‏ Jeremiah 31

1«Шол дөвүрде Мен әхли Ысрайыл тирелериниң Худайы боларын, олар-да Мениң халкым болар».
Муны Реб айдяндыр.

2Реб шейле диййәр: «Өзлерине рахатлык гөзләп, узак ёл сөкенлеринде,
гылычдан гутулан халк чөлде мерхемет тапар».
3Реб узакдан маңа гөрнүп, шейле дийди:
«Мен сени түкениксиз сөйги билен сөйдүм,
шейдип, саңа садыклыгымы гөркездим.
4Мен сени ене дикелдерин,
сен тәзеден дикелерсиң,
эй, Ысрайыл бой гызы!
Сен ене депреклериңи алып,
шадыян танс эдйәнлере гошуларсың.
5Самария дагларында ене-де
үзүм агачларыны экерсиң.
Баг экенлер мивесинден-де иерлер.
6Гөзегчилериң Эфрайым дагларында:
„Туруң, Худайымыз Реббиң янына,
Сиона чыкалың“–
дийип гыгырҗак гүнлери гелер».
7Чүнки Реб шейле диййәр:
«Якуп үчин бегенчли айдым айдың,
миллетлериң баштутаны үчин батлы гыгырың.
Җар эдиң, өвгүлер айдып, шейле дийиң:
„Я Реб, халас эт халкыңы,
Ысрайылың аман галанларыны“.
8Ине, Мен олары демиргазык юрдундан гетирерин,
дүнйәниң аңры учларындан йыгнарын;
оларың арасында көр, агсак,
гөврели ве чага догурян хем болар;
олар улы мәхелле болуп бу ере доланар.
9Олар аглай-аглай гелерлер,
ызларына гетиренимде дога окарлар.
Олары акар сувларың бойы билен,
таймазлар ялы текиз ёлдан йөредерин.
Чүнки Мен Ысрайылың Атасыдырын,
Эфрайым-да Мениң новбахарымдыр.
10Реббиң сөзүни диңләң, эй, миллетлер,
оны узакдакы кенарларда ыглан эдип дийиң:
„Ысрайылы даргадан Худай оны йыгнар,
чопаның өз сүрүсини горайшы ялы горар“.
11Чүнки Реб Якубы халас эйледи,
оны өзүнден гүйчлиниң элинден азат этди.
12Олар гелип, Сионың белент депесинде айдым айдарлар,
Реббиң берен берекетлерине: бугдая, шераба, яга,
овлак-гуза ве гөлелере бегенип, гөвнүхош боларлар.
Олар суварылан баг кимин боларлар, асла солмазлар.
13Шонда яш гызлар танс эдип бөкҗеклешерлер,
гоҗалардыр яш йигитлер бирликде шатланарлар.
Чүнки Мен оларың ясыны шатлыга өврерин,
гайгыларына теселли берип, олары шатландырарын.
14Руханылары дойрарын бол иймитден,
халкым хем дояр нәз-ныгматдан».

Муны Реб айдяндыр.
15Реб шейле диййәр:
«Рамадан бир сес эшидилди,
агы ве аҗы перят сеслери,
Рахел чагалары үчин аглаяр,
теселли берилмегини ислемейәр,
чүнки инди олар ёк».
16Реб шейле диййәр:
«Сесиңи агыдан, гөзлериңи яшдан сакла,
чүнки чекйән зәхметиңиң өвези төленер,
чагалаң душман юрдундан ызына гелер.

Муны Реб айдяндыр.
17Сениң гелҗегиң үчин умыт бардыр,
чагалаң өз догдук меканына доланар.

Муны Реб айдяндыр.
18Мен Эфрайымың налаян сесини эшитдим:
„Мен баш өвредилмедик өкүз ялыдым.
Сен маңа тербие бердиң,
мен сапак алдым.
Мени догры ёла сал, ёла гелейин,
чүнки мениң Худайым Реб Сенсиң.
19Ёлумы урдурамдан соң пушман эйледим,
акылыма айлананымда дызыма урдум.
Яшлыгымда эден айып ишлеримден яңа
утандым хем иле рысва болдум“.
20Эфрайым Мениң эзиз оглум дәлмидир?
Ол Мениң хошал болан балам дәлмидир?
Онуң адыны агзан чагымда,
оны сөйги билен ятлаярын Мен.
Шонуң үчин йүрегим оны күйсейәр,
оңа, элбетде, рехим эдерин.

Муны Реб айдяндыр.
21Өзүң үчин челгилер гой,
ёл гөркезйән сүтүнлер дик,
ёлуңы, йөрән шаёлуңы говуҗа аныкла.
Ызыңа долан, эй, Ысрайыл бой гызы,
өз шәхерлериңе тарап өврүл!
22Сен хачана ченли икирҗиңленип йөрҗек,
эй, бивепа гыз?
Реб дүнйәде тәзе зат яратды:
аял гораяр эркеги».

23Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Мен олара өңки абаданчылыгыны гайтарып беренимде, олар Яхуда юрдунда ве онуң шәхерлеринде ене-де шу сөзлери айдарлар: „Реб сени ялкасын, эй, догрулык меканы,
эй, мукаддес даг!“

24Дайханлар билен сүрүлерини бакян чопанлар Яхудада ве онуң шәхерлеринде биле яшарлар. 25Аргын җана дынчлык берерин,
әхли меҗалсызлары дойрарын».

26Шол пурсат мен оянып серетдим велин, укым шейле сүйҗи экен.

27Реб шейле айдяндыр: «Ысрайылда ве Яхудада ынсану-хайваны көпелтҗек гүнлерим хөкман гелер. 28Мен олары согруп ташламагың ве йыкмагың, ер билен егсан эдип, ёк этмегиң, үстлеринден бетбагтлык индермегиң чемини нәхили аңтан болсам, гуруп, бина этмеги хем шонча аңтарын. Муны Реб айдяндыр. 29Шол гүнлер адамлар: „Аталар туршы үзүм ийдилер, огулларың диши гамашды“дийип, мундан бейләк бу накылы айтмазлар. 30Йөне хер ким өз языгы үчин өлер, туршы үзүм иен хер адамың өз диши гамашар».

Тәзе әхт вадасы

31Реб шейле диййәр: «Ысрайыл ве яхуда халкы билен Мениң тәзе әхт баглашҗак гүнлерим хөкман гелер. 32Бу әхт Мениң оларың ата-бабаларының эллеринден тутуп, Мүсүрден чыкаран гүнүм баглашан әхтим ялы дәлдир. Мен оларың Хоҗайыны болсам-да, олар шол әхтими боздулар». Муны Реб айдяндыр. 33Реб шуны айдяндыр: «Ине, ол гүнлерден соң, Мениң ысрайыл халкы билен баглашҗак әхтим шудур: Мен канунымы оларың аңына салып, йүреклерине язарын. Мен оларың Худайы боларын, олар-да Мениң халкым болар. 34Мундан бейләк хич ким өз гарындашына я-да дост-ярларына: „Ребби танаң!“дийип өвретмез, себәби оларың улудан-кичә хеммеси Мени танар. Мен оларың этмишлерини багышларын, инди гүнәлерини ятламарын». Муны Реб айдяндыр. 35Гүндизине ышык болсун дийип, Гүни берен, гиҗесине ышык болсун дийип, Айың ве йылдызларың канунларыны дүзен, толкунлар гүввүлдешер ялы, деңзи өҗүкдирен Реб, ады Хөкмүрован Реб шейле диййәр: 36«Эгер бу канунлар Мениң хузурымда ятырылса, онда Ысрайыл несли-де хузурымда миллет болмакдан эбедилик айрылар». Муны Реб айдяндыр. 37Реб шейле диййәр: «Эгер ёкарда гөклери өлчәп болян болса, ашакда ериң бинятларыны барлап болян болса, онда эден әхли ишлери үчин Мен хем бүтин Ысрайыл неслини рет эдерин». Муны Реб айдяндыр. 38Реб шуны айдяндыр: «Хананел диңинден Бурч дервезесине ченли Иерусалим шәхериниң Мен-Реб үчин тәзеден гурулҗак гүнлери хөкман гелер. 39Бу ерден өлчег йүпи Гареп депесине ченли догры узалып гидер ве Гова тарап өврүлер. 40Җесетлер ве күллер ташланан җүлгелериң хеммеси, Кидрон дересине ченли болан әхли ерлер, гүндогардакы Ат дервезесиниң четине ченли Маңа мукаддес болар. Шәхер инди еринден сөкүлмез, инди хич хачан йыкылмаз».