‏ Proverbs 5

1– 2Оглум, акыллылыгы горар ялы,
додагың билими горар ялы,
мениң даналыгыма үнс бер;
дүшүнҗәме гулак ас.

3Чүнки бозук аялың додагындан бал дамяндыр,
сөзлери ягдан юмшакдыр.

4Эмма соңунда ёвшан ялы аҗыдыр,
икийүзли гылыч ялы йитидир.

5Онуң аяклары өлүме,
әдимлери өлүлер дүнйәсине тарапдыр.

6Ол яшайша барян ёл барада ойланмаяр;
угры булашык,
өзи муны билмейәр.

7Шонуң үчин, огулларым, мени диңләң,
агзымың сөзлеринден чыкмаң.

8Ол аялдан гача дуруң,
онуң босагасына якынлашмаң.

9Ёгса абрайдан дүшерсиң,
залыма бергидар боларсың.

10Чекен азабың хөзирини башгалар гөрер,
газанҗың өзгәниң өйүне гидер.

11Ах чекип наларсың өмрүң соңунда,
тениң хем бедениң гуранда.

12Диерсиң шонда: «Мен нәме үчин тербийәни йигрендим,
йүрегим-де кәйинҗи рет этди?

13Мугаллымларымы диңлемедим,
өвредйәнлере гулак асмадым.

14Җемленен җемагатың өңүнде,
тас масгара болупдым».

15Сувы диңе өз гуйыңдан,
өз чешмәң акаба сувундан ич.

16Чешмелериң көчелере,
булакларың мейданчалара яйрасынмы?

17Олары өзге билен пайлашма,
олар диңе өзүңки болсун.

18Булагың сувлары ак паталы болсун,
яшлыкда өйленениңе гуван.

19Ол бир сөйгүли җерен, нәзик марал ялыдыр,
онуң гөвүслери сени гандырсын.
Мыдама кейпли җош.

20Оглум, сени нәме үчин башга аял җошдурмалы?
Нәме үчин зынахор аялы багрыңа басҗак?

21Ынсаның ёллары Реббиң гөзүниң алнындадыр,
оларың әхли ёдаларыны сынлаяндыр.

22Эрбетлер өз этмишинде тутулып,
гүнәлерине багланярлар.

Олар тербиесизликден өлерлер,
аша акмаклыгындан азашарлар.
23