‏ Jeremiah 49

Аммонлар хакындакы пыгамберлик

1Реб аммонлар барада шейле диййәр: «Ысрайылың огуллары ёкмы?
Онуң мирасдары ёкмы?
Онда нәме үчин Милком Гады эеләп,
халкы онуң шәхерлеринде яшаяр?»
2Реб шейле диййәр:
«Аммонларың Раба шәхерине
уруш награларыны эшитдирҗек гүнлерим гелер.
Раба бир харабачылык үйшмеги болар,
обалары ода якылар.
Онсоң Ысрайыл өзүни эеләнлери эеләр.

Муны Реб айдяндыр.
3Ахы-нала чек, эй, Хешбон!
Чүнки Ай галасы вейран болды!
Эй, Рабаның обалары, перят эдиң,
җул гушанып, яс тутуң,
экин мейданларыңызда икияна ылгаң.
Чүнки руханыларыдыр ёлбашчылары билен
бирликде Милком сүргүн эдилер.
4Эй, бивепа гыз, нечүн гүйҗүңе буйсаняң?
Сениң гүйҗүң гачар.
Сен хазыналарыңа буйсанып:
„Мениң үстүме ким чозар?“дийдиң.

5Ине, даш-төверегиңдәкилериң барындан үстүңе ховп индерерин. Муны Гудратыгүйчли-Хөкмүрован Реб айдяндыр. Сиз даргадыларсыңыз, хер адам чем гелен ере гачар; гачанлары хич ким йыгнамаз. 6Эмма мундан соңра Мен аммонларың өңки абаданчылыгыны гайтарып берерин. Муны Реб айдяндыр».

Эдом хакындакы пыгамберлик

7Эдом хакда Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Тейман шәхеринде инди пайхас ёкмы?
Даналарда маслахат галмадымы?
Оларың акылдарлыгы күтелдими?
8Эй, Деданың илаты, гачың,
ызыңыза өврүлиң, букуларда гизлениң!
Мен Ысавы җезаландыран вагтымда,
онуң башындан бетбагтлык индерерин.
9Эгер үзүмчилер багыңа гирсе,
бирки салкым үзүм галдырмазлармы?
Гиҗе өйүңе огрулар гирсе,
өзлерине герегини огурламазлармы?
10Эмма Ысавы чув ялаңач эдип,
Мен эшигини сыпырарын,
онуң гизлин ерини әшгәр эдерин,
ол өзүни гизләп билмез.
Онуң тохум-тиҗи, доган-гарындашлары,
гоңшулары хеләк болар, өзи-де ёк болар.
11Етимлериңи ташла, олары дири сакларын.
Дул хатынларың хем Маңа бил багласын».

12Реб шейле диййәр:
«Җеза кәсесинден ичмәге лайык
болмадыклар иченлеринден соң,
хей-де, сен ичмән, җезасыз галармың?
Ёк, җезасыз галмарсың,
җеза кәсесинден хөкман ичерсиң.
13Чүнки Өз барлыгымдан ант ичйәрин,
Босра ховпа, масгарачылыга,
харабачылыга, нәлете сезевар болар».

Муны Реб айдяндыр.
14Мен Ребден бир хабар эшитдим,
миллетлер арасына чапар ёлланды:
«Эдома чозмак үчин топланың,
сөвеше аяга галың».
15«Мен сени миллетлер арасында кичелдерин,
ынсанлар арасында йигренҗе дучар эдерин.
16Дүшен ховпуң ве текепбир йүрегиң
сени алдава салды.
Эй, гаяның җайрыгында яшаян,
белент депелериң чүр башыны эелән!
Сен хөвүртгәңи бүргүт кимин
белент учутларда гурсаң-да,
Мен сени ол ерден ашак дүшүрерин.

Муны Реб айдяндыр.

17Эдом ховпа өврүлер, ол ерден гечйән хер кес аңк-таңк болуп, онуң бетбагтлыкларына сыкылык чалар. 18Эдил Содомың, Гомораның ве оларың гоңшуларының ер билен егсан болшы ялы, ол ерде еке адам галмаз, хич ынсан яшамаз. Муны Реб айдяндыр. 19Мен арслан кимин Иордан җеңңелинден
яп-яшыл өри мейдана чыкарын.
Эдомлары дуйдансыз ол мейдандан чыкарарын.
Өз сайланымы үстлеринден баштутан белләрин.
Чүнки Маңа меңзеш ким бар?
Менден хасабат сораҗак ким?
Гаршыма чыкҗак чопан ким?
20Мунуң үчин Реббиң Эдом хакдакы карарыны,
Тейман илатына ниетлән максадыны эшидиң:
Хакыкатдан хем сүрүлериниң иң кичиси-де даргадылар,
сүрүлери оларың кысматындан яңа довла дүшерлер.
21Йыкылянлаң гүрпүлдисинден яңа ер йүзи сарсар,
гыкылыкларының сеси Гызыл деңзе ▼

▼Гызыл деңиз – еврейче Гамыш деңзи.

ченли эшидилер.
22Ине, душман бүргүт кимин ёкары учар,
ганатларыны Босраның үстүне яяр.
Шол гүн Эдом уршуҗыларының йүреги
догранда санҗы тутян аялың йүреги кимин болар».

Дамаск хакындакы пыгамберлик

23Дамаск хакында пыгамберлик: «Хамат ве Арпат утанды,
эрбет хабары эшидип, горкудан титрешди,
толкун атян деңиз кимин
икияна алакҗап ырандылар.
24Дамаск меҗалсыз галды,
гачҗак болуп өврүленде,
оны горкы гаплады.
Чага догурян аял кимин
оны санҗы ве агыры тутды.
25„Вах, нечүн шатлыгымың меканы болан
бу шөхратлы шәхер абат галмады?!“
26Мунуң үчин яш йигитлери мейданчаларда хеләк болар,
онуң әхли уршуҗылары ол гүн дымдырылар.

Муны Хөкмүрован Реб айдяндыр.
27Дамаск диварыны ода якарын,
от Бенхададың галаларыны якып ёк эдер».

Кедар ве Хасор хакындакы пыгамберлик

28Бабыл патышасы Небукаднесарың басып алан Кедар ве Хасор патышалыклары хакында Реб шейле диййәр: «Туруң, Кедара хүҗүм эдиң,
гүндогар халкыны ёк эдиң.
29Оларың чадырлары, сүрүлери эллеринден алнар,
перделери, гап-гачлары ве дүелери таланар;
халк: „Әхли тарапдан ховп абаняр!“дийип гыгырар».
30«Эй, Хасорың илаты!
Гачың, узаклара гидиң, букуларда гизлениң!

Муны Реб айдяндыр.
Чүнки Бабыл патышасы Небукаднесар
сизиң гаршыңыза карар кабул этди,
сизиң гаршыңыза дилдүвшүк гурады.
31Туруң, асуда ве ховпсуз яшаян
халкың үстүне хүҗүм эдиң.

Муны Реб айдяндыр.
Оларың не дервезелери, не-де килтлери бар,
олар еке яшаярлар.
32Оларың дүелери таланып,
көп маллары олҗа алнар.
Сач-сакгалларыны гыркан бу адамлары
Мен чар тарапың ели билен даргадарын,
хер яндан башларына бетбагтлык индерерин.

Муны Реб айдяндыр.
33Хасор шагалларың сүренине
ве эбеди харабачылыга өврүлер.
Ол ерде-де еке адам галмаз,
хич бир ынсан яшамаз».

Эйлам хакындакы пыгамберлик

34Яхуда патышасы Сидкияның шалыгының башларында Эйлам хакында Ермея пыгамбере Реббиң шу сөзи аян болды: 35«Хөкмүрован Реб шейле диййәр: „Мен Эйламың кувватының гөзбашы болан яйы дөверин. 36Асманың дөрт уҗундан дөрт ели Эйламың башындан индерип, олары бу еллериң чар тарапына даргадарын. Эйламың сүргүн эдиленлериниң аяк басмадык юрды галмаз. 37Мен Эйламы душманларының, җанының кастына чыканларың өңүнде горка саларын. Ловлаян газабым билен башларындан бетбагтлык индерерин. Муны Реб айдяндыр. Олары бүтинлей ёк эдйәнчәм, ызларындан гылыч саларын. 38Мен тагтымы Эйламда бина эдип, онуң патышаларыны ве ёлбашчыларыны ол ерден ёк эдерин. Муны Реб айдяндыр. 39Йөне ахыркы гүнлерде Эйламың өңки абаданчылыгыны гайтарып берерин. Муны Реб айдяндыр“».