‏ Proverbs 7

1Оглум, мениң сөзлерими сакла,
буйрукларымы унутма.

2Буйрукларымы сакла, шонда яшарсың,
өвүтлерими гөзүң гөреҗи ялы ая.

3Олары бармакларыңа дак,
йүрегиң гатына язып гой.

4– 5Өзүңи зынахор аялдан саклар ялы,
сүйҗи дилли башга аялдан горар ялы,
даналыга: «Сен мениң уям» дий.
Пайхаса: «Гарындашым» дий.

6Бир гезек мен өз өйүмиң пенҗиресинден,
гөзенегиң арасындан ашак середйәрдим.

7Надан җахылларың арасында
бир кемакыл яш йигиди гөрдүм.

8– 9Алагараңкыда, агшамара, гиҗе аралашып, гараңкы дүшенде,
бурчдакы ол аялың өйүне голай көчеден гечип,
онуң өйүне тарап баряр.

10Серет, бир аял өңүнден чыкды,
лолы лыбасындакы гара йүрекли аял оны гаршы алды.

11Ол шермендедир хем хөтҗетдир,
өз өйүнде отурып билмез.

12Бир гөрсең көчеде, бир гөрсең базарда,
хер бурчда бир адама гарашяндыр.

13Аял йигиди гуҗагына гарбап, оны огшаяр,
йүзүни галңадып, шейле диййәр:

14«Мен шу гүн вадамы ерине етирдим,
саламатлык гурбанлыгыны бердим.

15Шонуң үчин сени гаршыламага чыкдым,
гөзлегиңе чыкдым-да, инди тапдым.

16Дүрли гүлли мүсүр матасындан дүшек яздым.

17Дүшегиме хошбой ыслы мүр,
ахалот хем далчын сепдим.

18Гел, эртире ченли ышкдан доюп-ганянчак,
айшы-эшретден леззет алалы.

19Чүнки әрим өйде ёк;
ол узак ёла гитди.

20Янына күмүшли хорҗуныны алды.
Ай долянча, өе доланмаз».

21Энчеме сөз билен өзүне майыл эдйәр,
сүйҗи дили билен йигиди ыряр.

22– 23Йигит өлдүрилмәге алнып барылян өкүз ялы,
багрындан ок гечйәнчә, дузага ховлугян сугун ялы,
җанының кастынадыгыны билмән тора барян гуш мысалы,
аялың ызына дүшйәр.

24Шол себәпли, огулларым, маңа гулак гоюң,
айтҗак сөзүме үнс бериң.

25Йүрегиңиз онуң ёлуна ырылмасын,
онуң ёдаларында азашмаң.

26Чүнки ол көплери яралап йыкды,
пидалары сансыз-саҗаксыздыр.

Онуң өйи өлүлер дүнйәсиниң ёлудыр,
өлүме инйәндир.
27