‏ Job 10

Эйюп сөзүни довам эдйәр

1«Дурмушымы йигренйәрин,
эркинлик билен арз эдерин,
аҗы хасратдан гепләрин.
2Худая диерин: „Маңа хөкүм этме,
мени нәмеде гүнәкәрлейәниңи айт“.
3Мени эзмек, Өз элиң ишини рет этмек,
пислериң дилдүвшүгини голдамак
Саңа говумы?
4Эйсем Сениң гөзлериң ынсан гөзлерими?
Ынсаның гөрши дек гөрйәңми?
5Гүнлериң ынсаның гүнлери ялы дәлдир,
ынсаның йыллары ялы дәлдир йылларың,
6Шонда-да этмиш агтарярсың,
гүнә гөзлейәрсиң менден.
7Языксыздыгымы,
элиңден хич кимиң халас этмеҗекдигини билйәң.
8Эллериң маңа бичим берди, мени яратды,
инди болса мени хеләк этмекчи боляң.
9Ядыңа сал! Сен мени топракдан яратдың,
инди ене-де топрага өвүрҗекми мени?
10Мени сүйт кимин дөкмәнмидиң?
Пейнир кимин гаталтманмыдың?
11Мени сүңклер ве сиңирлер билен бирлешдирдиң,
эт хем дери билен өртдүң.
12Маңа яшайыш бердиң, мерхемет этдиң,
аладаң җанымы горап саклады.

13Эмма булары йүрегиңде гизледиң,
хыялыңда шейле затларың бардыгыны билйәрин.
14Гүнә этсем, гөз астыңда саклаярсың,
этмишими җезасыз гоймаярсың.
15Гүнәли болсам, дат гүнүме!
Бигүнә болсам-да, башымы ерден галдырып билемок,
чүнки уяда галан мен, агырдыр дердим.
16Шир кимин топуляң галдырсам башым,
гудратларыңы маңа гаршы уланярсың.
17Тәзеден маңа хүҗүм эдйәрсиң,
маңа болан гахар-газабың мөвч аляр,
гаршыма гошун үстүне гошун гетирйәң.

18Нәме үчин мени ягты яланча индердиң?
Вах, хич ким гөрмәнкә өлен болсадым.
19Кәшгә дүнйә асла инмедик болсадым,
эҗемиң гөвресинден гөни габра ташланардым.
20Гүнлерим гысгадыр,
мени өз гүнүме гой!
21– 22Гараңкы, түм гараңкы дүнйә,
зулматдан, түмлүкден долы дүнйә.
Ягтылыгы гараңкылык ялы болан дияра гитмезимден өң,
гой, бираз ынҗалык тапайын өзүме».