‏ Proverbs 8

1Даналык чагырмаярмы эйсем?
Белент җар чекйән дүшүнҗе дәлмидир?

2Даналык ёл якасындакы белентлигиң үстүнде,
ёдаларың чатрыгында дуряр.

3Ол шәхер дервезелериниң агзында,
гирелгелериң өңүнде дуруп җар чекйәр:

4«Эй, адамлар, мен сизи чагырярын,
чагырышымы ынсан огулларына гөнүкдирйәрин.

5Наданлар, акыллы болуң!
Сиз, акмаклар, акылыңыза айланың.

6Диңләң, мен мөхүм затлары айдярын,
догрыны беян эдйәрин.

7Чүнки дилим шексиз хакыкаты геплейәр,
агзым яланы йигренйәр.

8Бар сөзүм догрудыр,
ёкдур эгри-яланы.

9Дүшүнйәне оларың әхлиси айдыңдыр,
билим тапанлар үчин догрудыр.

10Күмши дәл, несихатымы ал,
сап алтын орнуна билим ал.

11Чүнки даналык җөвхерден говудыр,
хич арзылы зат оңа тай гелмез.

12Мен даналыкдырын, пәхим-пайхас билен яшаярын,
билим хем акыллылык мендедир.

13Ребден горкмак яманлыгы йигренмекдир.
Мен текепбирлиги хем улумсылыгы,
яманлык ёлуны, яланчы дили йигренйәрин.

14Өвүт хем сагдын чөзгүт мендедир.
Пайхас мендирин,
гүйч-кувват хем мендедир.

15Мен аркалы патышалар шалык эдйәрлер,
хөкүмдарлар адыл хөкүм чыкарярлар.

16Сердарлар, эмелдарлар, барча догручыл хөкүм йөредйәнлер
мениң үстүм билен хөкүм сүрйәрлер.

17Мени сөййәнлери сөййәрин,
мени ыхлас билен агтарянлар тапярлар.

18Байлык, шөхрат, түкенмез мал-мүлк
ве адалат мендедир.

19Мениң мивәм тылладан, сап алтындан говудыр,
мениң пейдам сайлама күмүшден оңатдыр.

20– 21Өзүми сөййәнлере байлыгы мирас берйән,
оларың хазыналарыны долдурян.
Чүнки мен догрулык ёлундан,
адалат ёдаларындан йөрейән.

22Реб овал башда мени эмеле гетирди,
Онуң эден ишлериниң илкинҗиси мендим.

23Гадымыетде,
Дүнйә ярадылмаздан өң, башда мен беркарар эдилдим.

24Дүйпсүз сувлар ёкка,
бол сувлы чешмелер ёкка догулдым.

25– 26Даглары ерде дикелтмәнкә,
депелер дөремезден өң эмеле гелдим.
Реб земини,
ериң топрагыны энтек яратманды.

27Худай гөклери беркарар эден махалы,
дүйпсүз сувларың йүзүне гөзъетим чекенде, мен ол ердедим.

28Гөкде булутлары беркидип,
дүйпсүз сувларда чешмелери гоянда,

29сувлар буйругымдан чыкмасын дийип,
деңзе чәк чекен махалы,
Ериң бинядыны тутан махалы,

30бир усса ялы мен Онуң янындадым.
Хер гүн Онуң бегенҗидим,
Онуң хузурында элмыдам шатланярдым.

31Онуң тутуш дүнйәсинден шатландым,
ынсан огулларына бегендим.

32Инди, огулларым, мени диңләң!
Мениң ёлумы тутянлар нәхили багтлы!

33Өвүт-несихатыма гулак гоюп, акыл-пайхаслы болуң,
оны харламаң.

34Хер гүн дервезәми гаравуллап,
гапымы горап, мени диңлейән адам багтлыдыр!

35Чүнки мени тапан яшайшы тапар
ве Реббиң разылыгыны газанар.

Ким мени тутмаса, өз җанына зыян эдйәр.
Мени йигренйәнлериң әхлиси өлүми сөййәндир».
36