‏ Jeremiah 22

1Онсоң Реб маңа Яхуда патышасының өйүне бар-да, ол ерде шу сөзи аян эт дийди: 2«Эй, Давут тагтында отуран Яхуда патышасы, сениң өзүң, эмелдарларың ве бу дервезеден гирйән халкың билен бирликде Реббиң сөзүни эшидиң! 3Реб шейле диййәр: „Адалаты ве догручыллыгы берҗай эдиң, эзилени залымың элинден халас эдиң; гелмишеге, етим билен дул аяла азар бермәң, зорлук этмәң, бу ерде нәхак ган дөкмәң. 4Эгер сиз бу иши хакыкатдан этсеңиз, онда Давут тагтында отурҗак патышалар атлара ве сөвеш арабалара мүнүп, оларың өзлери, хызматкәрлери хем халкы бу өйүң дервезелеринден гирерлер. 5Эгер-де бу сөзлери диңлемесеңиз, Өз барлыгымдан ант ичйәрин, бу өй хараба дөнер. Муны Реб айдяндыр“.

6Чүнки Яхуда патышасының көшги барада Реб шейле диййәр: „Сен гөзүме гөзел Гилгат токайы дей,
Ливан агачларына бүренен даг дей болсаң-да,
Мен сени хөкман чөллүге,
илатсыз шәхере өврерин.
7Гаршыңа эллери яраглы
хеләклейҗилери белләрин.
Олар сайлама кедрлериңи чапып,
олары ода атарлар.

8Көп миллетлер бу шәхериң янындан геченде, бири-бирине: ‘Бу бейик шәхери Реб нәме үчин бейтдикә?’ диерлер. 9Олара шейле җогап берерлер: ‘Олар өзлериниң Худайы Реббиң әхтини терк этдилер, башга худайлара сежде ве гуллук этдилер’“.

Яхуданың патышалары җезаландырыляр

10Өлен үчин агламан, оңа яс тутман,
эйсем сүргүне гиден үчин зар-зар аглаң,
чүнки ол инди өврүлип гелмез,
догдук меканыны гөрмез.

11Какасы Ёшыяның ерине Яхуданың патышасы болан ве ол ерден чыкып гайдан Шаллум ▼

▼Шаллум – бу Ехогахазың бейлеки ады.

хакында Реб шейле диййәр: „Ол бу ере инди өврүлип гелмез. 12Есир эдилип әкидилен еринде өлер ве бу юрды гайдып гөрмез“.

Ехоякым патыша хакындакы пыгамберлик

13Өйүни нәдогрулык билен гуряның, эйваныны адалатсызлык билен гиңелдйәниң,
башга бирини мугт ишледип,
онуң хакыны бермейәниң дат гүнүне!
14„Өзүме ёкаркы гатда гиң
отаглары болан аҗайып көшк салнарын“
диййәниң халына вай!
Ол көшгүне бейик пенҗирелер гояр,
кедр агаҗы билен өртүп,
оны гырмызы реңке бояр.
15Кедр агаҗыны башгалардан
көп улананың билен нәме,
патыша болаярмың?
Атаң хем дойянча бол ийип-ичйәрди,
йөне ол адалатлыды хем догручылды.
Шонуң үчинем онуң ишлери угруна болды.
16Ол гарыбың, мәтәҗиң хакыны алып берди;
мунуң үчин онуңкы угруна болды.
Бу Мени танамагың манысы дәлмидир?

Муны Реб айдяндыр.
17Эмма сениң гөзүң ве йүрегиң
харам газанҗа, бигүнә ган дөкмәге,
зулум хем зорлук этмәге дикилипдир.

18Мунуң үчин Яхуда патышасы Ёшыяның оглы Ехоякым хакда Реб шейле диййәр: „Онуң үчин: ‘Вай, гардашым!’
я-да ‘Вай, җигерим!’ дийип яс тутмазлар.
‘Вай, ага!’ я-да ‘Вай, онуң алыхезретлери!’ дийип,
онуң үчин яс тутуп агламазлар.
19Маслыгыны сүйрәп,
Иерусалим дервезесинден чыкарып зыңарлар,
эшек гөмен ялы эдип гөмерлер“.

Иерусалим хакындакы пыгамберлик

20Ливана чык-да, перят эт.
Башанда сесиңи гаталт,
Абарымдан перят эт,
чүнки әхли ойнашларың гырылды.
21Ишиң ровачка, Мен саңа йүзлендим,
йөне сен: „Диңлемерин“дийдиң;
яшлыгыңдан бәри ёлуң шу болды,
сөзүме хич гулак асмаярдың.
22Әхли ёлбашчыларыңы ел әкидер,
ойнашларың сүргүн эдилер.
Шонда эден писликлериңден яңа,
утанҗа галып, боларсың рысва.
23Эй, Ливанда месген тутан,
кедр агачларында хөвүртге ясан!
Сени чага догуряныңкы ялы бургыдыр
санҗы гуршанда, чекерсиң ахы-нала!

24Өз барлыгымдан ант ичйәрин, муны Мен – Реб айдяндырын. Эй, Яхуда патышасы Ехоякымың оглы Ехоякын, саг элимдәки мөхүр йүзүги болаянам болсаң, Мен сени чыкарып ташларын. 25Сени җаныңың кастындакыларың, горкян адамларыңың элине, Бабыл патышасы Небукаднесар билен бабыллыларың элине берерин. 26Сен билен сени догран эҗеңи өзүңизиң догулмадык ериңиз болан башга юрда зыңарын, шол ерде-де өлерсиңиз. 27Сизиң шу юрда ене доланасыңыз гелер, йөне оңа хич вагт йүзүңиз дүшмез». 28Бу Ехоякын диен адам әсгерилмейән дөвүк күйзе болуп, хич киме герекмеҗек гапдыр. Ол несли билен бирликде өзлериниң танамаян юрдуна ташланды. 29Эй, юрт, юрт, юрт! Реббиң сөзүни эшит! 30Реб шейле диййәр: «Бу адамы зүрятсыз, өмрүнде иши оңуна болмаҗак адам дийип язың. Чүнки инди онуң неслинден хич кимиң иши оңуна болмаз, хич бири Давут тагтында отурмаз ве Яхудада хөкүм сүрмез».