‏ Judges 5

Дебораның айдымы

1Шол гүн еңиш мынасыбетли Дебора билен Абыногамың оглы Барак шейле айдым айтдылар:

2«Ысрайыл ёлбашчылары аяга галанда,
халк олара мейлетин боюн боланда,
Реббе алкыш айдың!

3Эй, патышалар, эшидиң!
Эй, серкерделер, диңләң!
Мен Реббе нагма айтҗак,
Ысрайыл Худайы Реббе
бир овадан саз чалҗак.

4Я Реб, Сен Сегирден чыкаңда,
Эдомдан нызамлы аяк гошаңда,
ер сарсып титреди,
асмандан чагба ягды,
булутлардан сил акды.
5Синай дагында Реббиң өңүнде,
Ысрайыл Худайы Реббиң өңүнде
даглар сарсып лерзана гелди.

6Ягелиң заманында
Анат оглы Шамгар хөкүм сүренде,
кервенлериң ызы кесилипди,
ёлагчылар сова ёлдан йөрәпдилер.
7Дебора хениз гелмезинден өң,
эне хөкмүнде орта чыкармазындан өң,
Ысрайыл обаларында хич ким галманды.

8Олар тәзе худайлары сайлан вагты
уруш гала дервезесине гелип етипди.
Ысрайылың кырк мүң эсгериниң әхлиси
не галканын тапды, не-де найзасын.
9Эй, Ысрайыл серкерделери, йүрегим сиз билен,
гахрыманларча сөвешҗеклер билен.
Реббе шөхрат болсун!

10Муны айдың, адамлар,
ак эшек мүнүп гелйәнлер,
халы-паласларда отуранлар,
ёлдан гечип барянлар!
11Гүзере эшидилйәр сазың овазы,
эшидйәс биз сурнайлаң сесин.
Ысрайыл сердарларының бейик ишлерини,
Реббиң еңшини васп эдйәрлер.
Реббиң халкы гала дервезесине йөриш эдйәр.

12Оян, эй, Дебора, оян!
Айт, сен өз айдымыңы айт!
Эй, Абыногам оглы Барак, галкын!
Өз душманларыңы есир ал!
13Дири галанлар өз серкердесиниң янына гелди,
Реббиң халкы улы гүйч билен маңа гелди.

14Амалек юрдундакы эфрайым
хем бенямин тирелеринден
уруш тәлимин билйәнлер гелдилер.
Макырдан ёлбашчылар гелдилер.
Зебулундан ша хасасыны гөтерйәнлер гелдилер.
15Ысакар серкерделери Дебора билен биледи.
Хава, ысакар халкы Барага вепалыды,
онуң ызындан пыядалап дүзлүге дүшдүлер.
Эмма рубен уругында ичини хүмледйәнлер көпди.
16Нәме үчин сиз агылларың янында
чопан түйдүгиниң овазына майыл болуп отурдыңыз?
Рубениң уругында ичини хүмледйәнлер көпди.

17Гилгат Иорданың аңырсында галды.
Даның адамлары өз гәмилери билен галды.
Ашериң халкы деңиз якасында
өз гәми дуралгаларында галды.
18Нафталы хем зебулун халклары
җанларыны ховп астында гоюп,
сөвеш мейданында чакнышдылар.

19Тагнакда ве Мегидо сувларының якасында
Кенган ханлары гелип сөвешдилер;
эмма олар не күмүш, не олҗа газандылар.
20Асмандан йылдызлар ловурдап,
өз ёлунда Сисера билен сөвешди.
21Кишоның акымы – бу гадымы деря
олары гарк этди.
Эй, җаным! Гүйҗүңи җемләп, өңе гит!

22Ат тойнагының ер сарсдырян
сеси эшидилди.
23Реббиң перишдеси диййәр:
„Батыр эсгерлере гошулмандыгы үчин
Мероз галасына гаргаң,
онуң халкына лагнат ягдырың!“.

24Кейнлерден болан Хебериң аялы Ягел
чадырда яшаян аяллар арасында ялкансын!
25Сисера сув диледи, Ягел оңа сүйт берди.
Ханлара мынасып кәседе оңа гаймак гетирди.
26Ол чадырдан чыкды,
сол элине газык, саг элине токмак алды.
Токмак билен Сисераны уруп,
онуң келлесини мынҗыратды.
Ол газыгы элине алды-да,
Сисераның гулак тозунда гоюп,
үстүнден токмак билен какды.
27Сисера Ягелиң аягының астында,
ятан еринде җан берди.

28Сисераның эҗеси пенҗиреден середип,
гөзүни ёла дикип дуршуна перят эдйәр:
„Оглумың сөвеш арабалары нәме үчин эглендикә?
Нәме үчин атларының аяк сеси эшидиленок?“.
29Акыллы бойдашлары оңа гөвүнлик бердилер.
Мегерем, онуң өзи-де өзүне шейле диерди:
30„Белки, олҗа пайлашяндырлар,
херси өзүне бирки гызы тутяндыр.
Сисера өз олҗа алан затларындан
дүрли реңкли гейимлер сайлаяндыр,
непис нагышлы гейимлерден
мениң үчин сайлаяндыр“.

31Гой, сениң душманларың хеммеси
шейдип ёк болсун, я Реббим!
Сени сөййәнлер бар гүйҗи билен шөхле сачян
Гүн ялы гүйчли болсун!»

Шондан соң юрт кырк йыллап парахат яшады.