‏ Jeremiah 29

Ермеяның сүргүндәкилере язан хаты

1Ермея пыгамбер сүргүндәкилериң арасында аман галан яшулулара, руханылара, пыгамберлере ве Небукаднесарың Иерусалимден Бабыла әкиден әхли халкына Иерусалимден бир хат ёллады. 2Бу хат Еконя патыша билен онуң эҗеси, көшк эмелдарлары, Яхуданың ве Иерусалимиң ёлбашчылары, хүнәрментлер хем-де демирчилер Иерусалимден сүргүн эдиленден соң иберилди. 3Бу Яхуда патышасы Сидкияның Бабыл патышасы Небукаднесарың янына иберен Шапаның оглы Эласаның ве Хилкияның оглы Гемаряның эли билен говшурылды. Онда шейле дийилйәр:

4«Ысрайыл Худайы Мен Хөкмүрован Реб Иерусалимден Бабыла есир эдип әкиден әхли адамларыма шейле диййәрин: 5„Өйлер гуруп, оларда яшаң; баглар экип, мивесини ийиң. 6Өйлениң, огулларыңыз хем гызларыңыз болсун. Огулларыңызы өйлендириң, гызларыңызы дурмуша чыкарың. Олардан-да огуллар ве гызлар дүнйә инсин. Ол ерде азалмаң-да, гайтам көпелиң. 7Сизи есир эдип гетирен шәхеримиң парахатлыгыны газанмаклыга чалшың. Ол шәхер үчин Реббе дилег эдиң, чүнки сизиң парахатлыгыңыз онуң парахатлыгына баглыдыр“. 8Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Араңыздакы пыгамберлериңизе, палманларыңыза өзүңизи алдатмаң, сизиң үчин гөрйән дүйшлерине гулак асмаң. 9Олар сизе Мениң адымдан ялан пыгамберлик эдйәрлер. Олары Мен ёлламадым, муны Реб айдяндыр“.

10Чүнки Реб шейле диййәр: „Бабылдакы сүргүнлигиңизиң етмиш йылы доланда, Мен сизе назар саларын. Сизи бу ере гайтарып гетирмеклиге берен хош сөзүми Мен амала ашырарын. 11Чүнки сизиң үчин ниетлән мейиллерими Өзүм билйәрин. Муны Реб айдяндыр. Булар сизе яманлык этмек дәл-де, умытлы гелҗек бермек үчин парахатлык ниетлеридир. 12Онсоң Мени чагырарсыңыз, гелип, Маңа дога окарсыңыз, Мен-де сизи эшидерин. 13Мени агтарарсыңыз; бүтин йүрегиңиз билен агтаран махалыңыз Мени тапарсыңыз. 14Шонда сиз Мени тапарсыңыз, муны Мен – Реб айдяндырын. Мен сизе өңки абаданчылыгыңызы гайтарып берерин, сизи кован ерлеримиң барындан, әхли миллетлериң арасындан ызыңыза йыгнарын. Муны Реб айдяндыр. Мен сизи ниреден сүргүн эден болсам, шол ере хем гайтарып гетирерин. 15Эмма сиз: ‘Реб Бабылда бизиң үчин пыгамберлер белледи’ диййәрсиңиз. 16Реб Давудың тагтында отуран патыша хакда, бу шәхерде яшаян әхли халк, ягны сизиң билен сүргүне гитмедик доганларыңыз хакда шейле диййәндир“. 17Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Мен оларың үстүне гылыҗы, ачлыгы, мергини ёлларын. Олары ийип болмаян чүйрүк инҗирлер кимин эдерин. 18Олары гылыч, ачлык, мерги билен ковалап, ер йүзүндәки әхли патышалыклар үчин ховп саларын. Даргадып гойберен әхли миллетлеримиң арасында олары гаргыша, ховпа, рысвачылыга ве кәйинҗе өврерин. 19Чүнки олар Мениң сөзлерими ве гайта-гайта өзлерине ёллан гулларым болан пыгамберлериң сөзлерини диңлемедилер. Муны Реб айдяндыр. Эй, сүргүндәкилер, сиз хем гулак асмадыңыз. Муны Реб айдяндыр. 20Шонуң үчин хем, Иерусалимден Бабыла сүргүн эдилен барыңыз Мен-Реббиң сөзүни диңләң“.

21Мениң адым билен сизе яландан пыгамберлик эдйән Колаяның оглы Ахап билен Магасеяның оглы Сидкия хакда Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Мен олары Бабыл патышасы Небукаднесарың элине табшырарын. Ол хем гөзүңизиң алнында олары өлдүрер. 22Яхудадан Бабыла сүргүн эдиленлериң бары оларың адыны гаргыш хөкмүнде уланып: ‘Гой, Реб сени Бабыл патышасының дирилигине ода якан Сидкия ве Ахап кимин этсин!’ диерлер. 23Олар Ысрайылда ярамаз ишлере баш гошдулар, гоңшуларының аяллары билен зына этдилер, өзлерине буюрмасам хем Мениң адымдан ялан сөзлери айтдылар. Билйән хем гүвә гечйән Мендирин“. Муны Реб айдяндыр».

24– 25«Нехеламлы Шемагя Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр дий: „Сен Иерусалимдәки әхли халка, Магасеяның оглы Сепаня рухана ве әхли руханылара өз адыңдан хатлар ёллап, шейле дийдиң:

26‘Руханы Ехояданың дерегине сени Реббиң Өзи руханы эдип белледи. Реббиң өйүниң баш гөзегчилери ол ерде өзүни пыгамбер эдип гөркезйән хер бир дәли адамы күнделәп, демир зынҗыра багласынлар. 27Онда нәме үчин сизе пыгамберлик эдйән анатотлы Ермея чәре гөрмейәрсиңиз? 28Ол бизе есирлигиң узага чекҗекдиги, өйлер гуруп, оларда яшамагымызы, баглар экип, оларың мивесини иймегимизи айдып, бу ере – Бабыла хабар ёллады ахырын’“».

29Сепаня руханы бу хаты Ермея эшитдирип окады. 30Онсоң Ермея Реббиң шу сөзи аян болды: 31«Әхли сүргүндәкилере хабар ёллап, Реб нехеламлы Шемагя хакда шейле диййәр дий: „Мен оны ёлламадык хем болсам, Шемагя сизе пыгамберлик эдип, ялана бил багладяр“. 32Шонуң үчин хем, Реб шейле диййәр: „Нехеламлы Шемагя Мен-Реббиң гаршысына гепләндиги үчин оны ве онуң неслини җезаландырарын. Бу халкың арасында онуң неслинден екеҗе киши хем аман галмаз, Мениң Өз халкыма этҗек ягшылыгымы гөрмез. Муны Реб айдяндыр“».