‏ Job 23

Эйюбың шикаяты

1Эйюп шейле дийди: 2«Бу гүн ач-ачан арз-шикаят эдйән,
Худайың эли ахы-зарыма гарамаздан агыр.
3Вах, Худайы ниреден тапмалыдыгыны бир билседим,
Онуң месгенине барардым.
4Арзымы Онуң хузурында беян эдердим,
даваларымы җикме-җик аян эдердим.
5Онуң маңа берҗек җогабыны билердим,
айтҗак задына дүшүнердим.
6Ол бейик гүйҗи билен гаршыма чыкармыды?
Ёк, Ол маңа гулак асарды.
7Догручыл адам хузурында Онуң билен давалашып билер,
мен Хөкүмдарымың янында хакыкат газанардым.

8Гүндогара гитсем, Худай ол ерде ёк,
гүнбатара гитсем, Оны тапып билмейәрин.
9Демиргазыкда ишлейәр, Оны гөзүм сайгарып биленок,
гүнорта өврүлйәр, Оны гөрүп билмейәрин.
10Эмма Ол мениң йөрейән ёлумы билйәр,
мени сынага саланда, алтын дей пәк чыкарын.
11Худайы әдимме-әдим ызладым,
Худайың ёлуны тутуп, ондан чыкмадым.
12Берен табшырыкларындан дөнмедим,
сөзлерини калбымда арзылап сакладым.

13Худай карар чыкаряр, ким Оңа гаршы чыкып билер?
Ол ислән задыны эдйәр.
14Йүрегине дүвенлерини эдер Ол,
оларың ене, гөр, нәчеси Онда бардыр.
15Шонуң үчин Онуң билен йүзбе-йүз болмакдан эйменйән,
пикир эденимде, Ондан горкярын.
16Худай мениң йүрегими эҗизлетди,
Гудратыгүйчли мени эймендирди.
17Гараңкылык мени ёк этседи,
йүзүми зулмат өртседи».