‏ Proverbs 4

1Огулларым, диңләң атаңызың өвүт-тербиелерини,
дүшүнҗе алмак үчин гулак асың.

2Чүнки сизе говы билим берйәрин,
мениң өвүдимден йүз өвүрмәң.

3Менем атамың перзендидим,
энемиң эй гөрйән ялңызыдым.

4Атам маңа шейле өвретди:
«Сөзлерими йүрегиңе багла.
Буйрукларымы берҗай эт, шонда яшарсың.

5Даналык ал, пайхаса эе бол.
Айданларымы унутма, сөзүмден чыкма.

6Даналыкдан айрылма, ол сени горар;
сөй оны, саңа гөзегчилик эдер.

7Даналыгың башы шудур – оңа эе бол.
Бир зат сатын алсаң – пайхас ал.

8Оңа хормат гой, ол сени гөге гөтерер;
оны багрыңа бас, ол сени шөхратландырар.

9Башыңа гүллерден боглан аҗайып тәч гейдирер;
өвүшгинли тәҗи серпай эдер».

10Диңле, оглум, айданларымы кабул эт,
узалар өмрүң.

11Саңа даналык ёлларыны өвретдим,
догрулык ёдаларындан йөретдим.

12Йөрәниңде аягыңа пәсгелчилик болмаз;
ылганыңда бүдремерсиң.

13Тербийә берк япыш.
Оны гойберме, оны гора.
Чүнки ол сениң яшайшыңдыр.

14Эрбедиң ёдасына гадам басма,
йөреме яманларың ёлундан.

15Даш дур шол ёлдан.
Ондан гитме.
Ондан совлуп геч.

16Чүнки яманлык этмеселер уклап билмейәрлер;
бирини бүдретмесе, гөзи бүрүлмез.

17Олар эрбетлик наныны иййәрлер,
залымлык шерабыны ичйәрлер.

18Йөне догручылларың ёдасы даң шапагы ялыдыр,
гүн догянча, гитдигиче ягтыляндыр.

19Эрбетлериң ёлы түм-гараңкылык ялыдыр,
олар нәмә бүдрәндигини билмейәрлер.

20Оглум, сөзлериме үнс бер,
айдянларыма гулак ас.

21Олары гөзүңден салма,
йүрегиң төрүнде сакла.

22Чүнки олары тапана яшайыш,
тенлерине шыпа берлер.

23Бар гүйҗүң билен йүрегиңи гора,
чүнки яшайшың гөзбашы йүрекден гайдяр.

24Агзыңдан эгрилиги,
дилиңден хилегәрлиги айыр.

25Гөзлериң догры өңе серетсин,
назарың гөни өңе дикилсин.

26Аяк басҗак ёдаңы догрула,
шонда әхли ёлларың берк болар.

Сага-сола совулма,
яманлыкдан даш дур.
27