‏ Job 4

Элипаз җогап берйәр

1Тейманлы Элипаз сөзе башлап, шейле дийди: 2«Сениң билен сөзлешмәге сынанышсак, саңа агыр дегмезми?
Геплемекден сакланып билйән бармы нәме?
3Ине, сен көплере тәлим бердиң,
эҗизлере медет бердиң.
4Сөзлериң бүдрейәнлере голдав болды,
икирҗиңленйәнлери беркитдиң.
5Эмма инди өз башыңа геленде, рухдан дүшйәң,
бела учраңда, өзүңи йитирйәң.
6Ынамың Худайдан горкмакда,
умыдың пәк дурмушда дәлми?

7Ядыңа сал, хей, бигүнәниң ёгаланы бармы?
Догручылларың хеләк боланы бармы?
8Гөршүме гөрә пислик сүрүмини гечирип,
хасраты экйәнлер,
шоны-да оряндырлар.
9Олар Худайың деми билен хеләк болярлар,
Онуң газабы билен ёк болярлар.
10Арсланың аррылдысы, газаплы шириң сеси кесилйәр,
чага арсланларың дишлери сындырыляр.
11Гүйчли арслан авсызлыкдан хеләк боляр,
эне арсланың чагалары пытрадыляр.

12Маңа гизлинликде бир сөз гелди,
гулагыма бир пышырды илди.
13Гиҗеки гөрнүшлерден дөрән пикирлер ичинде,
ынсанлары агыр укы басян махалында,
14мени горкы, титреме гаплады,
бүтин беденим сарсды.
15Бир рух йүзүми сырып гечип гитди,
эндамымың түйлери сых-сых болды.
16Ол үмсүм дурды,
йөне онуң кешбини сайгарып билмедим.
Гөзүмиң алнында бир сырат дурды,
үмсүмликди, соң бир сес эшитдим:
17„Хей-де ынсан Худайдан догры болуп билерми?
Ынсан өз Ярадыҗысындан пәк болуп билерми?
18Ол хатда Өз гулларына ынам этмейәр,
Өз перишделеринден ялңышлык тапяр.
19Онсоң Ол топракдан ярадылан ынсана ненең ынам этсин!
Оларың эсасы тоздандыр,
олар гүеден тиз гырыляндырлар.
20Эртир билен агшам аралыгында йитирим болярлар,
хич кимиң гөзүне илмән эбеди ёк болярлар.
21Оларың өмүр танаплары кесилип,
дүнйәден пайхассыз өтүп гидйәрлер“».