак болуп чыкар.
12Мукаддес өйүмиз овал-башдан
беленде гөтерилен
шөхратлы тагт киминдир.
13Я Реб! Эй, Ысрайылың Умыды!
Сени терк эденлериң бары утанҗа галар.
«Менден йүз өвренлер тоз-топрага сиңип гидерлер,
чүнки олар Мен Ребби – дири сувлар чешмесини, терк этдилер».
14Я Реб, маңа шыпа бер, сагалайын.
Мени халас эт, халас болайын,
чүнки өвгим диңе Сенсиң.
15Ине, олар маңа: «Реббиң сөзи ниреде?
Ханы, ол амала ашсын-да!» диййәрлер.
16Мен хызматыңда чопан болмакдан гачмадым.
Бетбагтлык гүнүниң гелмегини-де ислемедим.
Агзымдан чыкян хер бир сөзи Өзүң билйәнсиң,
я Реб, ол сөз хузурыңда аяндыр.
17Мени ховп астына салма,
бетбагтлык гүни пенакәрим Сенсиң.
18Гой, мени ызарлаянлар утанҗа галсын,
эмма мени утанҗа гойма.
Гой, олар горка дүшсүн,
эмма мени горка салма.
Башларындан бетбагтлык гүнүни индерип,
гоша гыргынчылык билен ёк эт олары.

19Реб маңа шейле дийди: «Яхуда патышаларының гирип-чыкян Халк дервезеси билен Иерусалимиң әхли дервезелерине гит-де, ол ерде дур. 20Онсоң халка шейле дий: „Эй, Яхуда патышалары, тутуш Яхуда ве бу дервезелерден гирйән әхли Иерусалим илаты, Реббиң сөзүне гулак асың!“». 21Реб шейле диййәр: «Өз җаныңызың хатырасына Сабат гүни йүк гөтермәң, Иерусалимиң дервезелеринден ичери йүк салмаң. 22Сабат гүни өйүңизден йүк чыкармаң, хич бир иш этмәң. Мениң ата-бабаларыңыза буйрушым ялы, Сабат гүнүни мукаддес хасаплаң. 23Эмма олар Мени диңлемедилер, гулак асмадылар. Бойнуёгынлык эдип, Мени диңлемедилер, тербийәми алмадылар». 24Реб ене шуны айдяндыр: «Эгер сиз Маңа гулак асып, Сабат гүни бу шәхериң дервезелеринден йүк салмасаңыз, хич бир иш этмән, Сабат гүнүни мукаддес хасапласаңыз, 25онда Давут тагтында отурҗак патышалар өз эмелдарлары билен сөвеш арабаларына, атлара мүнүп, яхуда халкы ве Иерусалимиң илаты билен бирликде бу шәхериң дервезелеринден гирерлер. Бу шәхер эбеди илатлы болар. 26Яхуда шәхерлеринден, Иерусалимиң этрапларындан, бенямин топрагындан, гүнбатар байырлыкдан, даглыкдан ве Негепден адамлар гелерлер. Олар Реббиң өйүне якма гурбанлыклары билен бейлеки гурбанлыклары, галла садакасыны, якымлы ыслы түтетги билен шүкүр садакасыны гетирерлер. 27Эмма Мени диңлемесеңиз, Сабат гүни Иерусалимиң дервезелеринден йүкли гирип, Сабат гүнүни мукаддес хасапламасаңыз, онда Мен шәхериң дервезелерини ода берерин. От Иерусалимиң ички галаларыны якып яндырар, ол хич вагт сөнмез».