‏ Job 9

Эйюп Билдада җогап берйәр

1Эйюп шейле җогап берди: 2«Догрусы, мунуң шейледигини мен билйән,
йөне Худайың өңүнде ынсан ненең догры болуп билер?
3Худай билен җеделлешмек ислән,
Онуң мүңден бир совалына-да җогап берип билмез.
4Худай пайхаслыдыр, гудратлыдыр,
Онуң гаршысына гидип, Ондан үстүн чыкан бармыдыр?
5Ол даглары еринден сүйшүрйәр, йөне муны билмейәрлер,
газабына даглары терс дүңдерйәр.
6Ол ери сарсдырып,
Онуң сүтүнлерини титредйәр.
7Ол Гүне буйрук берйәр – Гүн догмаяр,
йылдызлары мөхүрләп, гадаган эдйәр.
8Онуң еке Өзи гөги яратды,
Ол деңиз толкунларының үстүнде гезйәр.
9Улы Едигени, Орионы,
Үлкери ве гүнорта йылдызларыны ярадан Олдур.
10Акыла сыгмаҗак бейик ишлери,
сансыз тәсин ишлери эдйән-де Олдур.
11Ине, Худай гапдалымдан гечйәр, эмма Оны гөрмейәрин,
гечип гидйәр, йөне Оңа гөзүм дүшмейәр.
12Ол тутуп әкидйәр – Оны саклап билҗек бармы?
„Эдйәниң нәме?“дийип билҗек бармы Оңа?
13Худай газабындан дөнмез,
Рахабың ▼

▼Рахап – гадымы роваятларда душ гелйән әпет деңиз җандары. Сөзлүге серет.

көмекчилери Онуң аяк астына дүшйәр.

14Онсоң мен Оңа нәдип җогап берип билейин,
җеделлешмәге сөзлери ниреден тапайын?
15Бигүнә болсам-да, Оңа җогап берип билмерин,
Хөкүмдарыма рехим эт дийип ялбарарын.
16Чагыранымда, маңа җогап беренем болса,
Онуң мени диңлеҗекдигине ынам этмейән.
17Ол башыма харасат индерйәр,
нәхак ере яраларымы артдыряр Ол.
18Маңа дем алмага салым бермейәр,
Ол калбымы хасратдан долдуряр.
19Гүйч сыналса, элбетде, Ол гүйчли чыкар!
Сораг адалатлылык хакда болса, ким Худая хөкүм эдип билер?
20Бигүнә болсам-да, өз дилим маңа хөкүм эдер,
акйүрекли болсам-да, ол мени нәхак чыкарар.
21Мен акйүрекли, йөне пархы ёк маңа,
мен өз дурмушымы йигренйәрин.
22Барыбир, шонуң үчинем
„Ол айыпсызы-да, айыплыны-да ёк эдйәр“диййән.
23Бетбагтчылык дуйдансыз өлүм гетиренде,
Ол бигүнәлериң башындан инен бела гүлйәр.
24Дүнйә эрбетлериң элине берлендир,
дүнйә казыларының гөзлерини баглаян Олдур.
Эгер Ол болмаса, онда ким?

25Гүнлерим чапардан чаласындыр,
ягшылык гөрмезден чалт гечип баряр.
26Гамышдан эдилен гайык дей,
авуна окдурылян бүргүт дей
гайып баряр.
27„Арзымы унудайын,
йүзүми ягтылдып, шат болайын“дийсем,
28әхли мушакгатлыкларымдан эйменйән,
чүнки Сениң мени бигүнә саймаҗагыңы билйән.
29Барыбир хөкүм эдилерин,
нәме үчин йөне ере җан эдйән?
30Гар сувуна ювнуп,
эллерими ашгар билен тәмизлесем-де,
31Сен мени лай чукура ташларсың,
хатда өз эшиклериме йигренҗи гөрнерин.
32Чүнки Оңа җогап берерим ялы,
каза биле гидеримиз ялы,
Ол ынсан дәл ахырын!
33Вах, икимизи-де диңләп,
элини үстүмизе гояр ялы,
арамызда бир арачы болсады!
34Хасасыны депәмден айырсады Худай,
үстүмден ховп абандырмасады!
35Шонда мен горкман гепләрдим,
бу халда велин, хич зат эдип билмейәрин».