Judg 6 | TukCyr16 | STEP | Ысрайыллар ене-де Реббиң йигренйән ишлерини этмәге башладылар. Реб олары еди йыллап мидянларың элине берди.

‏ Judges 6

Мидянлар ысрайыллары эзйәрлер

1 Ысрайыллар ене-де Реббиң йигренйән ишлерини этмәге башладылар. Реб олары еди йыллап мидянларың элине берди. 2 Ысрайыллар мидянларың голастында галдылар. Мидянларың берйән көп җебир-сүтеми себәпли ысрайыллар дагларың говакларында ве башга-да сүмелгелерде өзлерине гизленмәге букулар гурдулар. 3 Ысрайыллар ере тохум сепип, экише башланларында, мидянлар, амалеклер ве гүндогар халклар оларың үстүне чозардылар. 4 Олар Ысрайылың еринде чадырлар гурардылар ве тә Газа галасына ченли әхли экинлери ёк эдердилер. Ысрайыллара не гоюн, не өкүз, не эшек хич зат гоймаздылар. 5 Олар маллары хем чадырлары билен биле эдил чекиртге чозан ялы болуп гелердилер; оларың өзлериниң хем, дүелериниң хем сан-саҗагы ёкды. Олар юрды вес-вейран эдердилер. 6 Мидянларың сүтеми себәпли ысрайыллар гаты гарып дүшдүлер ве Ребден көмек сорап, ялбармага башладылар.

7 Ысрайылларың мидянлардан дады-перят эдип, Өзүне ялбарандыкларына гөрә, Реб олара бир пыгамбер иберди. 8 Шол пыгамбер олара: «Ысрайыл Худайы Реб сизе: „Мүсүр гулчулыгындан сизи Мен чыкардым. 9 Кувватлы мүсүрлилериң ве сизе сүтем эденлериң хеммесиниң элинден Мен халас этдим. Мен олары сизиң өңүңизден ковуп, шу ерлери сизе бердим. 10 Сизе Худайыңыз Реб Мендигими, аморларың топрагында яшасаңыз-да, оларың худайларына сежде этмели дәлдигиңизи айдыпдым. Йөне сиз Мени диңлемедиңиз“дийип айтды» дийди.

Гидегон сердарлык эдип башлаяр

11 Ине, Реббиң иберен перишдеси Опра галасына гелип, дуб агаҗының ашагында отурды. Бу агач абыгезер уругындан Ёваш диен адамыңкыды. Онуң оглы Гидегон мидянлар билмез ялы, шол ердәки үзүм сыкылян чукурда бугдай дөвүп дурды. 12 Реббиң перишдеси оңа гөрнүп: «Эй, эдермен уршуҗы, Реб сениң билендир!» дийди. 13 Гидегон оңа: «Эй, җенабым, эгер Реб бизиң билен болса, онда нәдип бизиң башымыза шунча бетбагтлык гелйәр? Ата-бабаларымыз: „Реб бизи Мүсүрден алып чыкды“дийип, бизе гүррүң берйәрдилер. Ханы, Реббиң шол гудратлары? Инди Реб бизи терк эдип, мидянларың элине берди» дийди. 14 Реб Гидегона бакып: «Бар, шу гүйҗүң билен гит-де, ысрайыллары мидянларың элинден халас эт. Сени Мен иберйәрин!» дийди. 15 Гидегон: «Я Реб! Мен нәдип Ысрайылы халас эдип билерин? Мениң уругым манаша тиресиниң иң эҗизидир. Мен өзүм хем машгаламызың иң кичиси ахырын» дийди. 16 Реб оңа: «Мен сениң билен боларын. Сен әхли мидянлары эмгенмән гылычдан гечирерсиң» дийди. 17 Шонда Гидегон Реббе: «Эгер менден разы болсаң, онда Сен Өзүңиң Ребдигиңи, мениң билен Реббиң геплешйәндигини субут эдйән бир аламат гөркез. 18 Саңа садака гетирип, өңүңде гойянчам, бу ерден гитме» дийди. Ол: «Сен гелйәнчәң, гарашарын» дийди.

19 Гидегон гидип, бир овлак сойды ве бир батман ундан петир биширди. Эти себеде салды, чорбасыны күйзә гуйды ве булары гетирип, дуб агаҗының ашагында Онуң өңүнде гойды. 20 Худайың перишдеси Гидегона: «Эти ве петири шу дашың үстүнде гой-да, үстүнден чорбаны гуй» дийди. Гидегон шейле хем этди. 21 Перишдәниң элинде хасасы барды. Ол хасаның уҗуны эт билен петире дегренде, дашдан от чыкды. От дашың үстүндәки эт билен петири якып күл этди. Хут шол вагт Реббиң перишдеси гөзден гайып болды. 22 Гидегон Реббиң перишдесиниң өзи билен геплешендигине дүшүненде: «Эй, Хөкмүрован Реб! Маңа көмек эт! Мен перишдәң билен йүзбе-йүз болдум» дийип гыгырды. 23 Реб оңа: «Ховсала дүшме, рахатлан! Горкма, сен өлмерсиң!» дийди. 24 Гидегон ол ерде Реббе гурбанлык сыпасыны гурды ве оны «Реб рахатдыр» дийип атландырды. (Бу гурбанлык сыпасы абыгезер уругының Опра галасында, дубуң астында хенизе ченли дур.)

25 Шол гиҗәниң өзүнде Реб Гидегона: «Сен какаңың сүрүсинден ики саны өкүз гетир, оларың бири едияшар өкүз болсун. Какаңың Багала гуран гурбанлык сыпасыны йык, онуң янындакы Ашера бутуны чап. 26 Соңра белентде Худайыңыз Реббе гурбанлык сыпасыны гур. Икинҗи өкүзи сой-да, оны шол ерде Ашера бутундан алнан одун билен якып, якма гурбанлык эдип бер» дийди 27 Гидегон өзүниң адамларындан онусыны янына алып гелди-де, Реббиң буйругыны ерине етирди. Атасының өйүндәкилериниң хем-де галаның илатының гөреринден горкуп, Гидегон бу иши гиҗе этди.

28 Галаның адамлары ирден туранларында Багалың гурбанлык сыпасының йыкыландыгыны, онуң янындакы Ашера бутуның чапыландыгыны, тәзе гурлан гурбанлык сыпасында икинҗи өкүзиң якыландыгыны гөрдүлер. 29 «Бу кимиң эден ишикә?» дийшип, бири-бирилеринден сорадылар, ахыры сорап-идәп, муны Ёвашың оглы Гидегоның эдендигини билдилер. 30 Адамлар Ёваша: «Оглуңы дашары чыкар, ол өлмели, себәби Багалың гурбанлык сыпасыны йыкыпдыр, онуң янындакы Ашера бутуны чапыпдыр» дийдилер 31 Ёваш өзүниң төверегине үйшен мәхеллә: «Багалы горамак сизе галыпмы? Сиз оны голдаяңызмы? Онуң тарапыны тутан даңдана ченли өлер. Эгер Багал худай болян болса, өзүни йыкандан арыны өзи алсын, Багалың өзи хасаплашсын» дийди. 32 Шол гүнден башлап, Гидегоны Ерубагал ^{▼▼Ерубагал – бу сөз Багалың өзи гөрешсин диймеги аңладяр.} дийип атландырдылар, себәби ол Багалың гурбанлык сыпасыны йыкды.

33 Шу вакадан соң мидянлар, амалеклер, гүндогарың бейлеки халклары бирлешдилер ве Иордан дерясындан гечип, Йизрегел җүлгесинде дүшелге гурдулар. 34 Гидегона Реббиң Рухы инди. Шондан соң Гидегон сурнай чалып, абыгезер уругыны өз ызына дүшмәге чагырды. 35 Ол Манашаның әхли тирелерине адам иберип, ол ериң халкыны өз янына топлады. Ол ашерлере, зебулунлара, нафталылара хем чапарлар ёллады. Олар хем сөвеше чыкдылар.

36 Гидегон Худая шейле дийди: «Ысрайыллары мениң үстүм билен халас этҗекдигиңе берен сөзүң чын болса, онда 37 мен харманда гоюн йүңүни дүшәйин. Эгер даңданың чыгы диңе йүңүң үстүне дүшүп, онуң төверегиндәки ерлер гурулыгына галса, онда Сениң Ысрайылы мениң үстүм билен халас этҗекдигиңе гөз етирерин». 38 Шейле хем болды. Эртеси ирден Гидегон йүңи сыкып, ондан бир җам сув алды. 39 Гидегон Худая: «Мени язгарма. Сенден ене бир зат дилемәге маңа ругсат эт: гоюн йүңи билен ене бир гезек сынаг эдип гөрейин. Гой, инди йүң гурулыгына галсын-да, онуң төверегиндәки ерлер чыг болсун» дийди. 40 Худай шол гиҗе шейле хем этди: йүң гуры галып, онуң төверегиндәки ерлере чыг дүшди.