‏ Jeremiah 44

Реббиң Мүсүрдәки Өз халкына ёллан хабары

1Мүсүриң Мигдол, Тахпанхес, Мемфис галаларында ве Патрос велаятында яшаян әхли яхудалар хакда Ермея Реббиң шу сөзи аян болды: 2– 3«Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Сиз Мениң Иерусалим билен тутуш Яхуда шәхерлериниң башындан индерен бетбагтчылыкларымы гөрдүңиз. Сизиң өзүңиз, ол шәхерлилер ве ата-бабаларыңыз танамаян башга худайларыңыза якымлы ыслы түтетги якмага, олара гуллук этмәге гидип, Мениң гахарымы гетирдиңиз. Шол себәпли, ине, бу гүн шәхерлер вейран болды ве илатсыз галды“. 4Мен сизиң яныңыза ызлы-ызына гулларым болан пыгамберлерими иберип: „Бу неҗис иши этмәң, Мен оны йигренйәрин“дийдим. 5Эмма олар диңлемедилер, гулак асмадылар, башга худайлара түтетги якдылар, эрбетликлеринден хич дөнмедилер. 6Мунуң үчин гахар-газабым дөкүлип, Яхуданың шәхерлеринде, Иерусалим көчелеринде ловлады; олар эдил бу гүнкүси ялы вейран ве хараба болуп ятырлар.

7Инди болса Ысрайылың Худайы, Хөкмүрован Бейик Худай шейле диййәр: „Нәме үчин сиз өз башыңыздан бу әгирт улы бетбагтчылыгы индерйәрсиңиз? Өзүңизден соң хич ким галмаз ялы, Яхудадан эркеги, аялы, чага-чуганы ве бәбеги гырып ташлаҗаксыңызмы? 8Нәме үчин орнашмага барян юрдуңыз болан Мүсүрде башга худайлара түтетги якып, өз эден ишлериңиз билен Мениң гахарымы гетирйәрсиңиз? Сиз өз башыңыздан бетбагтлык индерип, дүнйәниң әхли миллетлериниң арасында өзүңизи нәлете ве утанҗа сезевар эдерсиңиз. 9Яхуда юрдунда, Иерусалимиң көчелеринде ата-бабаларыңызың, Яхуда патышаларының, оларың аялларының, өзүңизиң ве аялларыңызың эден пис ишлерини унутдыңызмы? 10Олар бу гүне ченли тоба этмедилер, горкмадылар, сизиң ве ата-бабаларыңызың өңүнде гоян канунларыма ве парзларыма эермедилер“.

11Шонуң үчин Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Мен үстүңизден бетбагтлык индерип, тутуш яхуда халкының соңуна чыкмак карарына гелдим. 12Мүсүре гидип, ол ерде орнашмагы йүрегине дүвен Яхуданың аман галанларыны ёк эдип ташларын, оларың хеммеси Мүсүр юрдунда хеләк боларлар. Олар гылычдан ве ачлыкдан гырларлар, улудан-кичә хеммеси гылычдан ве ачлыкдан өлерлер. Олар нәлете, ховпа, утанҗа ве гаргыша сезевар боларлар. 13Мүсүр юрдунда яшаянлары-да Мен гылыч, ачлык ве мерги билен Иерусалими җезаландырышым ялы җезаландырарын. 14Яшамак үчин Мүсүре гиден яхудалыларың аман галанларының хич бири-де гачып гутулмаз, дири галып, Яхуда юрдуна доланып бармаз. Ол ере доланып бармагы нәче ислеселер-де, ол ерден гачанларың диңе кәбири доланып барар“».

15Онсоң аялларының башга худайлара түтетги якяныны билйән әхли эркеклер, ол ерде дуран әхли аяллар, улы җемагат – Мүсүр юрдундакы Патросда яшаян тутуш халк Ермея шейле җогап бердилер: 16«Биз сениң Реббиң адындан айдян сөзлериңе гулак асмарыс. 17Терсине, биз әхли зады өз эден касамымыза лайык эдерис. Асман меликесине түтетги якарыс ве оңа ичги садакасыны хөдүрләрис. Бизиң өзүмиз, ата-бабаларымыз, патышаларымыз ве ёлбашчыларымыз Яхуда шәхерлеринде, Иерусалим көчелеринде нәме эден болсак, шоны хем эдерис. Шол дөвүрде биз болелин ийип-ичердик, гүлләп өсердик, яманлык гарасыны гөрмездик. 18Эмма биз асман меликесине түтетги якмагы ве оңа ичги садакасыны хөдүрлемеги бес эденимизден соң бар зада мәтәчлик чекйәрис, гылычдан ве ачлыкдан хеләк болярыс». 19Аяллар ене-де: «Хава, биз асман меликесине түтетги якып, ичги садакасыны хөдүр этдик. Эмма биз онуң кешбинде көкелер биширип, оңа ичги садакасыны хөдүр эденимизде әрлеримиз мундан бихабар боландыр өйдйәңизми?»

20Онсоң Ермея халка, эркеклере ве аяллара, ягны өзүне җогап берйән әхли халка шейле дийди: 21«Сизиң өзүңизиң, ата-бабаларыңызың, патышаларыңызың, ёлбашчыларыңызың, юрдуң халкының Яхуда шәхерлеринде ве Иерусалимиң көчелеринде түтетги яканыңызы Реб ядындан чыкардымы? Мундан Онуң хабары ёкмудыр? 22Реб эдйән пис ишлериңизден ве неҗис затларыңыздан яңа мундан артык сакланып билмеди. Мунуң үчин юрдуңыз бу гүнки болшы ялы, илатсыз харабачылыга өврүлди, ховпа ве гаргыша сезевар болды. 23Сиз түтетги якдыңыз, Реббе гаршы гүнә этдиңиз, Реббе гулак асмадыңыз, Онуң канунларыны, парзларыны ве перманларыны берҗай этмедиңиз. Шонуң үчинем, ине, башыңыздан бу гүнки бела-бетерлер инди».

24Ермея әхли халка ве аяллара ене шейле дийди: «Эй, Мүсүр юрдундакы әхли яхудалылар, Реббиң сөзүни диңләң! 25Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Сиз аялларыңыз билен бирликде асман меликесине түтетги якмак ве оңа ичги садакасыны хөдүрлемек үчин берен вадамызы берҗай эдерис дийип, агзыңыз билен айтдыңыз ве элиңиз билен этдиңиз. Боляр, ханы берен сөзүңизи ерине етириң-дә, вадаңызы берҗай эдиң-дә!“. 26Йөне, эй, Мүсүр юрдунда яшаян әхли яхудалылар, Реббиң сөзүни диңләң: „Мен Өз барлыгымдан ант ичдим, мундан бейләк тутуш Мүсүр юрдунда яхудалылар Мениң адымы агзамаз. Муны Реб айдяндыр. Оларың хич бири дири Хөкмүрован Ребден ант ичйәрин диймез. 27Мен олары ягшылык үчин дәл-де, яманлык үчин аңтаярын. Мүсүр юрдундакы яхудалыларың хеммеси долы гырлып ёк болянча, гылычдан ве ачлыкдан хеләк боларлар. 28Гылычдан гачып гутулан диңе аз санлы адамлар Мүсүр юрдундан Яхуда юрдуна гайдып гелерлер. Мүсүре орнашмага гелен яхуда халкындан аман галанлар шонда Мениң сөзүмиң я-да оларың сөзүниң амала ашяндыгыны билерлер. 29Сизи бу ерде җезаландырмагым, өзүңиз үчин бир аламат болар, муны Реб айдяндыр. Шонда Мениң сизиң гаршыңыза айдан сөзлеримиң амала ашҗакдыгыны билерсиңиз“. 30Реб шейле диййәр: „Яхуда патышасы Сидкияны җанының кастына чыкан душманы Бабыл патышасы Небукаднесарың элине бершим ялы, Мүсүр патышасы фараон Хопраны-да җанының кастына чыкан душманларының элине берерин“».