‏ Job 31

Эйюп өз айыпсызлыгыны тассыклаяр

1«Бой гыза гыя гөз билен
бакмаҗагыма ант ичдим.
2Чүнки ёкардакы Худайдан пайым недир,
гөкдәки Гудратыгүйчлүден мирасым недир дийип пикир этдим.
3Эрбетлериң башындан бетбагтчылык,
пислик эдйәнлериң башындан бела инмейәрми?
4Ол йөрейән ёлларымы гөрүп,
хер әдимими ызарлаяр.
5Мен ялан сөзләп,
хилегәрлиге йүз уран болсам,
6Худай адыл хөкүм этсин,
мениң пәкдигими билсин.
7Аягым ёлдан чыкан болса,
йүрегим гөзүме эерен болса,
эллериме гара ёкдуран болсам,
8гой, экеними башгалар ийсин,
экиним көки билен согрулсын.

9Йүрегими бир аяла алдыран болсам,
гоңшымың гапысында букуда ятан болсам,
10гой, аялым башганың бугдайыны үвесин,
гой, оңа башга эркеклер янашсын.
11Чүнки бу азгынлыкдыр,
хөкүм эдилмели җенаятдыр.
12Бу хеләкчилик ерине ченли якян от,
бар экиними көки билен якар ол.

13Гулум я-да гырнагым маңа арз-шикаят эденде,
мен олара адалатсызлык эден болсам,
14Худай аяга галанда, мен нәме эдерин?
Ол хасап соранда, Оңа нәме җогап берерин?
15Энемиң гөвресинде мени ярадан, олары-да яратмадымы нәме?
Гөвреде бизе шекил берен бир Худай дәлми нәме?

16Гарыплары исләнинден махрум эден болсам,
дул хатыны умытдан дүшүрен болсам,
17я-да нанымы еке ийип,
етимлер билен пайлашмадык болсам,
18(яшлыгымдан бәри етимлере аталык эдип гелдим,
догланым бәри дул хатынлара ёл гөркезип гелдим)
19эшиксиз хеләк боланы,
япынҗасы болмадык мәтәҗи гөрүп,
20олары гоюнларымың йүңи билен йылатмадык болсам,
олар хем бүтин йүреги билен мени алкышламадык болсалар,
21көмекчилеримиң тарапымы чалҗагына гөзүм етип,
етиме эл галдыран болсам,
22гой, омзум язсын,
голум омзумдан омрулсын.
23Чүнки Худайдан гелҗек бетбагтчылыкдан горкдум,
бейиклигинден яңа Онуң хузурында дуруп билмездим.

24Алтына бил баглан болсам,
сап алтына ынам эден болсам,
25уммасыз байлыгыма буйсанып,
элимиң газанҗына гуванан болсам,
26парлаян Гүне гарап,
асмандакы аҗайып Ая бакып,
27көңлүмиң мейлини аздырып,
Ая, гүне сежде хөкмүнде йүзүме сылан болсам,
28бу хем хөкүме лайык этмиш боларды,
гөкдәки Худайы инкәр этдигим боларды.

29Душманларымың хеләкчилигине бегенип,
башларындан бела иненде, хешелле какан дәлдирин.
30(Гаргыш билен оларың өлүмини диләп,
дилим билен гүнә этмедим.)
31Чадырымдакылар: „Эйюбың берен этинден
гарныны доюрмаян бармы?“диен болсалар,
32(мысапыр көчеде ятан дәлдир,
чүнки гапым мыдама ёлагчылар үчин ачыкды)
33– 34мәхелледен җуда горкуп,
оларың йигренҗинден хедер эдип,
дымып, даша чыкман,
йүрекде этмишлерими гизләп,
бейлекилер ялы языкларымы яшыран дәлдирин.

35Вах, маңа бир гулак асян болсады!
Вах, Гудратыгүйчли Худай, Сен бир маңа җогап берседиң!
Шонда айдан затларымың хакдыгыны субут эдип, гол чекердим!
Вах, Айыплайҗым хөкүмлери язып, элиме берседи!
36Шүбхесиз оны гершимде гөтерип,
башыма тәч эдердим.
37Хер әтлән әдимимиң хасабатыны берердим Оңа,
шазада кимин Онуң хузурына барардым.

38Ерим маңа гаршы перят эден болса,
онуң кешлери биле аглашян болса,
39төлегсиз ериң хасылындан иен болсам,
ер эелериниң җанына каст эден болсам,
40гой, ол ерде бугдай ерине тикен,
арпа ерине хашал отлар битсин!»

Эйюбың сөзлери тамам болды.