‏ Jeremiah 48

Мовап хакындакы пыгамберлик

1Мовап хакында Ысрайыл Худайы Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Небоның халына вай!
Чүнки ол хараба дөнди.
Кирятайым рысва болуп, басылып алынды;
гала масгара болуп, вейран эдилди.
2Инди Моваба өвги айдылмаз;
Хешбонда оңа гаршы дилдүвшүк гурдулар ▼

▼Еврейче Хешбон ве дилдүвшүк гурдулар диен сөзлериң айдылышы меңзешдир.

:
„Гелиң, миллет болмаз ялы, оны ёк эделиң“дийдилер.
Эй, Мадмен, сениң сесиң гапылар ▼

▼Еврейче Мадмен ве сесиң гапылар диен сөзлериң айдылышы меңзешдир.

,
гылыч сени ковалар.
3Хоронайымдан дады-перят эшидилйәр:
„Харабачылык, улы вейранчылык!“
4Мовап дерби-дагын болды,
балаларының перяды эшидилди.
5Аглай-аглай Лухыт ёлундан чыкярлар,
олар Хоронайым эңңидинде
вейранчылык перядыны эшидйәрлер.
6Гачың! Җаныңызы халас эдиң,
чөлдәки йылгын кимин болуң.
7Эй, Мовап, өз эден ишлериң үчин,
хазынаңа бил багланың үчин тутуларсың.
Руханылары хем эмелдарлары билен
Кемош ▼

▼Кемош – мовапларың худайы.

сүргүн эдилер.
8Реббиң айдышы ялы,
әхли шәхере хеләклейҗи дөкүлер,
бир шәхер-де гутулмаз,
җүлге ёк болар, дүзлүк бербат болар.
9Мовап топрагына дуз дөкүң,
ол хөкман вейран эдилер;
онуң шәхерлери-де юмрулып,
ол ерде хич ким яшамаз.
10Нәлет болсун Реббиң ишине ялталык эдйәне,
Онуң гылыҗыны ган дөкмекден саклаяна!
11Мовап яшлыгындан рахат яшады,
ол хич хачан сүргүн эдилмеди.
Чайкалмадык ал-элван шерап дей
ол гапдан-габа бошадылмады.
Шейдип, тагамы өзүнде галды,
өзүниң хошбой ысыны йитирмеди.

12Эмма оны гапдан-габа бошатҗак адамлары иберҗек гүнлерим гелер. Муны Реб айдяндыр. Оны дөкерлер, онуң гапларыны бошадарлар, күйзелерини бөлек-бөлек эдерлер. 13Ысрайыл халкы бил баглан Бейтелинден нәхили утанан болса, Мовап-да өз худайы Кемошдан утанар. 14Сиз нәдип: „Биз эдермен хем гүйчли уршуҗыдырыс“дийип билйәрсиңиз? 15Мовап вейран эдилер,
шәхерлери басылып алнар.
Сайлама йигитлери өлдүрилмек үчин иберилди.

Муны ады Хөкмүрован Реб болан Патыша айдяр.
16Мовабың хеләкчилиги голайлап гелйәр,
онуң мушакгаты гыссанып гелйәр.
17Эй, онуң төверегинде яшаянлар,
онуң адыны танаянлар, оңа яс тутуп:
„Вах, гудратлы хаса, шөхратлы таяк
нәдип дөвүләйди!“дийиң.
18Эй, Дибон галасында яшаян халк,
шан-шөхратдан дүш-де, гурак ерде отур,
чүнки Мовабы вейран эдиҗи
сениң үстүңе чозуп,
галаларыңы вейран эдер.
19Эй, Арогерде месген тутан,
ёлуң якасында дур-да, серет.
Гачан эркекден ве гутулан аялдан:
„Нәме болды?“дийип сора.
20Мовап масгара болды,
ол дерби-дагын эдилди.
Перят эт ве агла!
Мовабың вейран боландыгыны
Арнонда ыглан эт.

21Текизликдәки шәхерлере – Холона, Яхса, Мейпагада; 22Дибона, Небо, Бейтдиблатайыма; 23Кирятайыма, Бейтгамула, Бейтмегона; 24Кериёта, Босра ве Мовабың узакдакы ве голайдакы әхли галаларына хөкүм гелди. 25Мовабың гүйч-кувваты гачды, гудраты кесилди. Муны Реб айдяндыр. 26Оны серхош эдиң, себәби ол Реббе текепбирлик этди. Мовап өз гусугында тогаланар, ол иле масгара болар. 27Сиз ысрайыл халкының үстүнден гүлмедиңизми? Эйсем, ол огрулар билен биле тутулдымы? Нәме ол хакда гүррүң эдениңизде, башыңызы яйкаярсыңыз? 28Эй, Мовабың илаты,
шәхерлери ташлап, гаяда яшаң.
Хөвүртгесини керт гаялаң үстүнде
ясан гөгерчин кимин болуң.
29Биз Мовабың текепбирлиги,
онуң ченсиз гедемлиги,
бадыховалыгы, буйсанҗаңлыгы,
калбының улумсылыгы барада эшитдик.
30Мен онуң бихаядыгыны билйәрин.
Онуң өвүнмелери бош, ишлери пучдур.

Муны Реб айдяндыр.
31Шол себәпли Мовап үчин ахы-нала чекерин,
бүтин Моваба дады-перят эдерин,
Кирхарасет халкы үчин яс тутарын.
32Эй, Сибманың үзүм агаҗы!
Саңа Ясере аглан агымдан-да көп агларын.
Сениң шахаларың деңзе,
Язер деңзине етди.
Хеләклейҗи томус мивелериңи,
үзүм хасылыңы вейран этди.
33Мовабың бол мивели багларындан,
экин мейданларындан
шатлык ве бегенч зым-зыят болды.
Үзүм сокусындан акян шерабы кесдим.
Хич ким шовхун билен үзүм депелемез;
шовхун бар, йөне шатлык шовхуны дәл.

34Олар сеслерини Хешбондан Элгала ве Яхаса ченли, Согардан Хоронайыма ве Эглат Шелишия ченли эшитдирдилер; Нимрим сувлары-да гурады. 35Мен Мовапда сеждегәхлерде гурбанлык хөдүр эдени ве өз худайларына түтетги яканы ёк эдерин. Муны Реб айдяндыр. 36Бу себәпден йүрегим Мовап үчин гаргы түйдүк кимин ахы-нала чекйәр. Кирхарасет халкының газанан байлыклары даргады, шонуң үчин хем йүрегим түйдүк кимин иңлейәр. 37Хер кимиң сач-сакгалы сырылды; әхли эллер яраланан ве әхли биллере җул оралан. 38Мовабың әхли үчеклеринден ве мейданчаларындан диңе агы сеси гелйәр. Чүнки Мен Мовабы халанмаян гап кимин дөвдүм. Муны Реб айдяндыр. 39Вах, ол нәхили вейран болды! Адамлар перят эдйәрлер. Вах, Мовап утанчдан ызына өврүлйәр! Мовап төверегиндәкилериң барысы үчин гүлки ве ховп болды. 40Реб шейле диййәр:
„Середиң! Душман бүргүт кимин учуп,
ганатларыны Моваба тарап яйяр.
41Шәхерлер эле салнар, галалар басылып алнар.
Шол гүн Мовабың уршуҗыларының йүреги
догранда санҗы тутян аялың йүреги кимин болар.
42Мовап Реббе гаршы
баш галдырандыгы үчин,
халк болмакдан махрум болар.
43Эй, Мовабың илаты,
сениң өңүңде ховп,
горп ве дузак дур!

Муны Реб айдяндыр.
44Ховпдан гачан горпа йыкылар,
горпдан чыкан дузага дүшер,
чүнки Мениң Мовап халкыны
җезаландырҗак гүнлерим гелйәр.

Муны Реб айдяндыр.
45Гачанлар Хешбон көлегесинде меҗалсыз дурдулар.
Чүнки Хешбондан от, Сихон галасының ортасындан ялын чыкып,
моваплыларың маңлайыны,
питнечилериң сүйр депесини якып яндырар.
46Дат гүнүңе, эй, Мовап!
Кемош халкы ёк эдилди,
огулларың сүргүн эдилди,
гызларың есир алынды.
47Эмма ахыркы гүнлерде Мен Мовабың
өңки абаданчылыгыны гайтарып берерин“.

Муны Реб айдяндыр.
Ине, Мовабың җезасы шу ерде гутаряр».