Neh 4 | TukCyr16 | STEP | Санбаллат бизиң дивары өрүп йөренимизи эшиденде, гаты гахарланды. Ол газап донуны гейип, яхудыларың үстүнден гүлмәге башлады.

‏ Nehemiah 4

Нехемя ише пәсгел берйәнлерден үстүн чыкяр

1 Санбаллат бизиң дивары өрүп йөренимизи эшиденде, гаты гахарланды. Ол газап донуны гейип, яхудыларың үстүнден гүлмәге башлады. 2 Санбаллат өз яранларының ве Самария гошунының өңүнде шейле дийди: «Бу болгусыз яхудылар нәме эдип йөрлер? Олар хемме зады тәзеден гурайҗаклармыка? Я-да гурбанлык берҗекмикәлер? Олар иши бир гүнүң ичинде тамамларыс өйдйәрмикәлер? Олар зир-зибил үйшмегинден алнан ве янан дашлардан дивар галдырайҗаклармыка?» 3 Онуң янындакы аммонлы Тобыя шейле дийди: «Оларың гурян даш диварының үстүне тилки мүнсе-де йыкылар!» 4 Эй, Худайымыз, оларың бизи нәхили масгаралаяндыкларыны эшит! Бизе атян мыҗабатларыны өз башларындан индерип, олары ят үлкеде, есирликде талаңа бер! 5 Оларың языкларының үстүни басырма, гүнәлерини назарыңдан сыпдырма, чүнки олар бизиң – гурлушыкчыларың гөвнүне дегдилер. 6 Муңа гарамаздан биз дивары тәзеден гурдук; тутуш дивар бирикдирилип, онуң бейиклиги ярысына етирилди, чүнки халк ишлемеги йүрегине дүвди.

7 Эмма Санбаллатдыр Тобыя, араплардыр аммонлар ве ашдотлылар Иерусалим диварларының гурлушыгының үстүнликли амала ашырыляндыгыны, дивар гәдиклериниң битирилип баряндыгыны эшиденлеринде, гаты гахарландылар. 8 Онсоң оларың хеммеси гелип, Иерусалиме гаршы урушмак ве онда алҗыраңңылык дөретмек үчин дил дүвүшдилер. 9 Онсоң биз өз Худайымыза дилег этдик ве олардан горанмак үчин, гиҗе-гүндиз гаравул гойдук. 10 Эмма яхудалар: «Йүк дашаянлар гүйчден гачяр, йыкык-юмруклар болса гаты көп; шонуң үчинем биз дивары өрүп билмерис» дийишйәрдилер. 11 Душманларымыз хем: «Үстлерине баранымызы дуйманкалар, биз олары өлдүрип, иши тогтадарыс» диййәрмишлер. 12 Оларың янында яшаян яхудылар гелип, бизе: «Душманларымыз чар тарапдан бизе хүҗүм этҗеклер» дийип, гайта-гайта айтдылар. 13 Шонуң үчин мен диварың пес ерлериниң аңырсындакы ачык мейданда халкы уруглары боюнча, гылычлары, найзалары ве яйлары билен дуруздым. 14 Онсоң мен беглере, баштутанлара ве бейлеки дуранлара бирлай гөз айлап, шейле дийдим: «Олардан горкмаң! Бейик ве хайбатлы Ребби ятлаң! Гарындашларыңыз, огулларыңыз, гызларыңыз, аялларыңыз ве өйлериңиз үчин сөвешиң!»

15 Душманларымыз оларың ниетлериниң бизе аяндыгыны ве Худайың оларың ниетлерини баша бардырманлыгыны эшиденлеринде, бизиң хеммәмиз дивар гурмага, херимиз өз ишли-ишимизе гайдып бардык. 16 – 17 Шол гүнден башлап, мениң адамларымың ярысы дивар гурлушыгында ишледи; бейлеки ярысы-да найзалары, галканлары, яйлары ве совутлары билен горагда дурдулар. Баштутанлар хем дивар гурян яхудалары гөз астында сакладылар. Йүк дашаянлар бир эллери билен ишләп, бейлеки эллеринде яраг тутдулар. 18 Гурлушыкчыларың хеммесиниң ишлейәркәлер-де биллери гылычлыды. Сурнайчы болса мениң янымда дурды. 19 Мен беглере, баштутанлара ве халкың галанына: «Иш көп ве онуң герими гиң, диварың үстүнде биз дагынык ве бири-биримизден узак. 20 Шонуң үчин сиз сурнай сесини эшиден бадыңыза бизиң янымыза йыгнанышың. Худайымыз бизиң үчин сөвешер» дийдим. 21 Шейдип, биз хер гүн даң атандан Гүн батянча ишледик, адамларың ярысы найзалар гөтерди. 22 Шол вагт мен ене-де халка йүзленип: «Гиҗе бизи горап, гүндизем ишләр ялы, гой, хер ким өз хызматкәри билен Иерусалимде гиҗе ятымлык галсын» дийдим. 23 Шейдип, не мен, не гарындашларым, не хызматкәрлерим, не-де ызымдакы җанпеналарым – хич биримиз эшигимизи чыкармадык. Ярагларымыз хем саг элимиздеди ^{▼▼Ярагларымыз хем саг элимиздеди – я-да Сув алмага гиденде-де, хер кимиң ярагы элиндеди.}.