‏ Nehemiah 13

Нехемяның соңкы ишлери

1Шол гүн олар халка Мусаның китабыны окап бердилер. Китапдан: «Аммон я-да Мовап халкы Худайың халкына асла гошулмалы дәлдир» диен язгыны тапдылар. 2Чүнки олар ысрайыл халкыны чөрек ве сув билен гаршыламан, гайтам, олары нәлетлесин дийип, Билгамы хакына тутдулар. Йөне Худайымыз нәлети ялканыша өвүрди. 3Халк бу кануны эшидип, кесеки миллетлерден боланларың барыны Ысрайылдан бөлүп айырды.

4– 5Мундан озал Худайымызың өйүниң отагларына гөзегчи белленен ве Тобыяның гарындашы болан руханы Эляшып Тобыя үчин гиң бир отаг тайынлан экен. Өң шол отагда галла садакасыны, якымлы ыслы түтетгини, гап-гачлары табшырык боюнча левилере, айдымчылара ве дервезебанлара берилйән галланың, шерабың, ягың ондан бирини хем-де руханылар үчин гатанчлары саклаян экенлер. 6– 7Бу затлар болян вагты мен Иерусалимде дәлдим, себәби Бабыл патышасы Артаксерксиң отуз икинҗи йылында мен онуң янына гитдим. Бираз вагт геченсоң, мен патышадан ругсат алып, Иерусалиме доландым. Гелибем, Эляшыбың Худайың өйүниң ховлуларында Тобыя үчин бир отаг тайынлап, нәдогры иш эдендигини эшитдим. 8Муңа мениң гаты гахарым гелди. Тобыяның әхли өй гошларыны отагдан чыкарып зыңдым. 9Соңра мен буйрук берип, отаглары тәмизлетдим. Онсоң ыбадатхана гап-гачларыны, галла садакасыны, якымлы ыслы түтетгини ызына гетирип гойдум.

10Мен левилериң пайларының берилмәндигини хем эшитдим. Шонуң үчинем ыбадатханада хызмат эден левилер ве айдымчылар өз экин мейданларына гиден экенлер. 11Мен баштутанлары язгарып, олардан: «Нәме үчин Худайың өйи терк эдилипдир?» дийип сорадым. Онсоң мен левилери ве айдымчылары йыгнап, олары өңки везипелерине гойдум. 12Соңра әхли яхудалар аммарлара галланың, шерабың, ягың ондан бирини гетирдилер. 13Аммарлара гөзегчи эдип, мен Шелемя руханыны, Садок мүрзәни, левилерденем Педаяны белледим. Оларың көмекчиси эдип, Матаняның агтыгы, Закурың оглы Хананы гойдум. Чүнки буларың хеммеси догручыл адамлар сайылярды. Инди оларың борҗы доганларының хакыны пайламакды. 14Эй, Худайым, Сениң өйүң ве онуң хызматы үчин эден оңат ишлеримиң әхлисини ядыңа сал.

15Шол гүнлер мен Яхудада кәбир адамларың Сабат гүни үзүм сыкяндыгыны, бугдай десселерини гетирип, эшеклерине йүкләп йөрендиклерини гөрдүм. Шейле хем олар Сабат гүни шерап, үзүм, инҗир ве хер хили йүклери Иерусалиме дашаярдылар. Онсоң мен олара Сабат гүни хич зат сатмалы дәлдигини дуйдурдым. 16Шәхерде яшаян сурлулар хем балык ве дүрли харытлар гетирип, Сабат гүни Иерусалимдәки яхуда халкына сатярдылар. 17– 18Онсоң мен Яхуданың беглерине кәйәп, олара: «Сабат гүнүни харлап, бу эдйән ишиңиз нәме? Сизиң аталарыңыз хем шейле этмәнмиди? Ата-бабаларымызың шейле эденлиги зерарлы Худайымыз бу белалары бизиң башымыза, бу шәхериң башына гетирмәнмиди? Сиз Сабат гүнүни харламак билен, Ысрайылың үстүнден хас-да гүйчли газап индерйәрсиңиз!» дийдим.

19Хер Сабат гүнүниң өңүсырасы, агшам гараңкы гатлышыберенде, мен Иерусалимиң дервезелериниң япылмалыдыгыны табшырдым. Сабат гечйәнчә, олар ачылмасын дийип буйрук бердим. Онсоң мен Сабат гүни ичерик йүк гиризилмесин дийип, өз хызматкәрлеримиң бирнәчесини дервезеде гойдум. 20Шондан соң тәҗирлер ве дүрли харыт сатянлар бирки сапар гиҗәни Иерусалимиң дашында гечирдилер. 21Эмма мен олара: «Нәме үчин гиҗәни диварың дүйбүнде гечирйәрсиңиз? Эгер ене шейле эдәйсеңиз, менден эйгилиге гарашмаң!» дийип дуйдурыш бердим. Шондан соң олар Сабат гүни гелмедилер. 22Соңра мен левилере өзлерини тәмизләп, мукаддес Сабат гүнүни тутмак үчин гелип, дервезелери горамаклыгы буюрдым. Эй, Худайым, мениң хайрыма муны ятлап, мерхеметиң чәксизлигине гөрә, мени аман сакла! 23Шол гүнлер мен ашдотлы, аммонлы ве моваплы аяллара өйленен яхудылары-да гөрдүм. 24Оларың чагаларының яры ашдот дилинде гепләп, яхуда дилинде гепләп билмейәрдилер, олар дүрли халкларың диллеринде геплейәрдилер. 25Онсоң мен олара кәедим, нәлетледим, кәбирлерини урдум, сачларыны үтдүм. Олара Худайың адындан ант ичирип, шейле дийдим: «Гызларыңызы оларың огулларына бермәң, огулларыңыза, өзүңизе оларың гызларыны алмаң! 26Ысрайыл патышасы Сүлейман шейле аяллар зерарлы гүнә этмедими нәме? Көп миллетлериң арасында онуң ялы патыша ёкды. Ол Худайың халаныды. Худай оны бүтин Ысрайылың үстүнден патыша этди, эмма кесеки миллетден болан аяллар оңа гүнә этдирдилер. 27Инди биз сизиң хем кесеки миллетлерден аял алып, шейле пислик эдип, Худайымыза бивепалык эдйәндигиңиз барада эшитмелими?»

28Баш руханы Эляшыбың оглы Ехояданың огулларындан бири хоронлы Санбаллатың гиевсиди. Шонуң үчин мен оны янымдан ковдум. 29Эй, Худайым, оларың бу этмишини унутма. Чүнки олар руханылыга ыснат гетирдилер, руханыларың ве левилериң әхтини боздулар.

30Шейдип, мен халкы кесекилериң тәсиринден сапладым. Руханылар билен левилериң везипелерини пайлашдырып, херсиниң этмели ишлерини белледим. 31Мен вагтында одун билен үпҗүн эдилишини, илкинҗи мивелериң гетирилишини ёла гойдум.

Эй, Худайым, мени ягшылыкда ятла!