‏ Job 30

Эйюп өз дерди барада айдяр

1«Эмма инди яшкичилер,
үстүмден гүлйәрлер,
аталарыны сүрими гораян
итлериң янында гоймага-да лайык гөрмездим.
2Олардан маңа не пейда бар?
Билеклеринде кувват ёк.
3Олар мәтәчликден, ачлыкдан яңа
гиҗе чөлде, харабалыкда ер гемирйәрлер.
4Чөлдәки аҗы отлары йыгярлар,
иймитлери сүбселигиң көкүдир.
5Олар халк арасындан ковулярлар,
халк огрулар ялы оларың үстүне гыгырышяр.
6Җүлгедәки говакларда, ердәки чукурларда,
гаяларың арасында месген тутярлар.
7Чалылар арасында увлашып,
тикенеклер астында бири-бирлерине дыкнышярлар.
8Акмак, атсыз-сорсуз ынсан огуллары
гамчыланып, юртдан чыкарылды.

9Инди оларың огуллары мени нагма билен яңсылаярлар,
мен олар үчин гүлки болуп галдым.
10Мени йигренйәрлер, менден гача дурярлар,
йүзүме түйкүрмеги-де хич затча гөрмейәрлер.
11Яйымың киршини кесип, Худайың маңа эҗир чекдирендиги үчин,
олар гөзүмиң алнында исләнини эдйәрлер.
12Әҗит-мәҗитлер сагымдан хүҗүм эдип,
аякларымы бүдредйәрлер,
басып алмак үчин, ёллары тайярлаярлар.
13Ёлумы бекләп,
мени ёк этмәге чалышярлар,
олары тогтадян ёк.
14Дивар гәдиклеринден гечип,
харабалыгың арасындан үстүме топулярлар.
15Үстүме ховп абаняр,
шан-шөхратым еле совруляр,
хошвагтлыгым булут кимин гечип гитди.

16Инди җаным такатдан дүшди,
мени мушакгатлы гүнлер гуршап алды.
17Гиҗесине сүңңүм сызлаяр,
җанымы гемирйән агырылар дынувсыздыр.
18Худай газап билен якамдан тутяр,
эзенегимден япышяр.
19Худай мени лая батырды,
тоза, күле дөндүм мен.
20Саңа ялбарян, маңа җогап бермейәң,
аяга галян, Сен гөзүңи диңе маңа дикйәң.
21Маңа рехимсизлик этдиң,
гүйч-гудратың билен мени эзйәң.
22Мени галдырып, еле коваладяң,
гай ичинде дерби-дагын эдйәң.
23Билйән мен, башымдан өлүм индерҗегиңи,
әхли дирилер үчин тайынлан ериңе әкитҗекдигиңи.
24Медет диләп перят эдйәне,
бетбагта гаршы эл галдырмак болмаз ахырын!
25Гара гүнлиниң халына агламадыммы?
Ёксуллар үчин йүрегим гыйым-гыйым болмадымы?
26Эмма ягшылыга умыт багламда, яманлык гелди,
ягтылыга гарашанымда, зулмат гелди.
27Ичим от алып, ынҗалык тапмаяр,
мушакгатлы гүнлер башыма дүшйәр.
28Гүнешсиз хамым гараляр,
җемагат арасында дуруп, перят эдйәрин.
29Шагаллара гардаш,
дүегушлара ёлдаш болдум.
30Хамым гаралып союляр,
сүеклерим гыздырмадан яняр.
31Лирамың овазы яса,
түйдүгимиң овазы агы сесине дөнйәр».